interrogationi vnde ipſam reuoco an ſit audiendus dic ꝙ ſic regulariter ſi ſb̓ſit iuſtacauſa penitentie ⁊ ius auctoris non ledaturnec deterius ex tali reuocatione efficiat̉. ut īl. de etate. §.celſus. ⁊ in §ex cauſa. ⁊ in. §. quiiuſte. ff. de interro. act. de quo latius dic ut. jͣ.determīabitur. ¶ Sed circa hͦ quero qn̄ ⁊ qͦtempore admittatur talis reuocatio ⁊ pnīa.quidā dicunt ꝙ ante litem ꝯteſtatā tm̄. alijꝙ etiā poſt de quo no. per glo. in d. ẜ celſus.Tu tn̄ ẜm docto. ⁊ Bar. dic ut no. in. l. nonfatetur. ff. de ꝯfeſſ. diſtinguendo ſic. Si queritur an ⁊ qn̄ quis reuocare poſſit ꝯfeſſionēvel reſponſionē. aut loquimur de ꝯfeſſioneemiſſa extra iudiciū. ⁊ de ea dic ut hētur ꝑCy. ⁊ Ia. butri. in. l. error. C. de iur. ⁊ fact. ig.⁊ per Dy. in. c. ignorantes. exͣ de reg. iurꝭ. ⁊ ꝑglo. in. l. generaliter. C. de non nu. pecu. ⁊. l. cūde indebito. in fi. ff. de ꝓba. In quo articulodiſtinguit̉ ꝑ eos ſic. Aut quis ꝯfitet̉ aliqͥdextra iudiciū ſcienter aut ignoranter. pͦ caſuaut ꝯfeſſio iuri l̓ nature repugnat ⁊ non tenet ipſo iure. ideo de facto reuocat̉ ſicut defacto ꝓceſſit. ut. l. ꝯfeſſionibꝰ. ⁊. l. ſi is cuius.ff. de inter. act. aut ꝯueīt iuri ⁊ nature ⁊ tūcſb̓diſtingue. aut ꝯfeſſio emittit̉ ſuꝑ his q̄ ꝑꝯſenſū poſſunt induci. ⁊ non poteſt reuocariut. l. iij. §. in amittēda. ⁊. l. ſi quis vi. §. dr̄a. ff.de acqui. poſſ. ⁊. l. tale pactum. ff. de pact. Autenittit̉ ſuꝑ his que per ꝯſenſum induci nōpoſſunt. ⁊ pōt reuocari. ut. l. cum falſa. ẜm pͥmam lect. C. de in. ⁊ fact. igno. Sed quid inꝯfeſſione emiſſa in vltīa voluntate an poſſitreuocari. dicit Cy. in. l. generaliter. C. de nōnu pctū. ī xij. q. ꝙ non pōt reuocari ẜm pe. ſꝫIa. de bel. in aucͣ. de iure iurꝭ. diſtinguit alit̓Aut ꝯfeſſio eſt facta parte pn̄te ul̓ alio eiꝰnoīe recipiēte per quē pōt parti abn̄ti acꝗriut puta notario ſeruo l̓ filio. ⁊ tunc nō pōtreuocari. Aut ē facta parte abn̄te ⁊ notarionullius noīe recipiente. ⁊ tūc non p̄iudicat⁊ pōt reuocari. quā opi. tenet Bar. in. l. cumquis decedens. §. cōdicillis. ff. de leg. iij. ar. l. fi.de inter. act. ⁊. l. certū. §. ſi quis abſenti. ff. deꝯfeſſ. iūcta p̄dicta. l. generaliter. cum ſi. ⁊ qd̓no. in. l. heredes palam. §. fi. ff. de teſta. 2º. caupͥncipali cum quis ꝯfiteˣ ignorāter ⁊ errāt̉dic ẜm Oy. vbi sͣ ꝙ aut erratur in iure autin facto. ſiquidē erratur in iure aut errat̉ iniure naͣli ⁊ error non excuſat nec reuocat̉. utin. l. ſi adulteriū cum inceſtu. §. ſtuprū. ff. ad.l. iul̓. de adul. Aut errat̉ in iure cōi quaſinaturali. ⁊ adhuc idem ut. l. ij. C. de īius vo.Aut errat̉ in iure ciuili ⁊ tunc aūt agit̉ dedamno vitando. aut de lucro captādo. ſigdēA