glorioſum martyriū cōſummauit.¶ De raptū pauli in qͦ vidit eſſentiā dei: ⁊ decōditionibꝰ illiꝰ raptus. ¶ Capitulū. iij.Erciū myſteriū cōtemplandū de paulod̓r viſionis. Voluit quidē benignꝰ deus ex pͥuilegio ſpeciali cōcedere paulo vt inſuo raptū diuinā eſſentiā videret: de qͦ ip̄e itaſcribit. ij. ad Corinth̓. ca. xij. Scio hoīem inxp̄o ante annos quattuordecim ſiue ī corꝑeſiue extra corpꝰ neſcio deus ſcit raptū hmōivſqꝫ ad terciū celū. Et ſcio hmōi hoīem ſiuein corꝑe ſiue extra corpus neſcio deꝰ ſcit qm̄raptus eſt in paradiſum ⁊ audiuit archanadei q̄ nō licꝫ hoī loqui. Pro quoꝝ verboruꝫdeclaratōe notāde ſunt ſeptē theologice veritates. Prima veritas ẜm Nicol̓. de lira ſuꝑiſto paſſu. Ꝙ raptus ꝓprie importat quandāviolentiā alicuiꝰ rei ꝯtra motū naturalē ſibiqd̓ pōt eſſe dupliciciter. Uno mō qͣꝫtum adterminū motus vt ſi lapis moueat̉ ſurſum.Alio mō qͣꝫtū ad modū motus vt ſi lapis ꝑimpulſum violentū ferat̉ deorſum velociusiIlu timi.qͣꝫ natus eſt moueri. Sic aīa hoīs d̓r rapi inid qd̓ eſt p̄ter naturā. Uno mō qͣꝫtum ad terminū raptus puta qn̄ rapit̉ ad penas. Aliomō qͣꝫtū ad modū hoī cōnaturalē. Et ſic licꝫulas affiutaīa nata ſit moueri in deū: tn̄ modus cōnatuis deitrebis vt vind.ralis ẜm ſtatū vite pn̄tis eſt ꝙ in cognitionēutalubediuinā aſcēdat ꝑ cognitionē ſenſibiliū vt ſicitio demvtēs ſenſibꝰ. iō qn̄ ducit̉ in cognitōꝫ diuinorū a ſenſibꝰ abſtractā d̓r rapi: inqͣꝫtum hoc fitp̄ter modū ſibi ꝯnaturalē. Poſt reſurrectionē vero qn̄ erit in corꝑe glorioſo opꝰ intellectiue nullo mō impediēte raptus nō habebitibi locū. ¶ Scd̓a veritas ꝙ paulꝰ in raptuvidit eſſentiā diuinaꝫ: ſic̄ determinat Augꝰ.ad paulā de vidēdo deū: et in xij. ſuꝑ Geneſim ad lr̄aꝫ qd̓ ⁊ verba apl̓i deſignāt: dicit enīſe audiuiſſe ineffabilia verba q̄ nō licꝫ hoī loqui: hmōi aūt vident̉ ea q̄ ꝑtinēt ad viſioneꝫbeatoꝝ q̄ excedit ſtatū vie: ẜm illud Eſa. lxiiijOculus nō vidit deꝰ abſqꝫ te q̄ p̄paraſti diligentibꝰ te. Quare ſpernēdi ſunt illi qͥ dixerūtpaulū nō vidiſſe ip̄am dei eſſentiā: ſed quandā refulgentiā claritatis ip̄ius. ¶ Tercia veritas ẜm tho. ẜa ẜe. q. clxxv. ꝙ diuina eſſentia videri ab intellectu creato nō p̄t niſi ꝑ lumen glorie: qd̓ tn̄ duplr̄ ꝑticipari pōt. Unomō ꝑ modū forme immanētis ⁊ ſic beatos facit ſanctos in patria. Alio mō ꝑ modū cuiuſdam paſſionis tranſeūtis: et hoc mō lumē fuit in paulo qn̄ fuit raptus. Et iō ex tali viſione nō fuit ſimpliciter beatꝰ vt fieret redundātia ad corpus ſed ſolū ẜm qͥd. Et ſic nō fuitbeatus habitualiter ſꝫ ſolū habuit actū beatorū. ¶ Quarta veritas ꝙ noīe tercij celi p̄tx4intelligi