ꝑicula/ dicit more humano. Quare oblitus es mei)ꝑmittendo me tā diu hijs miſerijs vexari? cur tā diu dif-fers ut me inducas in domū tuā? (quae̓ ꝯtriſtatus ince-do) ꝑviā huius vites ideo ꝯtriſtatus (qꝛ diabolus affligit me) tēptādo qꝛ carnis vicia inuito a repugnāte a-nimo ſuſtineo. ¶ Vox eccleſie lamētantis caſū maiorū.Ita affligit me imimicus ut non ſolū ꝯfringātur carnesmee .ſ. debiles fideles ſꝫ etiā (oſſa mea) .ſ. maiores eccle-ſiaſtici p̄lati ī quibꝰ putabatur eē aliqͣ fortitudo ut cedātfracti ꝑ impaciētiā tribulacōnibꝰ ⁊ ſcandalis ⁊ cadāt ppcc̄m a ſtatu rectitudinis de quo exprobrauer̄t mͥ ꝟbisiniurioſis (qͥ tribulāt me inimici mei) he̓tici ⁊ mali xp̄ia-ni¶ Hoc mō exprobrauer̄t. Dū dicūt meis fidelibꝰmaxime martiribꝰ ꝓ xp̄i fide ī afflictōibꝰ ꝯſtitutis (vbieſt deus tuus?) vel nullus ē/ vel ſi ē de te nō curat/ et ſi cu-rat liberet te ſi p̄t ꝓpter hoc (turbata ē aīa mea) qͥd aūtſuadeā/ nō inuēnio niſi qd̓ ſupra. OLuare triſtis es a-mina mea/ et quae̓ ꝯturbas me­) ſꝫ ne dicas ideo turborqꝛ hic mala patiorꝯfortae̓ o aīa (ſpera ī deo qm̄ adhuc)in futuro (ꝯfitebor ei) ꝙ ip̄e ē (ſalutae̓ vultus mei ⁊ deusin eus)¶ Pſalmus. xlij. ī quo monemur ne ī p̄ſſuris deficiamus.Cū vir fidelis ſeculi huius iniquitatibꝰ angeretur cele-ſti deſiderio affectus ait.iudicio diſcrecōis ſiueVIica Ml̓ ℟lls ſeparacōis in futuro iudicio ſeparādo mē a malis (et diſcerne) merita mea abimpijs. diſtet inter illū qͥ in te credit ⁊ illū qͥ nō credit (degēte nō ſancta) mal̓a ⁊ ꝑuerſa .ſ. (ab hoīe iniquo ⁊ doloſo erue me) Cū nō michi arrogē fortitudinē qua opuſeſt inter mala huius ſeculi ſꝫ tu deus ſis. Fortitudo mea