manſuetudo enī ad celū vocat/ ſuꝑbia in terrā detrahitāgeli ſuꝑbi in terra currt/ hoīes huiles ad celū vadūt.Quia dn̄s māſuetos in gl̓ia ſuſcipit. Precinite dn̄oin confeſſione) laudis (pſallite deo noſtro) voce et bo-norum operum conſonantia.Et memorās ꝓph̓a oꝑa ꝑ qͥ ptās dei on̄ditur dic̄ ip̄e ē.Qui operit celū nubibꝰ) ad hoc (ꝙ paret terre pluui-am) ut fecūdetur ad terre naſcētiū ꝓductionem.Qui ꝓducit in motibꝰ fenū/ et herbā ſeruituti hoīm.Quidat iumētis eſcāip̄oꝝ/ et pullis coruorū clamantibus) qꝛ a parētibꝰ anteꝙͣ nigreſcant nichil nutrimētirecipuit. tribuit vn̄ alantur/ ſcilicꝫ rorem celi.Manſuētos aūt diligit ſꝫ In eqͥtibꝰ) ꝯfidētibꝰ (de ſuafortitudinē) magis ꝙͣ de deo (nō erit bn̄placitū ei nec inpeditibꝰ) ꝯfidētibꝰ de robore ſuo magis ꝙͣ de deo/ ē bn̄-placitum ei/ quia hmōi homines ſuꝑbi et fatui audacesſūt quos deus odiohabet. Seneplacitu aūt eſt dn̄oſuꝑ timētes eū) qꝛ per timorē pc̄c̄m expellitur quod deodiſplicet (et in eis qui ſperant ſuper miſericordia eiusquia timor non valet ſme ſpe venie.¶ Pſalmus. Cxlvij. in quo monet ad laudem dei.Propheta exhortans iheruſalem id eſt ſanctam eccle-ſiam ad laudandum deum.p̄ celeſtis iā ſecura (do-Auda iherillat. minū/ lauda deū tuūſyon) .i. ſancta ecc̄īa q̄ ꝑ fidē deū ſpecularis in via.Lauda dico iheruſalē dn̄m ſecure. Quoniā ꝯfortauit)ſiue cōfirmauit/ ſeras portarū tuarū) id ē vndiqꝫ te ſuaꝓtectōe muniuit/ clauſa enim eſt ianua quia nemo exit