paciētibꝰ) ut opp̄ſſis impijs erigat pauꝑes ſuos.Proph̓a narraturus miſcd̓ias quas deus fecit patribꝰantiquis inquit. Potas fecit moyſi p̄ceptalegis q̄ſūt viē veniēdi ad ſalutē ⁊ mādata ſue volūtatis exp̄ſſiua) per moyſennota fecit (filijs iſrahel)Piſerator) actu exhibēs nob̓ multa bn̄ficiaEt ip̄e ē. 6ſme merito nr̄o et ide dn̄s (eſt miſericors) in natura ſua(longaminis) qͥa exſpectat nos diu ad penitētiā et ipſeidē eſt deus (multum miſericors) quia quotidiana ⁊ in-numerabiliaꝯdonat nob̓ pcc̄a cito enī flectit̉ ad mi ſe-ricordiā. ¶ Vnde. ō imppetuū iraſcētur) electis ſuis (nec in et̓nū ꝯmīabitur) illis. ſꝫ finaliter placabitur/ īpn̄ti tn̄ ꝑcutiet ex amore ad emēdacōeꝫ. ¶ Bn̄dixi ꝙ oLon ſecūdū pcc̄a nr̄a fecit nob̓)multū miſei̓cors qm̄. Iqm̄ nos merebamur irā ⁊ mortē eternā ⁊ ip̄e vſus ſum-ma clemētia dedit nob̓ omiū peccatorū remiſſioneꝫ (necſcd̓m iniqͥtates nr̄as retribuit nob̓) maiora enī flagel-la merebamur. ¶ Bn̄dixi ꝙ nō ſcd̓m iniqͥtates nr̄as reLm ſcd̓m magnā menſurā miſericordietribuit nob̓.ſue corroborauit miſcd̓iaꝫ ſua ſuꝑ timētes ſe) qꝛ eos iu-giter ꝓtegit ⁊ ꝯfirmat. Quantum diſtat lux a tene-bris lōge fecit a nobis iniqͥtates nr̄as) liberādo nos amalo culpe. ¶ Bene dixi ꝙ miẜtus ē dn̄s nobis timētibus ſe qm̄. Sicut pater) aliquādo blāde (ꝯſolatur fi-lioſ) aliquādo voto pie correctōis flagellat miſerēdoillius ut meliorē reddat (ita dn̄s miſeret̉ ſuis) ideo qͥ-dem miſerētur (qm ip̄e ꝯgnouit fragilitatē nr̄aꝫ)Vn̄ ſeqͥtur. Recordatus ē qm̄ puluis ſumus) quantūad corpus (homo eſt ſicut fenū) ad modicutempus vi-rens vita eius ⁊ fortitudo ⁊ ſplēdor eius (tanquā flosagri) ſic leuiter (efflorebit) .i. marceſcet. Et hoc vere