cIides laborē ⁊ dolorē) quos ſcīs tuis intulerit (et cōſi deras) qͣliter antixp̄m ⁊ ꝯplices ſuos (trādas ī manꝰLm tota ſpeſiuſticie tue) ad puniēdū. Et hoc mei̓to.ppl̓i xp̄iani ī te ē) ut eū ꝓtegas. et ideo ip̄i tāꝙͣ (orpha-no) paterno ſolacō deſtituto (tu eis aduitor) Cōterepotētiā) antixp̄i (pcc̄oris) in ſe (⁊ maligni) in alios diſcuties a te (pcc̄m illius) ſi ſit āplius vtile da purgacōꝫ electorū (q nō inuenietur) ultra ad hoc eē vtile eo ꝙ ſufficiēter er̄t purgati ⁊ ſic antixp̄s ⁊ ꝯplices deiciētur ī ignē inferni. Tūc deſtructo antixp̄o manifeſte. Innoteſcetregnū eternū) et dn̄iu xp̄i ſme fine pacificū (ꝑibūt aūtantixp̄us ⁊ ꝯplices ſui pagam iudei heretici ⁊ falſi xp̄i-am (de terra illius) .i. de regno quo ſoli beati ꝑfruūtur.In quo. Deſideriū iuſtoꝝ exaudiuit dn̄s ardorē verodeſiderij eoꝝ) ad participādū btītudinē tuā (intellexitclemētia) Iudicare ergo ꝓ ppl̓o xp̄iano hiūli) qui ei̓tin finē mūdi ꝓ eo ferēdo ſentētiā ſic (ut nō apponat ma-gnificae̓ ſe ſuꝑ terrā) ſuꝑbꝰ ille antixp̄s ut fecit qͥ erit purus hō nō deꝰ licꝫ a demōe poſſeſſus on̄det ſe tāꝙͣ ſit deꝰPſalmus decimus in quo docet reſiſtere hereticisqui fideles intūtur in ſuā prauitatē cōuertere.vox eccleſie.tenens eius fidēn domino confidoqui ē mōs in ꝟtice motiū (quo) ergo vos o heretici (dicitis aīe mee tranſmigra) ad nos qui ſumus ꝑ excellētiā ſicut mons altuſſciētia ⁊ vitā. O heretici petitis a me trāſire de vei̓tate adfaſſitatē/ a luce ad tenebras he̓tice prauitatis/ hoc egonon faciā/ qꝛ ſi hoc facerē ero (ſicut paſſer) inſtabilis ⁊vagus qui ad nequiſſimas p̄dicacōnes leuitate inconſtantis animi tranſfertur.