¶ Pſalmus. Cxxxvi. in quo docet flere/ tū ꝓ inco-latu pn̄tis vite/ tū ꝓ dilacōne celeſtis patrie.Proph̓a in ꝑſona iuiſtorū ꝓ incolatu pn̄tis miſerie ait;ſuꝑ bouper flumina babilonisna giectabiliā huius ꝯfuſibilis mūdi que more fluminū fluūtet refluūt (illic ſedebimus ⁊ flebimus) vidētes miſeriāin qua ſumus et (dum recordaremur celeſtis patrie) q̄ ēvera terra noſtre promiſſionis.Et qꝛ flētes ſumus inter hoīes malos infructuoſos etdifficiles ad trāhendū ad rectā fidē qͥ ſūt. In mediobabilomē) .i. in plenitudīe ꝯfuſiōis (ſuſpēdimus) ſb̓traximus .ſ. (organa nr̄a) .i. ſcriptunis diuinas utriuſqꝫ te-ſtamenti et ꝓmiſſa dei annūciare illis tāꝙͣ ab indignis/ab hijs em̄ porcis et canibꝰ ſcripturas auertimus.Luia) in hoc babilonico mundoAffliginiur inſuꝑ. Ipcc̄ores mīſtri demonū qͥ ꝟbo ⁊ exēplo (deduxerūt olimnos) in pcc̄m tēptātes et irridētes (interro gaueruntcur non cataremnis et deduceremus dies in hoc ſcl̓o int) ſil̓r illi (qͥ adduxer̄t nos) ad hasgaudio ſic̄ ip̄i. Imiſerias p̄cepert dicētos irridētes (ymnū cātate nob̓ decaticis) q̄ātabatis in ecc̄ia exquo voſ dicitis hoc eſſe adlaudē dei. ¶ Ita illi dicūt ſꝫ nos rn̄demus.uō cātabimus cāficū dn̄i) exiſtētes (in terra aliena) vicijs dedita-voſ nō noſcitiſ cupe̓ niſi ꝙ fluit in tꝑe et̓na meditari ignoratis/ plem eſtis cupiditatibꝰ malis tl̓ibꝰ nō debemuſcātare/ nec amicicias eoꝝ habe̓/ ne incipiamus delectai̓in rebꝰ ſcl̓i. Ceterū nō cātabimus vob̓ qꝛ nō petitis ut audiatis hmnōi cātica ſyō ſꝫ ut irrideatis ⁊ blaſphemetiſ vn̄tacebimus. ¶ Vir iuſtus inter mala poſitus ait.