S. dent pauperes) ſpiritu ꝯtēptores ſeculi. et hiūles(et ſaturabūtur) pinguedīe diuine gratie (et laudabūtdn̄m) ſpiritualiter exultantes (qͥ requirūt eū) cū cordisdeſiderio (et viuēt corda eoꝝ) qͥ digne ſumūt illud hicvita gratie (et in ſeculū ſeculi) vita glorie.Gētes reminiſcētur) ꝑ p̄dicacōnē apl̓oꝝ dei ſui cuiuscogniconē licet naturaliter eſſet inſerta diabolus obſcurauerat ⁊ cognoſcētes ſe eſſe ī tenebris obuolutos (cō-uertētur ad dn̄m de vniuerſis finibꝰ terre-Et adorabūt eū) ad oracōne latrie (aliqui de vniuerſis familijs gentiū) ¶ Et hoc ideo.Quia dn̄i) .i. criſti (ē regnū) gn̓aliter. ip̄e enī ē rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū (et ip̄e dn̄abitur gentiū) cui dictū ē apatre poſtula a me et dabo tibi gentes he̓ditatē tuā.Propheta oſtēdit quibꝰ ſumere ſacramentū altaris ſitdānoſū ſcilicet reprobis de quibꝰ ait.Māducauerūt) nō ſolū pauꝑes .i. hiles ⁊ deuoti ſedetiā (pingues terre) terrenoꝝ cupidi ⁊ ſectatores. ſeddiuerſimode. qꝛ primi. ſ. boni ſacramētaliter ⁊ ſpūaliter.mali vero ſacramētaliter tm̄ (et adorabūt) ſpecietenusnō ſimplici ⁊ puro corde ⁊ licet ſimul manducent mali cūbonis (in conſpectu tamē eius cadēt) inuiſibili caſu perpeccata (omnes qui deſcendūt ab amore dei ad amoremterrenorū. ¶ Propheta in ꝑſona cuiuſlibet iuſti.Pingues cadēt ſed Anma mea) qui pauꝑ ſum⁊ humilis (illi) ſcilicꝫ deo (viuet) ad honorē eius illi placebitmandatā obſeruādo (et filij mei) ꝑ imitacōnē fidei (ſerInnūciabitur dn̄o) ꝑ angelos nū-uient ip̄i domino.cios ſuos nō ꝙ deum quicꝙͣ lateat ſed ut ip̄i miniſteriūimpleāt (generatio vētura) generatio criſtiana que exaqua ⁊ ſpū ſancto erat deo largiente ꝓcreanda (et celi)