marie a ſuis ꝓphetis ⁊ alijs qͥbꝰ rē tā grandēnotā effecit mirabiliter preconizari. O mittoſibillarū oracula. Taceo multoꝝ pr̄iarchaꝝteſtimonia. Tm̄ referā qͥd in hiſtorijs hiſpanie: qͥd in Ezechieli: qͥd in Eſaia fideliſſimeſcribit̉. In originali libro hiſtorie hiſpaniceca. xl. de nōnullis incidētibꝰ tꝑe Fernandi regis: ita habet̉. Cū apud toletū quidā iudeꝰIgr̄a ampliādi vineā ſuā rupē cōminuiſſet inmedio ſaxi cōcauitas reꝑta eſt: vbi liber eratfolia lignea hn̄s deſcriptus tribꝰ linguis: hebreis: grecis ⁊ latinis: ſcriptura qͣſi vniꝰ pſalterij videbat̉. Hic liber de triplici mūdo diſſerebat: ab Adā vſqꝫ ad antixp̄m Principiūvero tercij libri incipiebat a xp̄o ſic exordīesIn tercio mūdo filiꝰ dei naſcet̉ in mundo exvirgīe maria: patiet̉qꝫ ꝓ ſalute hoīm. Qd̓ cūiudeus ꝯſpiceret ſtatim cū familia ſua ſacrofonte renatꝰ eſt. In fine vero libri erat ꝙ tꝑefernandi regis inueniri debebat. Ad ꝓphetāEzechielē iā veniamꝰ cui virginitas mariereuelata eſt. vn̄ ait. c. xliiij. Cōuerti me ad viāporte ſanctuarij exterioris q̄ reſpiciebat adorientē ⁊ erat clauſa. Et dixit dn̄s ad me: porta hec clauſa erit et nō aꝑiet̉: et vir nō tranſietꝑ eā: qm̄ dn̄s deus iſrael ingreſſurꝰ eſt per eā.Ubi Augꝰ. in ſermone ait. Mirabilis ꝓphete viſio ſed mirabilior ē ꝓphetie adimpletio.Quid eſt porta ī domo dn̄i clauſa niſi ꝙ maria ſemꝑ erit intacta? Et qͥd eſt: hō nō tranſibit ꝑ eā niſi ꝙ ioſeph nō cognouit eā? Et qͥdeſt ſolꝰ dn̄s intrat ⁊ egrediet ꝑ eā niſi qꝛ ſpūsſanctꝰ impregnauit eā. Et qͥd eſt clauſa eritin eternū: niſi qꝛ maria fuit virgo an̄ partū ⁊virgo poſt partū. Dicat gͦ maria. Porta factaſum celi ianua fctā ſum filio dei: illi facta ſuꝫianua clauſa: qui poſt ſuaꝫ reſurrectionē ingreſſus eſt ꝑ oſtia clauſa: ꝑ q̄ egreſſus eſt adſuos crucifixores. Ad diſcipulos autē ſuosclauſo oſtio cenaculi ingreſſus eſt clauſtra: qͥnatus de ventre meo: me matrē dimiſit intactam. Adimpleuit ventrē meū diuinitate: etvterū meum nō euacuauit caſtitate. hec ille.Eſaias vero ſatis aꝑte ca. vij. virginitatemmarie p̄nunciauit. Ecce inqͥt virgo cōcipietet pariet filiū et vocabit̉ nomē eiꝰ emanuel.Sed iudei ꝯͣ nos arguunt. Primo qꝛ in hebreo nō d̓r virgo ſed halma: ⁊ ſignificat puellam abſconditā ſiue ſit virgo ſiue corrupta.Scd̓o qꝛ d̓r ꝙ nomē eius vocabit̉ emanuel.Filius aūt virginis vocatus eſt ieſus xp̄usEt ideo aiūt iudei ꝙ hec ꝓphetia nō intelligitur de xp̄o et virgine matre: ſed de Ezechiafilio regis achas: qui poſt dictū ꝓphete natꝰeſt. Sed hoc impugnat Rabi ſalomō ꝑ hocꝙ Ezechias erat. xxv. annoꝝ qn̄ cepit regnare poſt Achas patrē ſuū immediate. vt habetur. iiij. Re. xviij. c. Achas regnauit tm̄. xvi.annis. vt habet̉. iiij. re. xvi. c. Ergo ī pͥncipioregni Achas an̄qͣꝫ diceret̉ ꝓphetia Ezechiaserat natꝰ ⁊ erat nouē annoꝝ. Et ꝓpt̓ hoc dicitRabi ſalomon ꝙ hec ꝓphetia eſt intelligēdade filio Eſaie qͥ acceperat vxorē iuuenculā ⁊iam cōceperat de eo. Et qꝛ de puero exiſtentein matris vtero neſcit̉ ſi ſit maſculus vel femina: ideo Eſaias dabat achas ſignū liberationis a duobꝰ regibꝰ illū inuadere volentibus. ſicut ptꝫ. iiij. Re. xvi. ca. ꝙ vxor ſua grauida pareret filiū maſculū. Sꝫ vt refert Nicolaꝰ de lira. iſta expoſitio ſtare nō p̄t: qꝛ ca. ſequenti d̓r de puero illo. Et erit extenſio alaꝝeius implens latitudinē terre tue o emanuel.Et loquit̉ de terra regni iudee cuiꝰ nūqͣꝫ fuitdn̄s Eſaias. Et ꝓpterea ad litterā intelligit̉de xp̄o qui dn̄atur iudee ⁊ oībus q̄ ſunt in celo et in terra. Ad primū vero obiectum dicitNico. de lira ꝙ halma ī hebreo ſignificat abſconditā ita ꝙ nō dubitat̉ de integritate illiꝰ.Et ſcribit̉ per h. et nō inueniunt̉ niſi tres itadeſcripte. Prima eſt rebecca de qua Geneſisxxiiij. ca. d̓r. Puella decora nimis. Sequit̉.puella que egrediet̉: ī hebreo ponit̉: halma q̄egrediet̉. Secūda fuit maria ſoror moiſi. dequa d̓r Exo. ij. ca. Iuit puella: in hebreo ponitur halma. Iuit halma. Et iſte due fuerūtvirgines puriſſime qn̄ fuerūt ſic noīate Tercia ergo fuit virgo maria ī hac ꝓphetia. Quare halma virginem ſignificat. Ad illud veroqd̓ adducebat̉ de noīe emanuel. Rn̄dent doctores vt etiā tactū eſt in ſermone de circumciſione. ꝙ duplex eſt nomē .ſ. nature vt hō. etimpoſitionis vt petrus et antonius. Emanuel itaqꝫ eſt nomē nature. Ieſus vero nomēimpoſitōis. ¶ Secundū dubiū aperiendū:vtrū virginitas marie fuit voto cōfirmata.Ad qd̓ rn̄det Ricar. in. iiij. di. xxx. Et tho.iij. ꝑte. q. xxviij. ꝙ cum perfectōis opera magis ſint laudabilia ſi ex voto fiāt qͣꝫ ſine voto. virginitas aūt in mr̄e dei p̄cipue debet pollere. ideo cōueniens fuit vt virginitas eiuseſſet ex voto deo cōſecrata. Ueruntū qꝛ tꝑe legis oportebat generatōni inſiſtere tā mulieres qͣꝫ viros: qꝛ ẜm carnis originis cultꝰ deiaugebat̉ an̄qͣꝫ ex illo ppl̓o xp̄s naſceret̉. Mater dei non credit̉ anteqͣꝫ deſponſaret̉ ioſephabſolute virginitatē vouiſſe: licet eā in deſiderio habuiſſet. Suꝑ hoc tn̄ voluntatē ſuādiuino cōmiſit arbitrio. Poſtmodū vero accepto ſponſo ẜm ꝙ mores illius tꝑis exigebant ſimul cū eo votū virginitatis emiſit. vo