ſuꝑ ꝯſtitutis tutoꝝ vel curatoꝝ vel actoꝝ⁊ ſil̓ia. tunc non offert̉ libellꝰ nec petitio inſcriptis eſt neceſſaria. ut d. l. nec quicqͣꝫ. §. vbidecretū. ⁊ in. l. ānua. ff. de re. iurꝭ. 2º. caſu pͥncipali cum loꝗmur de cā appellationis dic inillis caſibꝰ in quibꝰ ē in cā pͥncipali neceſſarius libellus in illis ē neceſſarius in cā appellationis al̓s nō qꝛ cā appell̓onis aſſumit ſibinaturā cauſe pͥncipalis ut illis modis reguletur. vt in aucͣ. ut cum de appel. ꝯgno. ī pͥn.coll̓. viij. de quo tangit ſpe. in ti. de appel. in.§. dicendū reſtat. ⁊ Inno. in. c. cum ꝯtingit.de offi. de leg. ⁊ Gar. in. l. i. in fi. ff. de appel.His igit̉ oībꝰ ſic ꝯcluſis p̄miſſis accedamꝰad tex. libelli pn̄tis qui ſe hꝫ in hūc modū.Coram nobis domino poteſtate. Libellus iſte ꝯtinet duas ꝑtes pͥncipales. In quaꝝ pͥma p̄mittit̉ factinarratio. in 2ª ib̓icit̉ narratioīs ꝯcluſio. 2ª ibiquare pctit ⁊cͣ. pͥma pars ꝯtinet quīqꝫ ꝓutꝯtinere debꝫ quilibet ſolēnis libellus. viꝫ nōmen iudicis ꝓpriū l̓ appellatiuū coram quolibellus offert̉. 2º. nomē actoris. 2º. nomē reicontra quē libellus ꝓducit̉. 4º cauſa ex quaagitur. 5º. res l̓ quātitas que poſtulat̉ de quibus noͣ. per glo. in. c. ſi contra vnū. exͣ de offi.dele. li. vi. ⁊. l. i. in pͥn. ff. de eden. ⁊. l. edita. T.de eden. ⁊ in dicta aucͣ. offerat̉.Nec non dominovicario ¶ Uicarius appellat̉ .i. vices gerensipſius poteſtatis. ut. l. i. C. de offi. eiꝰ qui vi.alteriꝰ gerit. ⁊ in. c. i. ⁊ ij. exͣ de offi. vica. li. vi.⁊ cenſef̉ idem eſſe tribunal ⁊ auditoriū vtriuſqꝫ adeo ꝙ a ſnīa lata ab vno non appellat̉ad alium. vt in. cii exͣ de ꝯſue. li. vi. ⁊ no. perglo. in. c. ſi ꝯtra vnū. in fi. exͣ de offi. dele. li. vi.ſuntqꝫ ambo iudices ordinarij ut in dictisiuribꝰ. Pro cuius declaratione quero ſi poteſtas ſolus l̓ vicarius ſolus velit in cā iſtaprocedere ⁊ ſnīam ſerre an poſſit ſine alteroAd folutionē hꝰ qōnis ſic ē latiꝰ cōſiderādum ⁊ diſtinguendū. aut illi iudices coramquibꝰ ſimul ē libellus oblatus ſunt oēs iudices ordinarij. aut ſūt oēs iudices delegatiſi ſunt oēs iudices ordinarij ut iſti de quibꝰhic dicit̉ tunc aut oēs ceperūt de cā ꝯgnoſccͣſimul aut vnus ſolus ſiquidē oēs tūc ex eisvnus ſolus poterit in ipſa cā ꝓcedere ⁊ ſententias interlocutorias ferre diffinitiue autpronūciare non poterit ſolus. ut in. l. pomponius. in. § ſi vni. ff. de re iudi. ⁊ ibi noͣ. ꝑ glo.⁊ Bar. Si vero vnus ſolus cepit ꝯgnoſceretunc oīa facere poterit ⁊ ſnīam diffinitiuamL.