PPſalmus vndecimus in quo ꝓphetapetit a malis huius mundi liberari.amūdi malis et ꝑiIlluū me fal̓ Aull̓ cuuis qm in aliquoalio nō ē ſalus/ ideo timētē ⁊ exclamātē exaudi (qm̄ defecit ſanctitas) in homibꝰ pauciſancti ſūt inter tot maloſ(qm̄ diminute ſūt veītates) ſcꝫ vite ⁊ doctrine et iuſticiea filijs hoīm. Vere diminute ſūt vei̓tates a filijs hoīmqm̄. ͨMana ſcꝫ falſa locuti ſūt vnuſquiſqꝫ) ad decipiēdū (ſuū ꝓximū labia doloſa) exiſtētes qꝛ garrula ad oblatrādū ⁊doloſi ad decipiēdū ⁊ vere doloſi ſūt qꝛ duplici(corde locuti ſūt) aliud dicētes ⁊ aliud ī corde retinētes.Diſꝑdat dn̄s vniu̓ſa labia doloſa) ut iudeoꝝ qui do-loſe ⁊ fraudulēter loquūtur de xp̄o ⁊ he̓ticoꝝ (et lingͣuāmagniloꝙͣ) arrogātē et extollētē ſe/ ut ē ſuꝑboꝝ ypo-critarū ⁊ vanorū philoſophātiū. Gui) ſcꝫ ph̓i (dixe-rūt linguā nr̄am magnificabinius) loqͣcitate ſe extollē-tes ⁊ de ptāte labioꝝ ſe iactātes dicētes (labia nr̄a) fa-cūdia nr̄a ſententie qͣs ꝓferimus nr̄o ingenio ⁊ ſtudiohabite ſūt/ doctores (ex nobis ip̄is habemus) nō aliu-de (qͥs nr̄ dn̄s eſt? a quo p̄dictaut a dn̄o cognoſcamuſet cuius legi nos ſubiciamur/ quaſi dicerēt nullus.Quia mala p̄dicta faciūt dicit deus pr̄. Propter mi-ſeriā) tollēdā quā ſuſtinēt iuſti (et gemitu eoꝝ nūc) tꝑegr̄e ne diutina tribulacōne grauētur (apparēbo) in filiomeo incarnato qd̓ an̄ in pͥori ſcl̓o nō feci. Ponā mih̓ufilio meo ꝯſolacōꝫ) pauperū (⁊potēter ⁊ efficaciter ag-om̄ia (per eū) genus hūanū liberādo. itaqꝫ ei n̓l reſiſtet.Et hec certiſſime euenient qꝛ. ISloqͥa dn̄i eloqͥa caſtaſūt) nulla adulterina falſitate corrupta pulcra pura et