Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

videns ſibi humanū deeſſe auxiliū ad virginem pijſſimā ſe cōuertit: illam deprecans vt extreme infirmoꝝ neceſſitati ſuccurreret.O felix adoleſcentia bernardini. O ardentiſſima charitas cordis eius. Opietas omnibꝰpoſteris p̄dicanda. Mox vt bernardinꝰ audiuit de infirmis patiētibꝰ dicebant̉ monuit qͣꝫplures iuuenes et vna cum illis ad hoſpitale ſe contulit. Nec timuit mori: nec horruitpeſtem: neqꝫ labores refugit. Manſit ibi qͣttuor menſibꝰ die noctūqꝫ miniſtrās egrotisꝓpter deū. Exinde cum peſtis ceſſaſſet repetijtdomū et quattuor menſibus egrotans quaſiſemꝑ in lectulo iacuit. Adepta vero bona valitudine ſenſit quedā dn̄a bartholomea ſoror patris eius ceca et ſurda et in lectulo valitudinaria neminē habebat qui illaꝫ iuuaretMox ad illā ſe cōtulit eiqꝫ plures menſesvſqꝫ ad mortem obſequioſiſſime miniſtrauitnulla fractꝰ nauſea nulloqꝫ labore turbatusMortua illa a deo inſpiratus relicto ſeculoet oībus ſuis bonis pauperibꝰ erogatis habitum religionis minorū deuotuſ accepit indie natiuitatis virginis glorioſe qua etiamdie natus fuerat ex vtero matris. Anno etatis ſue. xx. ante altare maius ſancti franciſcide ſenis. Quē habitū ſibi dedit frater iohannes riſtorij vir ſanctus et in dei ſeruitio ꝓbatus. Inde ad locū de columbaria de voluntate prelatoꝝ ſe cōtulit vbi in omni deuotione et perfectione ab obſeruātia regule ſuumnouiciatū expleuit. Facta vero ꝓfeſſione indie ſcꝫ natiuitatis virginis orationi ſtudiolitterarū ſe dedit. Et cum factꝰ eſſet ſacerdosprimā miſſam in die natiuitatis virginis celebrauit. Qua etiā die mandato accepto a generali miniſtro de penitentia p̄dicanda: primum ſermonē ad populū habuit. Secundo cōmendat̉ predicatio ſancti bearnardiniꝓpter charitatē. Predicauit enim ad honorēdei et ſalutē animaꝝ. Iſte enī debet eſſe finispredicatoꝝ verbi dei. qui ꝓpter cupiditatem p̄dicant vel vanitatē et gloriā mundi figurantur balaā. De quibꝰ dicit Petrus inij. epl̓a. Secuti ſunt viā balaam ex boſor quimercedē iniquitatis amauit: correptionē vero habuit ſue veſanie: ſubiugale mutū. Suꝑquibus verbis dicit Beda. ij. q. vij. c. ſecuti. multi catholicoꝝ intantū amant mercedem iniquitatis vt etiā docti ab indoctis: clerici a laicis merito redarguant̉. Qui iureparant̉ ꝓphete qui verbis aſine cōtra naturāloquētis corripit̉: nec tn̄ a ꝓpoſito primi operis retardat̉. hec ille. Quāuis tamē p̄dicatores debeant p̄dicare principaliter ꝓpterporalia habenda. Alias tāqͣꝫ venditores boum de templo eijciunt̉. Debet tamē populusſubminiſtrare eis neceſſaria: iuxta illud i. adCorint. ix. ca. alligabis os bouis triturantis. Unde Hiero. xvi. q. i. c. penulti. ait.Apoſtolicis viris euangelizantibus in neceſſarijs vſibꝰ nolle tribuere ſeip̄m cōdemnare eſt. Et Augꝰ. in libro de baptiſmo ꝑuulorum. Non eſt venale euangeliū vt temporalibus p̄dicetur. Qui enī ſic vendunt magnam rem vili vendūt. Accipiant ergo p̄dicatores ſuſtentationē neceſſitatis a populo:mercedē diſpenſationis a deo. enī a populo reddit̉ quaſi merces illis ſibi in charitate euangelij ſeruiunt: ſed tanqͣꝫ ſtipendiumdatur quo vt poſſint laborare paſcant̉. hec ille. Et Paulus. i. ad Corinth̓. x. ca. Quis militat ſuis ſtipendijs vnqͣꝫ. Et iterū. Si nosvobis ſpiritualia ſeminamus magnū eſtſi nos carnalia veſtra metamus. Et iterum.Dn̄s ordinauit his qui enangeliū annunciant de euangelio viuere. Dixi hec oīa ꝓpterindiſcretionē quorundā populoꝝ qui vellētp̄dicatores viuere de aere vel vento. Nolo tn̄excuſare p̄dicatores cupidos auaros ambitioſos honorū et dignitatū. Qui imitari debent ſanctū bernardinū rerū temporaliūtemptorem. Nam et ter vocatus ad epiſcopalem dignitatem minime acquieuit. Diuitias cōgregauit dicens cum paulo Actuū. xx.ca. Argentū et aurum aut veſtem nullius veſtrum cōcupiui. Et licet in vita ſua verusfuerit paupertatis amator: diſcipuluſqꝫ et filius beati franciſci. Tamen illud eſt de ipſonotabile inter cetera qd̓ mediolani oſtenditexemplum charitatis necnō cōtemptus pecunie. Dum enī ibi populo diebus pluribꝰp̄dicaſſet illuſtriſſimus dux eiuſdē vrbis philippus eidem per fidelē nunciū multam auricopiam in elemoſynā miſit. Nuncius itaqꝫauri pondere reuerenter aſſumpto ad cōuentum fratrū feſtinanter acceſſit. Et pergēs adcellam ſancti bernardini auruꝫ ſibi ex partedn̄i ducis benigne et reuerentiſſime p̄ſentauit. Ip̄e vero vir dei hilari vultu gratulantiqꝫ aīo predictū aureū munus et ſi inꝓpriosvſus accipere recuſaret: charitatis tamē zeloin redemptionē captiuorū et pauperū vſusmiſericorditer exhibere decreuit. Accerſitoigitur quodā ꝓbo venerandoqꝫ ciue ſocioqꝫvocato ſumptaqꝫ ab ip̄o ciue pecunia ad carceres clam et incunctanter acceſſit et qͣꝫplurimos inde captiuos redemit reliquāqꝫ ꝑtempauperibꝰ magna hilaritate diſtribuit.Sciens autem illluſtriſſimus ille dux que