et deuote ẜui ēdo (et ora eū) ꝓ te pie ⁊ ꝑſeuerāter ⁊ cōſe-queris intentuꝫ. Ioli indignari in hoīe qui ꝓſperaturin mūdo iſto) ut velis imitari eū nō te terreat impij felicitas qꝛ breuis e. noli etiā imitari (hoīeꝫ facientē iniuſticias) ꝑſeqn̄tē iuſtos libere ⁊ impune licēt videatur ꝓſpē-rari ī malicia ſua. ¶ Sꝫ tu. Deſme ab ira) ne iraſcaris deflorē maloꝝ qꝛ inde iraſci ⁊ indignari ē ꝯtra dn̄m mur-rare ⁊ ꝓpe blaſphemae̓ (⁊ derelinq̄ indignacōꝫ. noli indi-gnari) de ꝓſperitate malorū (ut ꝯformes te eis mala fa-ciēdo) Qm̄ qͥ mali ſūt) et ſi mō floreāt (ꝓiciētur tn̄ infuturo extra terminos terre) viuētiū (ſuſtinētes aūt) .ſ.qͥ adu̓ſa ferūt ⁊ p̄ſentia deſpiciūt ꝓpter (dn̄m) qͥ nō fallitet oīa p̄t (ip̄i hereditabūt terrā) viuentiū. ¶ Suſtinē-tiā aūt iſtā nō longiſſimā putes qm̄. Adhuc puſillū)id ē parū tēporis reſtat nō ergo tedeat te (⁊ nō erit im-pius) ꝓ quo gemis ſb̓tractus de medio (et queres felicitate eius ⁊ nō inuenies) qꝛ euanuit. Māſuēti aūt)qͥ patiēter exſpectāt bn̄placitū dn̄i qͥ cor ſuū in puritatepoſſidēt (hereditabūt terrā) viuentiū (et delectabūtur n̄multitudīe) ſuꝑne (pacis) qͥ ē ꝑfecta vbi nulla gͣuerranulla ſedicō nulla diſcordia ſꝫ reqͥes opulēta. ¶ Cūc infuturo eit pax iuſtis ſꝫ nec bellū. qm̄ Pcc̄or) dolēs debono ꝟtutis iuſti (obẜuat) occultis inſidijs ſi aliqͥd poſ-ſit habe̓ ꝯtra eū ſiue ut capta oportunitate eū illiciat adꝯſimilē vitā/ et ſi nō p̄t allicere motus ad irā (ſtridet ſuꝑeū dentibꝰ) malicie ut furēs beluaut quē nō p̄t ſubuer-tere conat̉ occide̓. cc̄or aūt ſic faciet. ſꝫ Dn̄s) faciet ⁊ oſtēdet (eū irriſibilē) et dignū opprobrio iudicabitqꝛ ab intēto fraudabit eū (qm̄ ꝓſpicit ꝙ veniat dies r̓tribucōnis (eius)Merito dominus irridebit tales. quoniam. Bladium