obſtinacōne firmauerūt) ut abſqꝫ ulla miſcd̓ia ꝑſeque-rētur me(os inſuꝑ eoꝝ locutū ē) ꝯtra me (ſuꝑbiā) dicē-tes aue rex iudeoꝝ ⁊ huiuſmodi. Proiciētes me) ex-tra ciuitatē qͣſi locus de me macularetur (circūdederūtme) nō obſequio ſed furore in cruce quaſi ad ſpectaculūꝯueniētes u̓t me derideret ⁊ hoc ideo (qꝛ oculos) cordi-eoꝝ (ſtatuer̄t) nō eleuare ad deu (ſꝫ declinare ad terraſuā ⁊ gentē conſeruandā putantes ſe locū ⁊ gentē ⁊ di-uicias amiſſuros ſi xp̄m nō occiderent.Suſceperunt me) principes iudeoꝝ a pilato dicenteeis/ tollite eum et ſecundū legem veſtra iudicate (ut leofamelicus paratus ad predā) et populus reliquus iu-deoꝝ (ſic̄ catulus leonis ꝑmanēs ininſidijs) ut ſue crudelitatis votū more ferarū in me adimpleret.Zxur-ge dn̄e) ad vindictā ꝯtra iudeos. quē dormire arbitra-tur mali aūt iniqͥtates hoīm nō curare dum michi nō ſb̓-uenis (et pueni) factū eoꝝ vindicta ercecacōnis ⁊ de-ſtitue eos et deice eos ut locū ⁊ gentē ꝑdant ꝓ quibꝰ retinēdis me filiū tuū occiderūt (eripe animā meā ab imi-pio) diabolo reſuſcitādo me a morte illata ab impijs (frameā tuā) id ē animā meā qua vſus es tanꝙͣ framea addebellādū regͣna iniqͥtatis (cōtra hoſtes ꝟtutis tue.Diuide hoc inimicos) ꝟtutis tue (a paucis) fidelibꝰq̄ habitāt iſrahel ⁊ diſꝑtire ad diu̓ſas orbis ꝑtes (in vi-ta eoꝝ) qꝛ (de peccatis) que tanꝙͣ tenebre a lumīe veri-tatis tue abſcōdūtur (plena ē memoria eoꝝ) ita ut ob-liuiſcantur deū. S aturati ſūt) vicijs ⁊ peccatis (q̄ ip̄i ſibigenuerūt) o imqͥtas execranda audiebat ſenſus eoꝝmandata dei ⁊ illi ſaturabātur ſordibꝰ peccatoꝝ (et dimiſerūt reliquias) ſue maledictōnis (paruulis ſuis) et poſteris ſuis clamātes peccatū eius ſupranos et ſuꝑ filios
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten