Et iſti iudei cū fuerint ꝑfecta religiōe veraciter inſtructiTūc ſciēt ⁊ ꝯgnoſcēt xp̄m dn̄m eſſe iacob) patriarcheſui qd̓ pͥmitus nō credebāt (et finiū terre) gētiū ꝑ omēsp artes terre qd̓ modo durato corde nō ſapiūt. Cōuettētur) ſupra ē poſitus verſus iſte vbi ꝯuerſio ⁊ ſalus iu-deoꝝ futura affirmātur. Ip̄i vero) iudei qͥ verā merue-rūt habere doctrinā (diſꝑgētur) vbiqꝫ inter gētes (admāducandū) cibū ſpūalē ſcilicꝫ ut alios lucretur p̄dicacōnibꝰ ſuis et ī corpus eccleſie trāſformēt credētes (ſi nōfuerint ſaturati) de credulitate ppl̓oꝝ vidētes ꝟba ſuanon fructificare in mētibꝰ ꝑfidoꝝ ut vellent (murmura-būt) ꝯtra pigros increpātes alios nolētes credere.vtroqꝫ pariete .ſ. ppl̓o iudaico ⁊ populo gentili in anguar i lapide ꝯuīcto eccleſia tota gaudens dicit.S. go aūt cantabo potentiātuā) qua liberaſti me et iu-deos ⁊ gentes ꝯuertiſti (et exultabo mane miſcd̓ia tuacū ſcꝫ nox ſeculi iſtius obſcura trāſierit qn̄ iam miſericordia tua in ſanctorū remuneracōnibꝰ eluceſcet.Et hoc iuſte faciā. OLuia factus es ſuſceptor meusid ē meoꝝ ad maximā dignitatē (refugiū) mei ⁊ meoꝝmichi (in die tribulacōis) o ꝙͣ gratū eſt refugii qn̄ tꝑetribulacōis ꝯdonat̉. Quapropter. Adiutor meus)nō tantū cantabo ſꝫ (tibi pſallā) bonis oꝑbꝰ quia (deusſuſceptor meus es) ꝯtra ꝑſecucō es hoſtiū (deus meus)id ē creator meus (miſcd̓ia mea) qꝛ totū quicquid ſū detua miſericordia eſt.¶ Pſalmus. lix. in quo docemur ut deſerētes dia-bolū regem nobis xp̄m eſſe cognoſcamus.Propheta in voce populi qui in prinſtinis erroribꝰ eratalligatus gratias agens de cōuerſione eoꝝ dicit.