Druckschrift 
Sermones de laudibus sanctorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

aūt ſacerdotū hec videns obſtupuit et ira repletus ait. Ecce tabernaculū illius qui noset genus noſtrū conturbauit qualē gloriamnūc accepit: et hoc dicens manus ad pheretrum miſit volēs illū euertere. Tunc manuseius ambe ſubito aruerūt et pheretro adheſerunt ita vt ad pheretrū manibus penderet etnimio cruciatu vexatus lamentabiliter eiularet. Reliquus aūt populus ab angelis queerant in nubibꝰ cecitate ꝑcuſſus ē. Princepsvero ſacerdotū clamabat dicēs. Sancte petre in hac tribulatōne me deſpicias. Cuipetrus. Si in dn̄m ieſum in hanc ipſumportauit credideris ſanitatis bn̄ficio potieris. Cui rn̄dit. Credo dn̄m ieſum verū eſſe filium dei: et hanc ſacratiſſimā matrē eius: ſtatimqꝫ a pheretro fuerūt manus eius ſolute:ſicqꝫ et ceteri fuerant cecitate ꝑcuſſi in xp̄met matrē credētes lumē recuperarūt. Sextum qd̓ occurrit in virginis trāſitu fuit corporis ſepelitio. Sepelierūt quidē apl̓i corpillud ſanctiſſimū iuxta mandatū dn̄i. Hieronimꝰ ad paulam et euſtochiū. Monſtrat̉ ſepulcrum eius cernentibꝰ vobis vſqꝫ ad pn̄sin vallis Ioſaphat medio: vallis eſt intramontē ſyon et montē oliueti poſita quā et tuo paula oculis cōſpexiſti: vbi in eius honorefabricata eſt eccleſia miro lapideo tabulatuin qua ſepulta fuiſſe: vt ſcire poteſtis ab oībꝰibidē habitantibꝰ predicat̉. Sed nūc vacuūeſſe mauſoleū cernentibus oſtenditur. HecHieronimus. gloria virginis excedit gloriā quorumcūqꝫ beatorū angelorū et hoīm xp̄o dūtaxatexcepto. Capitulū. ij.Ecundū qd̓ fecit deus magnū in virgine bn̄dicta d̓r glorificatōis. Mirū certe gloria vniꝰ puelle ſuꝑet oīm beatoꝝ et angeloꝝ et hoīm p̄eminentiā. Ideo Hiero. vbi. ait. Hec eſt dies in qua vſqꝫ ad throni celſitudinē intermerata mater et virgo ꝓceſſit:atqꝫ ī regni ſolio ſublimata poſt xp̄m glorioſa reſedit. Sic itaqꝫ vbiqꝫ cōfidenter ſanctadei canit eccleſia: qd̓ de nullo alio ſanctorumphas eſt credere: vt vltra angeloꝝ vel archangeloꝝ merita tranſcenderit. hec HieronimꝰQuāta vero ſit gloria virginis in celo quinqꝫ illiꝰ dignitates declarant. Prima d̓r maternitatis. Secunda charitatis. Tercia tranquillitatis. Quarta capacitatis. Quinta vnitatis.Prima dignitas virginis d̓r maternitatiſMaior nāqꝫ eſt excellētia virginis ſit mater dei qͣꝫ ſit dn̄a creaturarū dei. hoc enī depedet ab illo ſicut ramꝰ a ſua radice. Ergo certitudinaliter tenendū eſt: ip̄a eſt ſuꝑ oēs ordines angeloꝝ: tanqͣꝫ ſe implens cōtinēsvnū integrū totalē ſtatū: cui ẜm rectā rōemaltera ꝑſona cōgruere p̄t: qꝛ ip̄e ſtatus exſui rōne ꝓpter incōmunicabilē dignitatē exigit vnitatē. Sicut enī nullatenus decet plures eſſe xp̄os: nec deū plures hoīes. Sic nullo decet dei filiū niſi vnā ſolā matrē naturalē habere. Itē naturalis aꝑte ac directedictat: mater regis oīm eſt in ſede regia ſuper oēs ordines miniſtroꝝ et militū collocāda. vnde qꝛ eſt electa in matrē: eſt electa ad dignitatē excedentē dignitatē miniſtroꝝ ac famulorū. Quia vero materni amoris eſtfertur in deū vt in ſuū filiū realē: a nullo alioaffectu cuiuſcūqꝫ eſt realiter mater dei:p̄terqͣꝫ ab ip̄a nūqͣꝫ ꝑticipari p̄t. vt dicit̉ad Hebre .i. ca. Sicut filius dei xp̄s ſedet addexterā maieſtatis in excelſis: tāto meliorangelis effectus quāto differētius illis nomēhereditauit: quod nomen eſt: vt ſit vere deusper gratiā vnionis. Sic mater dn̄i ieſu glorioſa tanto melior angelus effecta quantooībus creaturis hereditauit vt obtineret digniſſime matris nomē. Un̄ ꝓpheta ait. Eleuata eſt magnificētia tua ſuꝑ celos deus: magnificentia enī dei facta eſt virgo maria.ſicut in prima cōditione magnificatus eſt deus qꝛ de nihilo tam ſublime vniuerſumſublimes angelos cōdidit. Sic qͦqꝫ in reꝑaratione minus magnificatuſ eſt: qꝛ de humana natura infecta ꝑdita et damnata xp̄mhominē ꝓpagauit: et de muliebri ſexu in ordine rationabiliū ẜm cōmunē curſum in filioet matrē ſibi dedit et toti celeſti curie. Secunda excellentia virginis magnā eiꝰ gloriam monſtrat: charitas nuncupat̉. Omnesnempe ordines et ſtatus glorie principaliterdiſtinguunt̉ ẜm ſuperiores et inferioresnes diuini amoris. euī in omni rationecharitatis diſtingui pn̄t cum oēs ꝑticipentillā: nec aliquā rationē ſit ratio diuini amoris p̄t vnus ſuꝑ alterū in maiori ꝓpinquitate ſeu vicinitate ad deū ſupercollocari.Maternus ergo amor incōparabiliter tranſcendere debet oēs alias rōnes amoris in deum: p̄ter illā que eſt in aīa xp̄i: que .ſ. fertur realiter in deū tanqͣꝫ in perſonā ꝓpriā. Terciavirginis excellentia magnitudinē glorie eiꝰoſtendēs tranquillitas noīatur. Xp̄i enī aſpectus filialis ad matrē ſingulariſſimꝰ ac amoroſiſſimus et tranſcendentiſſimus eſſe debetita totā celeſtē curiā ſimul ſumptam preter