et ſpiritualibꝰ inter que maius mirabile ē recreacō mū-diꝑ incarnacōne ⁊ paſſionē tuā/ ad quē omnia faciēdaꝑte ſufficiēs es nō ab alio inſtructus (ſꝫ cogitacōibꝰdiſpoſitionibꝰ tue ſapiētie in quibꝰ (nō eſt qui ſimilis ſitphetas (ettibi) Vox xp̄i. Annūciaui) ego xp̄uslocutus ſū) ego ip̄e ī ꝑſona et ꝑ me et meos diſcipulostot crediderūt ut credētes (multiplicati ſūt ſuꝑ numerū) quē aliquis poſſet numerare. ¶ Vox xp̄i ad patrē.Sacrificiū) quod fiebat de animalibꝰ et auibꝰ (et oblationē) q̄ fiebat de rebꝰ manimatis ut de pane ⁊ ſimila etthure ⁊ huiuſmodi (noluiſti) quia iſta ſacrificia erat imꝑfecta qꝛ nō poterat auferre pcc̄a (aures aūt) ꝑfectas(dediſti michi) ad obediendū tibi deo pr̄iuſqꝫ ad mortēvbi me in cruce offerrē ſacrificiū ꝑfectū qd̓ omnibꝰ le-gis veteris ſacrificijs ſuccede̓t. ¶ Exponit qd̓ dixerat.Olocauſtū) qd̓ totū incendebatur ad honorē dei (propcc̄o nō poſtulaſti) qꝛ talia ſacrificia nō erant tibi acce-pta (tūc dixi) ego xp̄us ecce letus (venio) ad offerēduꝫacceptiſſimū deo. In capite libri) p̄deſtinacōis ē (preſcitū ⁊ diſpoſitū ut facerē volūtatē tuā deus meus volui-hoc idē ego ⁊ ad hoc deſcēdi de celo (et legē tuā ī mediocordiſ mei) ꝑ meditacōꝫ ſꝑ habui Annūciaui) ꝑ apl̓oſmeos ⁊ alios p̄dicatores (oꝑa iuſticie) dogmata vei̓ta-tis ⁊ bn̄ficia d̓ine miſcd̓ie (in ecc̄ia catholica q̄ magna ē)poteſtate ⁊ firmitate ⁊ āplitudine (ecce labia mea nō ꝓ-hibebo) noꝯpͥmā territus minis ⁊ ꝯtumelijſꝑſeq̄ntiū agmulgacōe vei̓tatiſ(dne tu es teſtis) ꝙ p̄dicta ſint vera.Iuſticiā nō abſcōdi ī corde meo) qn̄ potui ꝓdeſſe alijsſꝫ ꝟbis ⁊ factis illā manifeſtaui ⁊ palā annūciaui (et vei̓-tatē tuā) .ſ. ꝓmiſſorū exhibicōnē ⁊ meip̄m qͥ ſū via veri-tas et vita (a te miſſum ſaluatorē) hominū (predicaui)