qꝛ nullā volētes reciꝑe racōnē/ effuſionē ſang̓nis inno-centis exſpectabāt (et in furore ſuo moleſti ⁊ ſeueri eratmichi. St formido mortis cecidit ſuꝑ me) ad tēpus.vn̄ (et ꝓpter hoc turbatū ē cor meū) ſcd̓m hoīem ī me ce-pi ꝯtriſtari ⁊ meſtus eē/ et triſtis facta eſt aīa mea uſqꝫad mortē. Et ſeparacō aīe a corꝑe ſme ꝯturbacōe maxima nō p̄t euenire. inqͥt (timor) ī corde (et tremor) in cor-ꝑe (venerūt ſuꝑ me) vn̄ ait. pater ſi poſſibile ē trāſeat ame calix iſtē (et ꝯtēpſer̄t me tenebre) qꝛ extincti ſūt oēsſenſus mei. ¶ Qui ut ꝯturbacōes p̄dictas ⁊ moleſtiasuideoꝝ vitaret/ liberacōꝫ expetēs ait. Quis dabit mͥpennas ſic̄ colūbe; et volabo ⁊ requieſca) in pace ꝑpetuavbi tu pr̄ qui hūanā natura uſqꝫ ad celoꝝ regna ꝑdu-cens/ ad tuā dextera collocabis? Scce elōgaui me fugiēs) aꝑfidis iudeis quoꝝ duriſſima corda inuenio (⁊manſi ī ſolitudīe gētiū) ¶ Licet aut timor et tremor mortis venerint ſuꝑ me. Exſpectabā) tn̄ p̄ſidiū pr̄is (quime ſaluū fecit a puſillanimitate ſpūs) ne cedere malisſiue deficere in paſſione (et tēpeſtatē tribulacōis iude-oꝝ. Precipita dn̄e eos) qui in altū ſuꝑbie erecti ſūtin ꝯtēptū hoīm (et diſꝑge eos) ꝑ diuerſas nacōnes (etlinguas) ne ꝑincioſaꝫ ꝯfluant vanitatē et hoc ideo (qꝛvidi ꝑfidiā eoꝝ) in nō credēdo michi (et ꝯtradictōnēmichi faciēdo ī ciuitate) iheruſalē. Die (cū docere tur-bas ⁊ ip̄i iudei nō crederent (et nocte) cū paterer et illiblaſphemarēt/ ita (ciuitas illa repleta ē iniqͥtate) tā ma-iores ꝙͣ minores (ut ſupͣ muros redūdare vide̓tur iniqͥtas eius) in ꝯmuni aūt plebe erat ſtudiū malignādi admortē mͥ inferēdā (et īiuſticia) qꝛ ſme mei̓to meo. Stnō defecit de plateis eius vſura ⁊ dolus) om̄ia enī q̄ in lege ꝓhibita ſūt ad augendū pcc̄i cumulū excreuer̄t ī ea