veniūt. ¶ Aerito tibi tunc cūcta ſb̓iciētur.m̄ tu do-minus altiſſimus) quo altius cogitari nō p̄t (valde ex-altatus ſuꝑ angelos ⁊ hoīes ſanctos qui a te gratia tuadeificantur. ¶ Hinc. OLuidiligitis dn̄m odite malū)culpe qd̓ opponitur dilectioni diuine/ nolite dubitae̓ qͥnpoſſitis vitare malū culpe. quoniā (cuſtodit dn̄s aīmasſanctorū ſuoꝝ) qui in tribulacōnibꝰ ⁊ temptacōibꝰ to-to corde ad eius auxiliū ꝯfugerint (de poteſtate demo-nis liberabit eos) ¶ Nolite timere ꝑdere hoc auxilium.qm̄ Pux) diuine gratie (orta eſt) preſto eſt (iuſto/ etrectis corde leticia) quia hactenus peccatorū tenebrisobcecati nūc aūt recti corde effecti ono famulātur.Ergo vos Iuſtiletamini ī dn̄o) leticia deuo cōnis (laudate eū gratias agentes quia cū eſſetis peccatores me-mor fuit ut vos ſanctificaret)Pſalmus. xcvij. in quo monet ad gaudiūet exultacōnē.Vox ꝓphete.iheſu xp̄o (cāticū no-Antate Umlri. Cunoua res nouuꝫhabeat canticū. ꝙ filius dei factus ē hō. in cuius ortu no-uū canticū cantauerūt angeli qꝛ nunꝙͣ mūdus tale au-diuit (quia mrabilia fecit) naſcendo de virgine/ cecosilluminado/ mortuos ſufcitādo et ſimiliaInter q̄ mirabilia hoc fecit inſigne ꝙ ip̄e qͥ Mrachiūet dexterā ē patris ſalutē fecit in gn̓e hūano) ad gloriāpatris et ſui. ¶ Quē deus pater. otū fecit toti orbifiliū ſuū qn̄ eū incarnari miſit pro ſalute omniū ⁊ non tm̄in iudea ſꝫ (in cōſpectu omniū gentiū notū fecit) ꝑ p̄di-cacōnē apoſtoloꝝ et diſcipuloꝝ (ip̄m xp̄m iuſtificantēet ſanctificantē nos) ¶ Vere ī hoc. Recordatus ē deꝰpater miſei̓cordie ſue) quā ꝓmiſit ſe facturū patribꝰ: