dian

montes eterni dicūtur qꝛ eterna et incōmutabili ſublimitate cōſiſtūt (mirabiliter) qꝛ p̄dicacōnē ſuā exēplis ro-borabāt et miraculis ꝯfirmabāt (turbati ſūt omēs inſipi-entes corde) .ſ. phariſei et ſeculi ſapiētes audiētes no-ua p̄cepta annūciari et recedētes a vero lumīe tenebroſa mūdi deſideria ſūt ſecuti. Quid aūt hijs inſipiētibꝰcorde contigerit ſubiungit dicens. Dormerūt ſomnūſuū) mortis ⁊ nichil inuenerūt (omes viri diuītiarū) cu-iuſmodi ſūt qui pecunijs captiua mente deſeruiūt (in manibꝰ ſuis) ſiuemptāte ſua ſicut euigilans a ſomno in-chil inuenit quod ſe habere putabat.Inexcuſabiles proh̓a oſtēdit illos incredulos dicens.Ab increpacōe tua deus iacob) cū increpares eos perte ⁊ ꝑ predicatores tuos (dormitauerūt) ſancta monitatua negligēter audiētes/ et id eo merito culpabiles reddūtur/ iſti aūt ſunt (qui aſcenderūt equos) id eſt qui inſuꝑbia creſcentes quaſi equis currentibꝰ mundi iſtiusillecebras peruagantur. Tu deus) qui hoc feciſti (ter-ribilis es) futurus impijs ī iudicio/ quādo in gloria maieſtatis tue venies ſuꝑbos addixeris et humilibꝰ cordepetuā contuleris dignitatē (et quis reſiſtet tibi) id eſtnullus vtiqꝫ (ex tūc) apparebit (ira tua) qꝛ nichil vlteri-us ꝑ paciētiā diſſimulabis. De celo) id ē de ſūmitatepotentie (deſcendet iudiciū) tanꝙͣ fortiſſima certaqꝫ manuliaculū deſignātū (terra) id ē terreni hoīes qui diuineſentētie auctoritate dānandi ſūt (tremēt) cū audierintite ī ignē eternū (et quieſcent) cū in ꝑpetua dānacōe recipiētur/ ſꝫ quies iſta ſmē requie ē qꝛ quieſcēt a malis operibꝰ ſꝫ ī ſupplicio nō quieſcūt quippe qꝛ eterna flāma cruciandi ſūt. An̄ erit hoc. Tū exurgeret ī iudicio deꝰ)tūc terra .i. terren hoīes peccatores tremēt; exurget aūt