opprobria illa (tu factus es michi adiutor fortis.Petit ut dignas gr̄as poſſit reddere dicēs. Replea-tur os meū laude) ꝓ tuis bn̄ficijs (ut) toto tꝑe meo (cantem) et p̄dicē (te glorioſū et magnitudinē bn̄ficioꝝ tu-oꝝ) que feciſti michi. ¶ Tu es dn̄e ſpēs mea a iuuētu-te mea ſic. ILe ꝓicias me in tempore ſenectutis meeqꝛ feſſa virtus mea indiget plus adiuuari/ quid ꝑ ſene-ctutē intelligat exponit dices (cū defecerit virtus mea-id eſt quādo paciētie firmitas quaſſata molleſcit neqꝫſuſtinere poteſt viribus ſuis onus tribulacōnis impoſi-tū (ne derelinquas me) quia intellecta debilitate mea in-ſidiantiū feruor accenſus eſt. ¶ Et hoc ideodico.Quia inimici mei dixerūt mala michi) exprobrātesmichi (et qui) ſtudio decipiendi (cuſtodiebant animammeā/ ꝯſiluū fecerūt in vnū) conueniētes in eandē volun-tatē nocendi. Dicentes deus dereliquit eū) mundaniquē vident calamitate crebra fatigantiū credunt a deodeſertū (perſeqͥmini) quia fugere nō poterit (cōprehen-dite) quia reluctari validiſſimus non valebit/ et ſecuritenete (quia nō eſt qui eripiat) ¶ Ipſi me ita derelictūputāt ſꝫ tu Deus ne elongeris a me) diu me ꝑmittensab illis tribulari (deus meus ī auxiliū meū reſpice) ut ſidebeā adhuc affligi dignā michi patiētiā tribuas. namquē tu adiuuas maloꝝ cōtricōne nō deficit. ſꝫ tūc ſpe po-tius erigitur qn̄ tribulacōnū faſce pregrauatur. MNereſpice. et Cōfundātur) in efficaces effecti ꝑfice̓ qd̓ volebāt (et deficiāt) viribꝰ ut nō ſint (potētes) vlteriꝰ ag-gredi (detrahētes aīe mee / operiāt̉ intm̄ ꝯfuſiōe) ⁊ pudore de mala ꝯſciētiā eoꝝ ut actōes p̄ſtinas vita melioricondēnēt (qꝛ q̄rūt mala mͥ) Quicqͥd alij faciāt quic-quid mͥ mali p̄parēt. Ego aūt ſꝑ ī te ſperabo ⁊ adiciā