LIIDE.L1C 2AHI10 322.xxxix.x.xx. i. xx. xidecōr/ prudētie ꝯſūmacō/ patiētie regula. Pſalmodia utait auguſtinus fugat demōes/ angelos ī adiutorui vo-cat/ excitat deuoconē/ placat deū/ impetrat veniā/ hilarataīaꝫ/ illumīat ꝯſciētiā. Et caſſiodorus. Pſalmodia ē ꝯſo-lacō flētiū/ curā dolētiū/ ſanitas egrotātiū/ aīe remediūmiſerorū omīū refugiū. Verū hāc pſalmoꝝ vtilitatē q̄pleni ſūt ſuꝑmis miſterijs et ſinguli celeſti dulcedine re-dūdātes/ nemo plane ꝑcipit/ nemo eoꝝ ſuauitatē de-guſtae̓ valet qͥ ip̄oꝝ plalmoꝝ ſpūalē intelligētiā ī ſe latentē nō ꝯp̄hederit. Nō enī lr̄aꝝ ſacraꝝ cortex ſꝫ medulla incluſe ſapiētie eſt q̄ mentē viuificat/ reficit/ atqꝫ oblectat. Nō enī putemus inqͥt ieronimus in ꝟbis ſcpͥtura-rū eē euāgeliū/ ſꝫ ī ſenſu. Nō in ſuꝑficie/ ſꝫ ī medulla. Nōin ẜmonū folijs/ ſꝫ ī radice racōnis. Hinc auguſtinus a-it. In om̄i copia ſcpͥturaꝝ ſanctaꝝ aꝑtis paſcimur/ ob-ſcuris exercem̉. Hinc ad iudeos lr̄e obẜuatores; inqͥtſaluator nr̄. Io. v. Scrutamini ſcpͥturas; ip̄e teſtimoniūphibēt de me̓. i. nō lr̄aꝝ exteriora tm̄/ ſꝫ mnius ꝑ quirite diuinoꝝ ſenſuū theſaurū/ qui intra frāgile vaſculū vilis litere tenetur incluſuſ. Suꝑ quo criſoſtomus ita ait. Nōad lectōnē ſimplicē ſcpͥturaꝝ ſꝫ ad ſcrutacōꝫ exquiſitāeos miſit/ qꝛ que de deo dicebātur in ſcpͥturis deſuꝑ ob-umbrabātur; nec in ſuꝑficie expͥmebātur; ſꝫ ut quidā theſaurus intus recōdebatur. Hinc auguſtinus ī omēlia qͣ-dā ait. Cū de diuinis oꝑbꝰ q̄ legūtur ip̄o inſpirāte qͥ fe-cit intellectū alicuius miſtice ſigͥficacōis ſcrutam̉ qua-ſi de obſcuris fauicellis mella ꝓducimus veluti xp̄i diſcipulos imitātes; ſpicaſmanibꝰ ꝯfricamꝰ; ut ad latētia gͣ-na ꝑueniamꝰ. Iā manifeſte neceſſariā eē dinoſcit̉ pſal-moꝝ intelligētiā/ ut qͥs eoꝝ ſuauitatē deguſtet. Per-cipitur aūt hec pſalmoꝝ nnitelligētia a̓ reuelacōne d̓ina