ſuſpirat ad illū ꝑuenire (deus cordis mei) creator et be-atificator (pars mea deus ī eternū) a quo nūꝙͣ ſeparaborIdeo facio te partē meā o deus. ALuia ecce qui elon-gant ſe a te) ꝑ turpem ⁊ inhoneſtā vitā (ꝑibūt) damna-cōne ꝑpetua (perdidiſti omnes qui aliud ꝙͣ te querūttāꝙͣ vltimū finē. Eligāt alij quid volūt diuicias potē-tiā et honores ⁊ cetera ſeculi bona. Michi aūt adhere̓deo bonū eſt) vera fide et operuprobitate ꝯiingi. bonūmichi ut deū eligam in quo omniū bonoꝝ plenitudinēpoſſideā (et ponere in deo ſpem meā) quia nichil poteſteſſe beatius ꝙͣ illi omnia ꝯmittere qui nouit ſuis culto-ribꝰ ꝯgrue ꝓfutura preſtare. Interim autem hoc eritofficij mei.ºAt annūciem omēs p̄dicacōnes tuas) qdebent ad vera fidē ꝑcipiēdā annūciari fidelibꝰ tuis adgloriā tuā et vtilitatē eoꝝ (in auribꝰ filioꝝ eccleſie)¶ Pſalmus. lxxiij. in quo monetur relictis figuris ve-ritas teneatur/ et ꝯtēptis trāſitorijs eterna querātur.Propheta admiras et ꝯquerens de captiuitate populiiſrahel ait.qͥ es creator noſter (re¶ quid o deuspuliſti nos) quaſi alie-nos a̓ defenſione tua ex toto (⁊ iratus ē furor tuus ſuperoues paſcue tues) id ē ppl̓m iſraheliticū quē pauiſti mā-na in deſerto. xl. annis uſqꝫ quo introduceres eā in terrāmelle et lacte manantē. Memor eſto ꝯgregacōnistue) populi ſcꝫ iſrahelitici quē ꝯgregaſti in egipto et ele-giſti in ppl̓m peculiarē quē (poſſediſti) a tꝑe patriarcharū qui fuerūt (initiū illius populi) ¶ Memor eſſe debeseius o deus qꝛ olim. Redemiſti) id eſt liberaſti de pharaonis ẜuitute (populuꝫ iudaicū qui fuit hereditas tua