hac dicemus in ſequenti myſterio. pro ip̄a tamen non intumuit: ſꝫ ea ad diuinū vtebaturhonorē.¶ De ſapīa ſancte catherine: cui nō potuerūtreſiſtere etiā rhetores et ph̓i quos ad fidē cōuertit.Capitulū. ij.Ecundū myſteriū ꝯtēplandū de btā catherina d̓r ſapīe. et hec eſt ſcd̓a illius excellentia: ad quā plene intelligendā ſciendūꝙ triplex eſt ſcientia.Prima increata.¶ Secunda ꝯdemnata.¶ Tercia cōmendata.¶ Prima ſapīa increata eſt ip̄ius dei. de quapaulꝰ ad Ro. xi. c. ait. O altitudo diuitiarūſapīe et ſcīe dei. Iſta aūt ſapīa nihil aliud eſtqͣꝫ ip̄e deꝰ q̄ tn̄ ſolet attribui filio ꝑ appropriationē. ſicut pr̄i potētia: et ſpūi ſancto clemētiaUn̄ Ecc̄i. xxiiij. c. d̓r. Ego ſapīa ꝓdij ex orealtiſſimi primogenita an̄ oēꝫ creaturā. Et. i.ca. Fons ſapīe verbū dn̄i ī excelſis. ¶ Scd̓aſapīa eſt cōdemnata: vt enī colligit̉ ex dictistho. ẜa ẜe. q. xlv. Sicut bonū d̓r duplr̄. aliqn̄vere illud .ſ. qd̓ eſt ſimpl̓r bonū. aliqn̄ ſimilitudinarie: vel abuſiue. ſicut cū d̓r. ille eſt bonus vel optimꝰ latro: ita ſapīa aliqn̄ d̓r verealiqn̄ ſil̓itudinarie Rū gͦ qͥs ſapiēs eſt ad maAte min.ia dligemratle agendū: ſapīa in eo eſt ꝑ ſil̓itudinē dicta.ſumtidtede qͦ Iere. iiij. c. ſcribit̉. Sapiētes ſunt vt fauablē ⁊ dt̓ramēciant mala: bn̄ aūt facere neſcierūt. Et Iaco.iij. c. Nolite gloriari et mēdaces eſſe aduerſꝰpr intufiuer veveritatē. Nō eſt iſta ſapīa deſurſum deſcen23dēs: ſꝫ terrena: aīalis: diabolica. Et declarat̉iſta diuiſio a ſancta tho. vbi. sͣ. ſic. Quicūqꝫauertit̉ a fine debito: neceſſe eſt ꝙ aliquē finēindebitū ſibi p̄ſtituat: qꝛ oē agēs agit ꝓpter finem. Un̄ ſi p̄ſtituat ſibi finē a bonis exterioribus terrenis vocat̉ ſapīa terrena. Si ī bonis corꝑalibꝰ: vocat̉ ſapīa aīalis. Si autē inaliqͣ excellētia aī: vocat̉ ſapīa diabolica. Sic̄fuit ſapīa tyrannoꝝ ⁊ ph̓oꝝ. De hac ita loqͥt̉Grego. ī moral̓. Huiꝰ mūdi ſapīa eſt cor machinationibꝰ tegere: ſenſum verbis velare: q̄falſa ſunt vera on̄dere: q̄ vera ſūt falſa demōſtrare: hāc qͥ ſciunt: ceteros ſuꝑbiendo deſpiciunt. Sꝫ de ip̄is ph̓is ſuꝑbientibꝰ: qͥ ſapiētes vocari voluerūt: donec pictagoras: ph̓mid ē amatorē ſapiētie ſe noīauit. vt Iſid̓. viij.cthi. meminit. Et augꝰ. li. xviij. de ci. dei. itainqͥt. Apl̓s ad Ro. i. c. Cū deū cognouiſſentſ. rōne naturali nō ſicut deū glorificauerunt.qꝛ nō cogitauerūt .ſ. ꝙ improportionabiliterexcedit cognitionē nr̄am: et ꝑ ꝯſequēs ſuperoīa eſt glorificandꝰ: neqꝫ gr̄as egerūt .ſ. de cognitōe naturali ſibi a deo data. Sed euan uerunt in cogitatōibꝰ ſuis .