aliqͥd corporeū: et ſic terciū celuꝫ eſtempirreū qd̓ dicit̉ terciū reſpectu celi aerei etceli ſiderei: vel reſpectu celi ſiderei: ⁊ reſpectuceli aquei ſiue criſtallini. Et d̓r raptꝰ ad terciū celū: nō qꝛ raptus ſit ad videndū ſimilitudinē alicuiꝰ rei corporee: ſed ꝓpt̓ hoc ꝙ locusille eſt cōtemplationis beatoꝝ. Ibi gͦ dicit ſeraptū qꝛ deꝰ oſtēdit ei vitā in qua videnduseſt in eternū Et qꝛ viſio dei nō p̄t eſſe ſine delectatōe: ꝓpterea nō ſolū ſe dicit raptū ad terciū celū rōne ꝯtemplatōis ſed etiā in paradiſum recte delectatōis cōſequentis. ¶ Quinta veritas ꝙ paulus in raptu fuit a ſenſibusalienatus. Nā vt inqͥt Augꝰ. xij. ſuꝑ Geneſim ad lr̄am. Niſi ab hac vita qͥſqꝫ quodammō moriat̉ ſiue oīno exiēs de corꝑe ſiue auerſus et alienatus a ſenſibꝰ in illā non ſubuehitur viſionē. Rō eſt ẜm tho. qꝛ oportet cumintellectus hoīs eleuat̉ ad altiſſimā dei eſſentie viſionē: vt tota mētis intētio illuc aduocetur ita .ſ. ꝙ nihil intelligat aliud ex fantaſmatibꝰ: ſꝫ totaliter ferat̉ in deū. Nō enī ꝑ aliqd̓fantaſma pōt dei eſſentia videri quiniminonec ꝑ aliquā ſpeciē intelligibilē crcatā: qꝛ eſſentia dei in infinitū excedit nō ſolū oīa corpora quoꝝ ſunt fantaſmata: ſed etiā oēm intelligibilē creaturā: iō impoſſibile eſt ꝙ hō inſtatu vie videat deū ꝑ eſſentiā ſine abſtractione a ſenſibꝰ. Notandū tn̄ ꝙ aīa xp̄i ī ſtatu vievidebat diuinā eſſentiam abſqꝫ abſtractiōe aſenſibꝰ. nā intellectus illiꝰ aīe erat glorificatꝰꝑ habituale lumen glorie qͦ diuina eſſentiamvidebat multo ampliꝰ qͣꝫ aliqͥs angelꝰ vel homo. Erat aūt viator ⁊ diſpenſatiue patiebat̉nō ꝓpter aliquē defectū ex ꝑte intellectꝰ Ideonō eſt ſil̓is rō de eo et alijs viatoribꝰ. ¶ Sexta veritas ꝙ paulꝰ poſtqͣꝫ ceſſauit videre deum ꝑ eſſentiā memor fuit illorū que in illa viſione cognouerat ꝑ aliqͣs ſpecies intelligibiles habitualiter ex hoc in eius intellectu relictas: ſicut etiā abeunte ſenſibili remanēt aliq̄impreſſiones in aīa quas poſtea cōuertensad fantaſmata memorat̉. Un̄ nec totā illamcognitionē aut cogitare poterat aut verbisexprimere. hec tho. ẜa ẜe. q. vbi. sͣ. arti. iiij. inrn̄ſione ad terciū argu. ¶ Septima veritasꝙ licꝫ aīa pauli fuerit a fantaſmatibꝰ et ſenſibiliū ꝑceptione abſtracta: nō tn̄ fuit ita a corpore ſeꝑata vt ei nō vniret̉ qͣſi forma licet dehoc dubitari poſſit ꝓpter ip̄ius apl̓i verba qͥait. ſiue in corꝑe ſiue extra corpus neſcio deꝰſcit. Hoc aūt vt Hiero ait in ꝓlogo ſuꝑ Danielē. quidā intelligere voluer̄t ꝙ apl̓s ignorabat an corpuſ eius fuerit raptū ſimul cump iijo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten