(in ſanctificacōe eius) id ē ip̄o ſanctificāte ⁊ donāte fiūt.O patrie) o familie (gentiū) iā ad xp̄m ꝯuerſarū (af-ferte dn̄o) pro tanto bn̄ficio (gloriā ⁊ honorē) in ſecretoet ī publico (et ita ꝯuerſemini ut in vob̓ glorificetur no-mē eius) Tollite hoſtias) voſmetip̄os corde ꝯtritoset huiles (et introite in atria eccleſie) militātis ⁊ ſic nonintrabitis vacui (adorate dn̄m ī ecc̄ia ſancta catholica)q̄ eſt vniuerſale atriū eiuſ. Omēs habitātes terrā) ideſt amatores ſeculi (ꝯmoueātur corā xp̄o motu timorisac reuerētie) cuius cauſa ſubditur/ et vos iam ꝯuerſi(dicite) et p̄dicate (in gētibꝰ qꝛ dn̄s iheſus xp̄s regnauitid ē regnū ſuꝑ omnē creaturā accepit in ſua reſurrecti-one ⁊ aſcenſione. Hoc patet qm̄ ip̄e. Correxit orbēterre) ab errore idolatrie qͥa tꝑe p̄dicacōis criſti et a-poſtolorū cepit ceſſare (qui noꝯmouebitur) ex toto a ve-ritate fidei xp̄iane quantūcūqꝫ tribulacōnibꝰ impellat̉non aūt tantū p̄dicate ꝙ dn̄s regnauit ſꝫ etiā ꝙ (iudica-bit ppl̓os in equitate ſme accepcōne ꝑſonarū reddensvnicuiqꝫ ꝓ merito. ¶ Pro hac equitate iudicij in quoremunerabūtur boni. Letētur celi) id ē ſancti ſuꝑio-res (et exultēt hiūliores ſancti/ moueat̉ ſeculū ad gau-diu) a minimo uſqꝫ ad maximū (gaudebūt humiles etmites) et omēs ꝟtutes eoꝝ in ſpe future felicitatis.Tunc) ſcilicꝫ poſt ꝯuerſionē (exultabūt om̄es gentesconuerſe ad xp̄m) que prius erāt (ligna ſiluarū) incul-ta et infructuoſa (a facie dn̄i qꝛ venit) in primo aduētuad redimendū (et quia venit) in ſecūdo aduentu (ad iu-dicandū om̄es habitātes terrā) ¶ Qui Iudicabit or-bē terre in equitate) ſingulis reddēs pro meritis (et populos in veritate ſua) id ē ſecūdū ꝙ vnuſquiſqꝫ eoꝝ ve-ritatē ſibi ꝯmiſſam diſpenſauit.