id eſt a bono oꝑe tepuit (p̄ tedio) imbecillitatis corporeſꝫ tū dn̄e (ꝯfirma me) deinceps (in ꝟbis tuis) ut ablatopcc̄i ſomno inſtāter in eis vigilē. ¶ St poſſimꝯfirmario dn̄e. Deſideriū) illud ꝑ qd̓ ad pcc̄m venitur ſeu dyabolū qui eſt omnis (via iniqͥtatis amoue amē) tua gra-ne poſſit michi p̄ualere ⁊ in aliqd̓ viciū ingere̓ (et ſcd̓mlegem tuā) apd̓ te inſtitutā q̄ ē ut ſemꝑ miſerearis (mi-ſerere mei) ¶ Miſerere dn̄e qꝛ iā. S. legi viā vei̓tatiſid ē xp̄m imitari ⁊ eius legem ſeqͥ (et iudicia tua) quibꝰiudicas ⁊ iudicabis ut ē illd̓ omīs qͥ credit in filiu hoīshabꝫ vitā eternā/ et illd̓ qͥ nō credit iā iudicatus ē (nonſum oblitus) ſꝫ illa teneo in memoria et ea mecū ſꝑ tra-ctaui. ¶ Nō ſū oblitus iudicia tua ſꝫ potius. Ad heſit.i. firmus ⁊ ſtabilis fui) inp̄ceptis tuis qͥbꝰ volūtatē tu-am teſtaris) et qꝛ hijs adheres āterioꝝ pcc̄oꝝ indul-gentiā merui (q̄ſo ne patiaris me de iteracōe pcc̄i ꝯfun-di) ¶ Nō tm̄ adheſi teſtimōijs ſꝫ etiā. Tucurri) expedite (viā mādatoꝝ tuoꝝ) oꝑe exequēdo ⁊ hoc ideo (qꝛdilataſti) āpliaſti cor meū caritate/ paciētia lōganimitate et ſil̓ibꝰ ꝟtutibꝰ. ¶ Dixi noli me ꝯfundere ſꝫ potius.ILegem pone michi dn̄e) ꝓficere volēti nō veteremtn̄ mmis onerātē et imperfecta ſed (eā que ad ꝑfectōeꝫiuſticie) deducat q̄ ē ſola lex noua et eā habita (exqͥrāin ea ꝓficiēdo (ſemper) ꝙͣdiu viuā. ¶ Et qꝛ nō ē ſatis in qͥrere niſi intelligā qd̓ exquiro. Da michi intellectumut ad eius alta ꝑueniā in quibꝰ tota lex pendet et pro-phete/ et habito intellectu (ſcrutabor legem tuā) perfe-ctius ꝯgnoſcēdo (et cuſtodiā illā in toto corde meo) omnes vires meas ponēdo ut poſſim mādata tua adimple̓Legempone dico et etiam. Deduc me) per gratiā tuā(in ſemitam mandatoꝝ tuoꝝ) id ē altiora et ſtrictiora