ibet Qduatus

exercitus obſidebat. Et cuꝫ ſeptuaginta dies iugiter obſuderet ⁊multas quidem cepiſſet ciuitatesplurimaqꝫ circa hanc moliminapoſuiſſet. ⁊ vallos atqꝫ foſſata ꝓcapienda vrbe feciſſet. eā nequaqm̄ valuit obtinere. Poſtea veroperſe impetum migdonij fluminiſper ciuitatem mediam decurrentis alonge retinentes ⁊ vtraſqꝫ ripas eius facientes celſiores vt aq̄in ſe collecta concreſceret. quo inmuro. poſſet urruere. cū vidiſſentiam etiam illas quas fecerant ſb̓limes ripas impleri. ſubito auferentes quas fecerant cataractasdimiſerunt impetum fluminis cōtra murum. Qui vehemētis aquepondus non ferens eſt inclinatꝰ⁊ decidit Quo facto ingrediensaqua cum magno impetu etiamaliam partem muri vnde fluuiuſſolebat exire cuꝫ magna ruina depoſuit Hoc ſapor aſpiciēs credidit ſe ſine pug capere ciuitateꝫ Etilla quidem die quieuit vt ⁊ fūdꝰfluminis purgaretur ⁊ poſſet anibulare ⁊ intrare per ſitcum. Altera vero die cum omni militia credens per loca ruinoſa muroruꝫ ciuitatem intrare. vidit murum exvtraqꝫ parte fabricatum Ille naqꝫ ſacratiſſimus homo oratōnibꝰmilites coarmauit ⁊ alios vrbishabitatores Quo facto ⁊ murumreſtituit ⁊ propugnacula fecit qͣbus repelleret accedentes. Et hocnon ad murum veniens egit. ſed

intra templum ſacratuꝫ domineſupplicans adimpleuit. Porro ſaporem non ſolum muri fabrica truit. ſꝫ etiam altera viſio ꝑturbauit. Vidit enim ſtantem ſupͣ murum quendam imperiali ſcematetircumamictum ⁊ tam purpua̓ ꝙͣdyademate reſplendere. Arbitraorum impetus autem eſſe romeis qui nunratorem minaticiauerunt eum non illic eſſe preſentem. Quibus affirmantibꝰ vera ſe dixiſſe ⁊ conſtantiū ī antiochia commorari. ex vultū quemvidebat agnouit eorum verba eſſe vea̓cia. ⁊ ait deum bella gerere ꝓromanis. Cumqꝫ hoc grauiter haberet infelix ſagittam dimiſit in aerem. Et cum vidiſſet quia in corpote eum iaculai̓ nō potuittn̄ a veſanie ſue impetu non receſſit. Tūcigitur effrem vir mirabilis ⁊ conſcriptor egregius qui in vtroqꝫ ydionate greco videlicet ⁊ latinooptime eruditus multos libellostimore domini ⁊ deuotione plenos edidit ſcilicet de extremo iudicio ⁊ de morte ⁊ vilitate condititionis humane ⁊ miſeria huiusvite ⁊ cetera Is igit̉ apd̓ ſyros ſatr̄tiſſimo iacobo ſupplicabat vt veniret ad murum ⁊ videns barbaros maledictionis iacula contraeos emitteret Flexus igitur venerabilis homo. aſcendit in quandam turrim. Et cum milia miliumvideret exercitꝰ aliā maledictionēeis nō petijt niſi cinifes ⁊ culices