ſolus ꝓferre qꝛ iuriſdictio ē inſolidū ī oībꝰvt. l. i. ff. de offi. con. ⁊ occuꝑantis melior eſtꝯditio. ut ī. c. cū plures. exͣ de offi. del̓. no. ī d.l. pōponius. 2º. caſu pͥncipali qn̄ oēs ſunt delegati ſb̓diſtingue qꝛ aūt ad vniuerſitatē cauſarum. aut ad certas ſpēales cauſas. ſiquidēſunt delegati ad vniuerſitatē cauſaꝝ tūc dieper oīa in eis ſicut dictū eſt sͣ in pluribꝰ ordinarijs qꝛ tales delegati equiꝑant̉ ordinarijs. ut. ff. de offi. eiꝰ cui man. ē iurꝭ. l. i. in pͥn. ⁊ibi no. per glo. et. l. a diuo pio. in pͥn. ff. de reiudi. ⁊ per Gar. in d. l. pomponiꝰ. ⁊ per glo. ⁊docto. in. c. prudentiā. de offi. dele. vbi autemſunt delegati ad certas ſpēales cauſas. tuncſb̓diſtingue qꝛ aut ſunt delegati oēs pure ſīpliciter ⁊ ſine cl̓a. ⁊ tunc vnus non pōt ſinealio ꝓcedere nec ſnīaꝫ diffinitiuā ꝓferre ſn̄alio. ut in d. c. prudentiā. ⁊ in. l. duo ex tribꝰ.ff. de re iudi. ⁊ qd̓ no. in d. l. pomponius. ſivni. eo. ti. Aut ſunt delegati cum cl̓a ꝯditionali viꝫ ꝙ ſi oēs intereſſe nequiūt tunc vnꝰaut duo ꝓcedant ⁊cͣ. ⁊ tunc aūt ꝯſtat de īpedimento tertij. ⁊ tunc alter aut alij poterūtin cauſa ꝓcedere. aut nō ꝯſtat de eiꝰ l̓ ip̄oꝝīpedimento. ⁊ tunc alter ab alijs l̓ ab alio n̄poterit in cā ꝓcedere ⁊ habent̉ h̓ in d. c. prudentiā. Aut ſunt delegati cū clauſula alternatiua viꝫ ꝙ vnus aut duo poſſunt in cauſaprocedere ⁊ tunc occupantis melior ē ꝯditioqꝛ alternatiua ꝯtulit iuriſdictionē ⁊ eiꝰ exercitium cuilibet inſolidū. ut in d.ccum ī plures. exͣ de offi. dele. li. vi. ⁊ tangit Bar. in d. l.pōponiꝰ. ſi vni. ¶ Sed circa p̄miſſa occurritdubitatio ſi ſunt plures iudices ordinarij l̓delegati ad vniuerſitatē cāꝝ qui ſimul ceperint de quadā ſingulari cā ꝯgnoſcere. deīdetēpore ſnīe vnus dicit ſibi de cā non liquere⁊ hͦ iurat an ceteri poterūt ferre diffinitiuāſnīam. diſtingue aut iſti iudices ſunt muneͣotres l̓ plures. aut duo tm̄. pͦ caſu tenebit ſententia alioꝝ. 2º. caſu nō ut ī. l. pōpomꝰ. ſi vni.ff. de re iudi. ⁊ ſit rō q. l. non tantū ꝯfiditde ſnīa vnius ſolius ſicut de ſnīa pluriū. ut īd.c prudentiā. ꝓ quo facit d. l. pomponius.vni ibi pluriū ſnīa ⁊cͣ. ¶ Denuo quero quidſi plures iudices ſil̓ ꝯgnouerūt de certa cā⁊ inter ſe diuerſas ſnīas diffinitiuas ꝓtulerunt. an oēs ſnīe aut nulla l̓ aliqua tenebit.diſtingue aut iſti iudices erūt oēs ordinarijvel delegati ad vniuerſitatē cāꝝ qui ordinarijs equiꝑent̉. ⁊ tunc ſiquidē ſnīa lata ſit ſuper ſtatu perſone valebit illa que lata ē prolibertate. Si vero ſit lata ſuꝑ re alia tūc valebit illa que lata ē pro reo. ut. l. inter pares.ff. de re iudi. Aut oēs erant delegati ī certa