mortui reſurgēt. Et de hoc diffuſe ſcripſi inquadrageſimali in ſermone de reſurrectōnegenerali. Quia itaqꝫ erit reſurrectio q̄ fiet ꝑvnionē aīarum ad ſua ꝓpria corpora virtutediuina. Et qꝛ xp̄us ſurrexit a mortuis. Etalij poſt mortē miraculoſe redierūt ad vitaꝫneceſſe habemus cōfiteri ꝙ aīa ſit immortalis. ¶ Undecima rō d̓r orōis. Orat eccleſiaꝓ defunctis ⁊ ſuffragia facit ꝓ aīabus in purgatorio penale debitū exoluentibꝰ. Igit̉ aīaeſt immortalis. ¶ Duodecima rō d̓r cōparationis. Cōparando quippe aīam q̄ eſt vltimaforma ad primā materiā ponenda eſt aīa incorruptibilis. Nā ſicut eſſe intelligibile eſtꝑmanentiꝰ qͣꝫ eſſe ſenſibile. Sic ⁊ recipienseſſe intelligibile eſt ꝑmanentiꝰ qͣꝫ recipiēs eēſenſibile. Sed recipiēs eſſe ſenſibile eſt incorruptibile ẜm ſuā ſubſtantiā .ſ. materia pͥma.ergo multo fortiꝰ intellectus poſſibilis qͥ eſtreceptiuꝰ formarū intelligibiliū. ¶ Tercioapparet ꝙ ſit immortal̓ aīa ex clara exemplatione. Sunt tria exempla lucidiſſima q̄ oſtēdunt aīaꝫ eſſe īmortalē in qͥbus tāqͣꝫ in ſplendidiſſimo ſpeculo qͥlibet tante rei vetitatē inpicere p̄t.¶ Primū exemplū d̓r toleratōis.¶ Secundū apparitōnis.¶ Tercium exauditionis.¶ Primū exemplū d̓r toleratōis. vt enī ſcribit Cicero in q̄ſtionibꝰ tuſculanis. Nemovnqͣꝫ ſine magna ſpe immortalitatis ſe ꝓ patria offerret ad mortē. De martyribꝰ clarumeſt ꝙ mortē nō timuer̄t quā vitare potuiſſentſi xp̄m relinquere voluiſſent. Sed ad ph̓osveniamꝰ. Recitat Augꝰ. li. i. de ciui. dei. ca.xxij. Ꝙ quidaꝫ ph̓s TReōbretus noīe lectoPlatōnis li. de īmortalitate animarū. de muro ſe p̄cipitē dedit. itaqꝫ interfecit ſemetip̄m.Et Lactantiꝰ li. iij. diui. inſti. ait. Multi exhis qͥ eternas eſſe aīas ſuſpicati ſunt tāqͣꝫ incelū migraturi ſibip̄is manus intulerunt. vtCleantes vt Criſippꝰ vt Empedocles et Zeno. Et ex romanis Catho qui fuit in oī vitaſua ſocratice vanitatis imitator. et qꝛ de cathone fit mētio. Sciendū ꝙ multi fuerūt ſicnoīati. Nā fuit quidā cathoº cenſorinꝰ de qͦfit mentio in li. de amicicia. et in q̄ſtionibustuſculanis a Cicerone. Et a Plinio in li. deviris illuſtribꝰ. Et a Ualerio in rubrica deſtudio et induſtria. Hic fuit eloquentiſſimꝰlr̄is grecis et latinis eruditus. multaqꝫ fecitmagnifica ꝓ republica et ꝯſulendo et p̄liando. Qui vt ſcribit̉ in ſpeculo geſtoꝝ munditedio duplicis quartane affectus vt beatiorevita frueret̉ ſemetip̄m interfecit. Fuit et aliꝰcatho filius ſupradicti vir bellicoſus. qui vtſcribit Frontinꝰ cū in bello ꝯͣ macedonie regem pugnaret equo ꝓlapſus cū ſe recollegiſſet animaduertit gladium cecidiſſe e vaginaquē fortiter recuperauit ⁊ vulneratis hoſtibꝰad ſuos redijt. Qd̓ exemplū adeo romanosanimauit ad p̄liū ⁊ macedones terruit vt ip̄imacedones vincerent̉. Fuit aliꝰ marcus catho filiꝰ ſupͣdicti et nepos cenſorini qͥ cōſulin affrica diē clauſit extremū. Catho aūt vticenſis qͥ et portius fuit filiꝰ p̄cedentis marcicathonis qͥ vticenſis d̓r eo ꝙ invtica libie ciuitate ſe occidit. cauſa vero fuit vt nō ſubijceretur ceſari. qm̄ ip̄e pompeianas ꝑtes ſecutꝰfuerat. Nam vt ait Tullius in. i. de officijs.Mors turpitudini ac ſeruituti anteponēdaeſt. Ex hoc arguūt quidā ꝓbantes ꝙ aīa ſitimmortalis ex aucͣte. Ariſto. in. iij. ethicoꝝ.qui ait. ꝙ fortis dꝫ ſe exponere morti ꝓ ſalute patrie. et hͦ ẜm iudiciū naturalis rōis. Sꝫniſi aīa eſſet incorruptibilis nō deberet hocappetere. qꝛ nō eſſe ſimplicit̓ nō cadit ſub appetitu. Sꝫ ꝯͣ hoc nōnulli obijciūt dicētes ꝙetiā ſi aīa moreret̉ cū corpore adhuc velle ſuſtinere mortē ꝓ liberatione patrie et ꝓ republica eſſꝫ ẜm iudiciū rectū rōnis. Nā melioreſt modicus actus virtutis intenſus qͣꝫ vitavicioſa vel cū actu remiſſo ꝑ magnū tꝑs. ergo fortis debet exponere ꝓ bono virtutis. etqꝛ ip̄e eſt ꝑs cōitatis cuius bonū cōmune naturaliter eſt magis diligendū qͣꝫ bonū priuatum. Et iſta videt̉ fuiſſe opinio Scoti quāimprobat Landul. in ſuo. iiij. di. xliij. Quiaſicut lex ⁊ rō naturalis p̄ualet oī legi et rōnimaxime create. Ita bonū entitatis naturalisp̄ualet oī bono cuiuſcūqꝫ virtutis. vn̄ longevidet̉ ꝙ ſit eligibilius habere eē ꝑpetualiteret nō virtuoſum eſſe mortaliter nō dico vicioſum eſſe ſed nō virtuoſum qͣꝫ hr̄e eſſe moralead modicū tempus et poſtea habere ꝑpctuūnon eſſe. Similiter puto eligibilius habereperpetuā entitatē incorruptibilē ſine gloriapatrie qͣꝫ habere glorioſum eſſe ꝑ vnū diem ⁊poſtea ꝑpetuo annihilari. et tamē maius eſtbonū patrie qͣꝫ bonū virtutis. hec Landulfus. Ricardus etiā de media villa in. iij. diſt.xxxiij. ita ſcribit. Si anima moreret̉ cū corpore vt falſo quidā ſunt opinati. homo nondeberet velle ſuſtinere mortē ꝓ liberatōe patrie. Primo quia ẜm Auguſti. in. i. de liberoarbi. Quiſquis recte aliquid eligit appetendum neceſſe eſt vt melior fiat cū ad id peruenerit quod elegit. Melior autē eſſe nō poſſetqui nō eſſet. Sed ſi anima moreret̉ cum corpore homo per mortē totaliter deſineret eſſe