principes (et omēs iudices terre) Iuuenes ⁊ ꝟ̓ginesſenes cū iunioribꝰ laudēt nomē dn̄i/ qꝛ exaltatu ē nomēeius) omis ptās omīs etas. omis ſexus laudēt nomēdn̄i nr̄i ſaluatoris qui pr̄ dedit nomē qd̓ ē ſuꝑ omē nomē.Quid ꝑ ſingula. Confeſſio laudis dei ē ſuꝑ celū ⁊ terram) quiaoies creature tam celeſtes ꝙ terreſtres de-bent eū laudare/ ē etiā ſuꝑ eas qꝛ maior e ⁊ ſuꝑior omnilaude earū. tu etiā laudādus ē (qꝛ exaltauit deus patercornu populi ſui) id eſt xp̄m ppl̓i ſui redēptorē/ qui dici-tur cornu̓ qꝛ ſuꝑior eſt toto corpore ꝑ excellentiā/ duriorcarne ꝑ iuſticia/ mollior oſſe ꝑ miſcd̓iam/ exaltauit qui-dem in ſua paſſione qꝛ ꝑ eā mundū de captiuitate rede-mit/ exaltauit in reſurrectōne in qua eius corpus ſurrexit glorioſū/ exaltauit in aſcenſiōe in qua tm̄ aſcenditꝙ ſed et ad dextera pr̄is. Imnus) id ē laus cū cātico fiet deo (ab omībꝰ ſanctis eius ꝑpetuo/ ſanctis dico .ſ. fi-lijs iſrahel) .i. fidelibo xp̄ianis q̄ ꝑ illā fidē ꝑ quā abrahāplacuit deo. iſrahelite facti ſūt .i. vidētes deū filijs iſrahel(populo) fide ⁊ caritate (appropinquanti ſibi)Pſalmus. Cxlix. in quo monet ad laudē dei.Propheta exhortans fideles ad nouum canticum ait.nouumantate domino cantiſilē operc-bus nouiter factis in tꝑe gratie .ſ. ꝙ mater fuit ꝟgo. ꝙdeus homo factus ſit ⁊ ꝙ reꝑatus ſit mūdus ꝑ paſſio-nem filij eius. Itē de nouis mādatis ut dilectōne inimi-corū/ de nouis ꝯſilijs ut de abiectōne tꝑaliū/ de nouis ꝓmiſſis. ut de adopcōne celeſtiū bonorū (laus eius) id eſtei grata ē (qm̄ eccleſia catholica ⁊ a ſanctis fit