cum hominibꝰ in ſimplicitate cordis. ¶ Decimū eſt teſtimoniū zabulon. Uidebitis deum in forma hoīs qm̄ iam elegit dn̄s nomēei. Et rurſum in malicia ſermonū veſtrorumad iracundiā ꝓuocabitis eū et abiecti eritisvſqꝫ ad tempus cōſummationis. ¶ Undecimum dictū eſt patriarche Ioſeph. Uidi qm̄ex iuda nata eſt virgo habens ſtolā byſſinā.Et ex ip̄is ꝓdijt agnus immaculatus gratiadei ſaluans oēs gentes. regnū aūt eiꝰ eternūqd̓ nō ꝑibit. ¶ Duodecimū eſt dictū Beniamin. Adorabitis regē celoꝝ qͥ in terra apparebit in forma hoīs. Et quotqͦt credidere eūin terra ꝯgaudebūt ei. Ultra hec patriarcharū et ꝓphetarū ac ſibillarū teſtimonia diuinitas xp̄i ſufficientiſſime demonſtrata fuit qn̄ſibi obediebāt venti et mare. qn̄ curabant̉ infirmi et ad vocē ip̄ius mortui ſuſcitabanturꝓpter que oīa ip̄e dicebat iudeis Ioh̓is. x. c.Opera q̄ ego facio in noīe patris mei hec teſtimoniū ꝑhibent de me. Hinc Gregoriꝰ inomel̓. de epiphania inqͥt. Omnia elemēta auctorem ſuū veniſſe teſtata ſunt. vt enī de hisquaſi quodā vſu humano loquer. deū huncceli eſſe cognouerūt qꝛ ꝓtinus ſtellā miſerūt.Mare cognouit: qꝛ ſub eius plantis ſe calcabile p̄buit. Terra cognouit: qꝛ eo morientecōtremuit. Sol cognouit: qꝛ lucis ſue radios abſcondit. Saxa et parietes agnouerūt:qꝛ tꝑe mortis eius ſciſſa ſunt. Infernꝰ agnouit: qꝛ hos quos tenebat mortuos reddidit.Et tn̄ hūc quē oīa elemēta inſenſibilia ſenſerūt adhuc infideliū iudeoꝝ corda deū eſſe minime cognouerūt. Et duriora ſaxis ad penitentiā ſcindi nolūt eūqꝫ cōfiteri abnegāt quēelemēta vt diximus ſignis aut ſciſſionibꝰ deum clamāt. hec ille.¶ Ꝙ xp̄s iā venit quē iudei veniſſe negāt ettꝑs aduentꝰ eius p̄terijt. ¶ Capitulū. ij.Ecundo errāt iudei circa xp̄m incarnatū qͣꝫtū ad tꝑalitatē. nolūt quidē acceptare xp̄m veniſſe: ſed illū dicūt vēturū. Quibꝰ veritatē aduentꝰ xp̄i iam p̄teritiet ꝯpleti oſtēdere poſſumꝰ maxime ꝓpter tria¶ Primo ꝓpter iudaici regni defectionē.¶ Scd̓o ꝓpter imperij romani ſubiectionē.Tercio ꝓpter generalē cōfeſſionē.¶ Primo ꝓbamꝰ xp̄m veniſſe ꝓpter iudaiciregni defectionē. Nā vt dicit Augꝰ. li. xviij.de ciui. dei. ca. xlv. Regnante herode alienigena natꝰ eſt xp̄s. iam enī venerat plenitudotꝑis ſignificata ꝓphetico ſpū ꝑ os patriarcheiacob: vbi ait. Nō auferet̉ ſceptrū de iuda etdux de femore eiꝰ donec veniat qͥ mittenduseſt et ip̄e erit expectatio gentiū. Sed iudei dicunt ꝙ hec auctoritas q̄ ponit̉ Geneẜ. xlix.ca. loquit̉ de Nabuchodonoſor rege babylonis qͥ miſſus eſt ex ordinatōe diuina ꝯͣ hieruſalē ꝓpter pctā ppl̓i. vt habet̉. iiij. Re. xxiiij.ca. Et extunc defecit regnū iudeoꝝ: qꝛ cepitSedechiā regē et eū excecauit: et filios eiusoccidit. vt habet̉ ibid̓. xxv. c. nec poſtea aliqͥsde eiꝰ ſtirpe regnauit. Sed hoc ptꝫ eſſe falſum. qꝛ poſt captiuitatē babylonicam habuerūt duces ⁊ pͥncipes ſicut patet de zorobabeleſdra neemia habuerūt etiā reges. Nā vt ponit Augꝰ. li. xviij. de ci. dei. Ariſtobolus aſſumpto diademate rex ⁊ pōtifex factꝰ eſt. Ariſtobulo ſucceſſit Alexander etiā ip̄e rex ⁊ pōtifex. poſt hūc vxor eiꝰ alexādra regina iudeorum fuit. Cuiꝰ tꝑe mala ſunt eos ſecuta grauiora. Nā filij huiꝰ alexādre ariſtobulꝰ ⁊ hircanus inter ſe de imꝑio dimicātes vires aduerſus iſraeliticā gentē ꝓuocauerunt romanas. Hircanus nāqꝫ ꝯtra fratrē popoſcit auxiliū venitqꝫ pompeius p̄clariſſimꝰ pͥncepsqͥ iudeā cū exercitu ingreſſus ciuitatē hieruſalē cepit templū reſerauit nō deuotōne ſupplicis ſed iure victoris. qꝛ vt ip̄emet teſtat̉ nōcolebat deū iudeoꝝ. Un̄ dixit vt ſcribit Lucanꝰ. Cappadoces mea ſigna timēt. et dedita ſacris. Incerti iudea dei molleſqꝫ ſophene⁊cͣ. Et ad ſancta ſanctoꝝ qͦ nō niſi ſummumpontificē intrare licebat nō vt venerator ſedvt ꝓphanator acceſſit: cōfirmatoqꝫ hircani pōtificatu et ſubiugate gēti īpoſito cuſtode antipatre vinctū ſecum ariſtobolū duxit. Et extunc iudei tributarij romanoꝝ eſſe ceperūt:ẜm Eutropiū li. vi. Deinde poſt paucos annos herodē alienigenā habuerūt. De iſto herode ſic habet̉ in hiſtoria ſcolaſtica ſuꝑ machabioꝝ libris Eutropio ꝯcordāte. Gayuscaſſius vnꝰ ex principalioribꝰ in ꝯiurationemortis ceſaris occiſo eo fugit in ſyriā: vbi p̄ſes fuerat colligēs exercitū ꝯtra Auguſtumadoleſcentē et marcū antoniū nepotes Iulijceſaris. mox herodes de galilea veniēs auriet bellatoꝝ ſibi duxit auxilia. Qua ꝓpt̓ fauorem caſſij meruit intm̄ ꝙ ei ꝓmiſerit obtētavictoria iudeoꝝ regnū. Herodes igit̉ cū caſſio ad bella ꝓfectus eſt. Sed dū in campisphilippicis occubuit Caſſius octauianꝰ auguſtus Romā ⁊ marcus antonius ꝑrexit adſyriā. Tunc herodes muneribꝰ placauit antoniū. qui herodē et fratres iudee tetrarchasfecit. Operāte poſt hoc antonio cum Auguſto et ſenatu idē herodes fuit coronatus rexiudee. Deinde cōmiſſo p̄lio inter Marcū antonium et Octauianū auguſtū herodes nōinterfuit miſſus ab antonio cōtra regē arabū