Verecov. pagitur de ꝯamno vitando. ⁊ tunc aut errat̉in eo in quo requirit̉ dolus verꝰ. aut in eo īquo ſufficit dolus preſūptus uel lata culpavl̓ leuis uel leuiſſima. Si quidē errat̉ in caſu in quo verus dolus requirat̉ tunc errortalis excuſatur ⁊ reuocat̉. ut. l. ſi quis in graui. §. ſi quis ignorans. ff. ad ſil. Si vero in eoin quo ſufficit dolus preſūptus l̓ lata culpatunc ſb̓diſtinguendū ē. Aut illud tale eratpublice uotum vere l̓ preſumptione iurꝭ. vtqꝛ facta ē lex ⁊ currerunt duo menſes a tꝑepublicationis ipſius ⁊ tunc error tal̓ nō excuſatur nec reuocat̉. ut in. l. leges ſacratiſſīe.C. de legi. C. de iu. ⁊ fact. igno. l. ꝯſtitutionis. ⁊. l. pl̓ t. §. licet. ff. de publi. iudi. ⁊. l. diuꝰclaudius. in pͥn. ff. ad. l. cor. de fal. Si vero n̄erat publice notum vere l̓ preſūptiue tuncerror reuocat̉ ⁊ ignorantia excuſat̉. ut. l. vl.ff. de decre. ab or. fa. vbi agitur aūt de lucrocaptando ſb̓diſtingue qꝛ aut lucꝝ ꝓcedit cūalterius īiuria. ut eſt in vſucapione ⁊ preſcriptione. ⁊ tunc error non reuocat̉ neqꝫ ignorantia excuſat̉ ſiue potuit peritiores ꝯſulereſiue non. ut. ff. de iu. ⁊ fact. igno. l. iuris ignorantia. ⁊. ff. de vſucap. l. nūꝙͣ. ⁊. l. ſi fur. Autlucrū ꝓcedit ſme alteriꝰ īiuria. Tūc diſtingue aut potuit ꝯſulere peritiores ⁊ tūc nonexcuſatur nec error reuocat̉. aut non potuitꝯſulere peritiores ⁊ tunc ignorantia tolerat̉⁊ excuſat̉. ⁊ ſi opus ē error reuocat̉. ut. ff. deiu. ⁊ fact. igno. l. regula. §. ſed iure. ⁊. §. ſi quis⁊. ff. de bo. poſſ. l. ī bonoꝝ. ⁊ quis or. in bo. poſſerue. l. ij. § fi. fallit in caſu. l. ſi duo. ff. de acꝗ.here. Qd̓ ea rōe ꝯtingit qꝛ ibi cauſa de quaagebat̉ originem ſumebat a lucro ideo licꝫin ꝯſequentiā damnū inducat non per hͦ dr̄ꝙ tractaret̉ ibi ſimplicit̓ de damno vitan.qꝛ origo ⁊ pͥncipium magis attendit̉ qͣꝫ idqd̓ poſtea ⁊ in ꝯſequētiā ſequit̉. ut. l. i. ī pͥn.ff. de aucͣt. tu. ⁊. l. qꝛ. ī pͥn. ff. de do. ⁊. l. clā poſſi.in pͥn. ff. de acqui. poſſ. ⁊. l. tutor. ff. de fideiꝰ.2º. caſu pͥncipali qn̄ viꝫ. erratur in facto tuncdiſtingue aut errat̉ in facto ꝓprio. aut ī alieno. Si in alieno tunc ſb̓diſtingue aut talefactū erat publice notum ⁊ tunc ignorantianon excuſatur nec error reuocat̉. ut. l. ſed ſipupillus. §. preſcribere. ff. de inſti. Aut nonerat publice notū ⁊ tunc error excuſat̉ ⁊ reuocatur. ut. l. fi. ff. pro ſuo. ⁊ in regula cū ꝗsin ius. de reg. iurꝭ. li. vi. Si vero fuit error īfacto ꝓprio ſuꝑ quo emiſſa dicit̉ reſponſio l̓ꝯfeſſio. aut ꝯfitens tractat de damno vitādol̓ de lucro. ſiquidē de lucro tunc error nō tolerat̉ nec reuocatur. ut. l. regula. ⁊. l. cū ꝗs. deiu. ⁊ fact. igno. Si vero tractat̉ de damno