ideo (qꝛ iniuſta cogitacō eoꝝ) ē ⁊ vere iniuſta qꝛ volū-tarie recedūt a iuſticia. Preuaricātes) a lege dei na-turali ſiue ſcpͥtura (reputaui pcc̄ores terre) qꝛ terrenisinuoluūtur delictis/ et ideo ne de numero hoꝝ inueniar(dilexi teſtimōia) q̄ in lege (tua) ſūt. ¶ Bilexi dn̄e teſti-monia tua ⁊ ne mouear ab illis. Cōfige) ꝯpͥme refre-na (timore tuo carnales ꝯcupiſcētias meas) tecū ꝯueni-re. tibi cōmori/ tecū ꝯſepeliri ꝑatus ſū/ ut in futuro tibi re-ſurge̓ merear (a cōſideracōe futurorū iudicioꝝ tuorumtimui) ¶ Timui et ideo. Feci iudiciū) ꝯfigendo car-nes meas (feci iuſticiā) opus iuſticie exeqn̄do (nō per-mittas nie tradi calumniantibꝰ me) ſpiritibꝰ malignisqͥ ſꝑ noce̓ michimoliūtur. ¶ Nō tradas me ſꝫ potius.Suſcipe) me ut patronus (ſeruū tuū) non alterius (inbonū) .ſ. quē illi impellūt ad malū ut .ſ. (calūmādo nonſuperēt me ſuꝑbi) .ſ. dyabolus ⁊ mīſtri eiꝰ qͥ ſuꝑbiſſimiſūt. ¶ Oebes ſuſciꝑe qm̄. Oculi mētis mee a ſe defece-rūt) attenuati ſūt ardēter intuēdo (in ſalutare tuū) xp̄mut ab eo veniat auxiliū michi quia nō poſſum ꝓpria ꝟtu-te cōſequi ſalutem/ defecerūt etiā oculi mei (in eloquiumiuſticie tue) rimando eius ſecreta quia tranſcēdit hūa-ne intelligentie facultatem.Et ideo. Fac cū ſeruo tuo ſcd̓m miſcd̓iam tuā) nō ſecūdummerita mea ut per tuā gr̄am ſuppleas hūane infir-mitatis defectū (et iuſtificacōnes tuas doce me) ut earūvtilitatē ſic̄ ſepius optaui poſſim adu̓tere. ¶ Bn̄dicōfac cū ẜuotuo qꝛ. Seruus tuus ſū ego) et quia ẜuus debet intelligere volūtatem dn̄i ſui ideo (da michi intellectū ut ſcia teſtimōia tua) ꝯgnicōe pleniori ⁊ implecōe.Et debes face̓ qꝛ. Tēpus ē faciēdi) ut .ſ. des michi intellectum vberiorē legis tue per quā poſſim defendere ꝯtra
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten