nomē tuū cū exultacōe et magnificū p̄dicabo eū) ꝑ mē-t laus illa mea placebitbra mea (et laudabo eum) Ideo) ſuꝑ om̄ibꝰ ſacrificijs legis in qua mos erat ut propeccatis (vitulus) vnius anni offerretur/ qui iā (cornuaꝓducebat ⁊ vngulas. ¶ Placebit laus mea ſuꝑ vitulūDideat pauꝑes et intelligāt) ꝙ ob-et cetera/ ideo.lacō deo accepta in mente eſt/ in qua pauꝑ equatur di-uiti nō in exterioribꝰ rebus/ et inde (letētur) et ad pau-peres ꝯuerſus ait/ o pauꝑes hoc intelligentes (queritedn̄m) per deſideriū pedibꝰ fidei ſpēi et caritatis (et viuetanima vr̄a) vita gre hic/ et vita glorie ī futura vita.Lm exaudiuit dn̄s) omnibꝰ tēporibꝰQuerite dn̄m. I(pauꝑes) qui querūt eū (et vinctos ſuos) qui .ſ. legibꝰvinciūtur ſiue alligātur (nō deſpexit) ip̄os enī liberat alaqueis carnalibꝰ quos ſuis regulis ꝯnexos agnoue-audet illū celeſtia terreſtriarit. Quia ergo ita ē. Iet om̄ia in marinatātia et omīa q̄ in eis ſūt) hec laudātdeū dū ex eis laudatur creator eoꝝ. ¶ Hinc etiā laudā-dus edeus. Qm̄ deus ſaluā faciet ecc̄iam) q̄ illū mēteſpeculatur ī eternū/ q̄ hic multis ꝑſecucōnibꝰ multis fatigatur āguſtijs (et edificabūtur ciuitates) .i. eccleſie ꝑ-ticulares (iude) .i. xp̄i qui ex origine iude carnis ꝓpa-gacōne deſcēdit. St inhabitabūt ibi) in ſyon fideles(et hereditatē acquiret eā) ut poſſideā̓t eā in eternū qn̄ad iheruſalē eternā dn̄i miſeracōe ꝑuenei̓t. ¶ Et nō vnageneracō ſolaiuſtoꝝ habitabit ī ea ſꝫ ſucceſſores. ideoIt ſemen .i. imitatores (ẜuoꝝ) .i. apl̓oꝝ etſequitur. Idiſcipuloꝝ xp̄i poſſidebit eā eternaliter et vniuerſali-ter om̄es (qui diligūt nomē eius habitabūt in ea) ſcꝫciuitate celeſti eterna felicitate gaudētes.