ſ. ſuꝑbiendo de ip̄anaturali cognitōe dei: et obſcuratū eſt inſipiens cor eorū .ſ. iuſto iudicio dei: et dicētes ſeeſſe ſapiētes: ſtulti facti ſunt. ¶ Tercia eſt ſapientia cōmendata. et hec aliqn̄ ponit̉ virtꝰintellectualis ab Ariſto. in. vi. ethi. q̄ nil aliud eſt ẜm Augꝰ. in. xiiij. de trini. qͣꝫ cognitiodiuinoꝝ: q̄ tn̄ vt inqͥt Tho. rōne naturali acquirit̉ vel habet̉. Aliqn̄ a ſctīs accipit̉ ꝓ gr̄agratis data. Iuxta illud apl̓i. Alij dat̉ ꝑ ſpiritū ſermo ſapīe .ſ. cognitio diuinoꝝ ꝑ lumēinfuſum: qd̓ quidē poſſet eſſe etiā in peccatoribus. Quia dona gr̄e gratis date ẜm Alex.in ſuo. iij. Pn̄t eſſe qn̄qꝫ a ſpū ſancto: ſed noncū ſpiritu ſancto. Aliqn̄ iſta ſapiētia cōmendata ponit̉ vnū de ſeptē donis ſpiritus ſancti: q̄ cōſiſtit in cognitōne diuinoꝝ illorumqꝫſaporoſo guſtū et eſſe non pōt ſine charitateet gratia gratū faciente. Iuxta illud Sapīei. c. In maliuolā aīam nō intrabit ſapientia:nec habitabit in corꝑe ſubdito peccatis. Sapientia igit̉ fuit in beata catherina: q̄ nō ſolūin humanis ſed etiā in diuinis illuminatiſſima fuit. atqꝫ ea que dei ſunt: ⁊ fidei ſue ſanctecognouit et deguſtauit. Cū hac ſapiētia ſuperauit maxentiū: cōuertit ph̓os et reginamatqꝫ porphiriū: cū ducentis militibꝰ ad xp̄mattraxit: Maxentio quippe dixit. Dij qͦs colis nec te nec alios iuuare pn̄t. Cui rex. ſi itaeſt vt aſſeris: ergo totus mūdus errat ⁊ tu ſola verū dicis: cum tn̄ om̄e verbū in ore duoꝝvel triū teſtiū cōfirmet̉. Si angelꝰ eſſes: ſi celica virtus: adhuc nemo tibi credere deberetquāto minus cum femina fragilis eſſe ꝓberis. Et poſt multa verba videns ceſar ꝙ eiusſapientie obuiare nō poſſet: mandauit occulte per litteras vt omnes grāmatici et rhethores ad pretorium alexandrie feſtinanter venirent immenſa munera recepturi: ſi concionatricem virginē ſuis aſſertionibus ſuperarēt.Adducti ſunt igit̉ de diuerſis ꝓuintijs quinquaginta rhetores: qui omnes mortales inomni mūdana ſapiētia excellebāt. Quibusinterrogantibꝰ cur de tam remotis ꝑtibuseuocati fuiſſent. Ceſar reſpondit. Eſt apudnos quedā puella ſenſu et prudentia incōparabilis: que omnes ſapiētes cōfutat: et deosnr̄os demones eſſe affirmat: quā ſi ſuꝑaueritis: cū magno honore ad ꝓpria redibitiſ. Cuiilli dixerūt. Adducat̉ coraꝫ nobis puella vtſua temeritate cōuicta: nūqͣꝫ ſe ſapiētes vidiſſe cognoſcat. Sed cū virgo certamē qd̓ ſibiimminebat didiciſſet: totā ſe dn̄o ꝯmēdauit.Et ecce angelꝰ dn̄i aſtitit. et vt ꝯſtanter ſtaret1Fo