Tercij ſunt nobiles ⁊ origine ⁊ virtutibus.Primi quidem ſatis obſcuri ſunt infames ⁊reprehenſibiles. pro quibus Claudianus dicit Degenerant homines vitijs fiuntqꝫ minores ⁊ Seneca in tragedijs. Qui genꝰ iactat ſuū aliena laudat. At Ouidius libro deponto nō cenſus nec clarū nomē auoꝝ. Sꝫprobitas magnū ingeniūqꝫ facit. hinc Tullius in inuectiua cōtra ſaluſtiū dicebat. Egomaioribus meis virtute mea preluſi. vt ſi prius noti nō fuerant a me accipiant initiū memorie ſue. Tu vero tuos qͣꝫ turpiter offendiſti. vt ſi fuerant egregij ciues in obliuionemvenerint. Quare noli mihi antiquos virosobiectare. hec ille. inueniūtur multi qui flagitijs ⁊ dedecore affecti gloriātur ſic de nobilitate parentum. Alij vero vitijs ſordentes depatrie nobili conditione letātur. Cōtra quoseſt exemplū quod refert ioannes ſolobrienſis in policatōne de anatharſiſtita. hic cū vituperaretur ab archico quoniam ſcita foret.mihi inquit dedecus patria. Tu vero patrieat etiā temiſtocles vt ſcribit̉ a Cicerone in libro de ſenectute. fertur ſerifio cuidam in iurgio reſpondiſſe. cum ille dixiſſet. Nō em̄ ſuaſed patrie gloria ſplendorem aſſecutum. necHercle inquit. Si ergo ſerifius eſſet igno bilis. nec tu ſi athenienſis eſſes clarus vnqͣꝫ fuiſſes. Alij dicūt nec ego ſerifius ſi eſſem nobilis. Et ſaluo meliore iudicio vtrunqꝫ ſtarepoteſt. ſcꝫ nobilis ⁊ ignobilis. nam ſi dixerimus ignobilis. poteſt eſſe ſenſus nec ego cuꝫvirtutibꝰ meis eſſem ignobilis ſi eſſem ſeriIuaciſmefius in patria .ſ. humili natus. Et ſi dicamꝰ.nobilis poteſt intelligi ſic. nec ego qui ſcilicꝫin patria glorioſa ſum natus. ſi eſſem ſerifiꝰſcilicet vitioſus eſſem nobilis. Secūdi ſuntnobiles. ⁊ ſi non origine tamē virtutibꝰ. quide ſuorum parentum humilitate ꝯfundi nōpoſſunt. nā vt inquit Hieronymus ad cellātiam. Sola apud deū libertas eſt nō ſeruirepeccatis ⁊ vera nobilitas claꝝ eſſe virtutibꝰ.⁊ Caſſiodorus in epiſtolis. hec eſt indubitata nobilitas q̄ moribus probatur ornata. EtIuuenalis. nobilitas ſola eſt atqꝫ vnica virtus. Et Ariſto. in. iiij politice ingenuitas eſtvirtus. ⁊ Seneca ad lucillū. animꝰ nobilemfacit cui ex qͣcūqꝫ cā lꝫ ſupͣ fortunā ſurgere. ⁊Claudianus. exaltat virtus nobilitando genus. At licet vt refert Seneca in tragedijs.nobiles nō ſunt mihi aui nec altis inclitu titulis genus ſed clara virtꝰ. Et in decretis di.xl. ca. nos. d̓r nos qͥ p̄ſumus nō ex locoꝝ velgeneris dignitate ſed moꝝ nobilitate innoteſcere debemus. nec vrbiū claritate ſed fidepuritate. ¶ Tertij ſunt nobiles ⁊ origine ⁊virtutibꝰ qui inter hoīes ſplendent. vt ſol infirmamento celi. Satis vtiqꝫ decorat hominem nobilitas ſanguinis cū nobilitate bonorū moꝝ. Quiſnā nō magnifaciet ſctm̄ ludouicū qͥ regis ⁊ regine filiꝰ formoſus corporediuitijs affluēs. Etate florēs ingenio acutꝰ.ac qͥbuſſibet tꝑalibꝰ bonis affluēs. vitia ſpreuit. terrena calcauit. ⁊ xp̄m ieſum bn̄ btēqꝫ viuendo q̄ſiuit. Iſta tn̄ in ſeq̄nti ſplendore diffuſius exprimētur.¶ Qualiter ſctūs ludouicus ſpreto mūdo ⁊tꝑali regno. vitā ſpūalem elegit. ꝑmanēs vſqꝫin finem in virginitate.Capi. ij.Ecūdus ſplendor ſctī ludouici d̓r ſctītatis. qͣnta vero fuerit ſctītas eius dep̄hendere poſſumus precipue ex tribus.Primo ex mūdi deſpectione.¶ Secūdo ex ſpeciali exercitatione.Tercio ex virginitatis dilectione.¶ Primo dep̄hendimus qͣꝫ grandis fuit ſanctitas ludouici ex mūdi deſpectione. nam vtinqͥt ioannes. xxij. in bulla canonizationis.cōſiderās ſctūs iſte. ꝙ mūdus totus ſit poſitus in maligno ꝙqꝫ cū ꝯcupiſcentia ſua trāſijt. ip̄m fugiendo deſeruit totaliter ⁊ cōtempſit. nā rediens de catalonia. votū qd̓ feceratde intrādo ordinē minoꝝ in cōuentu ſanctifrāciſci de mōte peſulano voluit adimplere.ſed cū frēs timore patris ip̄m reciꝑe nō auderent: votū ip̄m ibi publice iterauit. Et cum abonifacio papa p̄deceſſore ip̄ius ioannis requireret̉ ꝙ aſſenſum p̄ſtaret prouiſioni de ſefacte. eccleſie tholoſane. rn̄dit ſe hoc facturūnullatenus quoaduſqꝫ votuꝫ qd̓ fecerat adimpleret. Cuiꝰ deuotioni annuēte pontificehabitu ordinis minoꝝ ſuſcepit in pn̄tia generalis miniſtri. qͥ fuit poſtea ioānes ep̄s portuentis. atqꝫ flexis genibꝰ fecit ꝓfeſſionē quofacto ꝓuiſione de ſe factaꝫ eccleſie tholoſaneacceptauit mādatiſqꝫ apl̓icis obediuit. itaqꝫhabitū ſct̄ī fraciſci veſtitus. pōtificalē dignitatē ſuſcepit. Quē habitū ſꝑ vſqꝫ ad mortē detulit ẜm tn̄ cōdecentiaꝫ ep̄alis gradus. Et inhoc minoꝝ ordinis excellētia demōſtrat̉. cūius habitu deferre nō erubuerūt tot inſignes⁊ celebratiſſimi viri. vt ſctūs ludouicus de qͦloqͥmur. Et alij plurimi qͥ nō ſunt omittēdi.Nam vt habemus in cronicis ordinis. ferdinandus rex caſtillie dimiſſo regno nepotiſuo intrauit hūc ſctm̄ ordinē mortuuſqꝫ ē frater minor ſepultus colibrie. Rex iacobꝰ in regno arragonie mortuus eſt cū habitu fratrūminoꝝ ⁊ ſepultus barchinone. In eodem regno. Rex alfonſus mortuus eſt cū habitu ⁊u iij