T ſi multa fuerūt ipſimarie cōtēplanda circaIohannis nunctiacionēin tēplo ſi circa viſitacionē et ſalutacōne elyzabet. ſi circanatītatē circūciſionē pueri. quibꝰmaria interfuiſſe credit. ſimul etaudiuiſſe cāticū illud zacharie Benedictus dn̄s deus yſrl̓ cū miſterijs hic incluſis nichilominꝰ adpn̄s vertere contēplacionis oculosdeſiderio ad ſolitudīeꝫ iohānis. dequa lucas ſic ītulit Puer autē creſcebat et cōfortabat ſpū et erat inde ſerto vſqꝫ ad diē oſtēſionis ſuead yſrl̓. Mag Ftiat vt vis incipio quonō vis. ¶ Diſ Cū homoſit naturalit̓ aīal. ſociale gregaleet ciuile ſcd̓m ph̓m platōnis qͦꝫ ſēteciā dicit hoīes hominū tā factoseſſe Sccleſiaſtes īſuꝑ maledicit ſolicario dicēs Ve ſoli nōne ritus iſteviuendi indeſertis culpabilis ē habendꝰ tāꝙͣ cōueniēs feris/ indomalibus aūt hoībꝰ melācolicis Solitudine em̄ q̄rere ariſtotiles poſuitin homere fuiſſe ſignū melancolie.Fuit igit̉ puer Iohānes melācolicus aut feralis Nagꝰ Addere debebas vnā diſtinctionis ꝑtē a ph̓opoſitā Solitarius iiqͥt vel deus eſtvel beſtia. Fuit aūt per iohānesdeus ꝑ ꝑticipaconē diuinitatis nōꝑ naturā Etem manus dn̄i erat cūillo Fuit repletus ſpū ſcō ex vteromatris ſue neqꝫ cōplectiōe melācolicus. cum puer miraculum fuit domino operate formatus cuius perfecta ſūt oꝑa. Lege qd̓ dicit pueraut creſcebat et confortabāt ſpūPoſt ſubdit̉ Et erat in deſertoQuare et qͦ vſqꝫ. Nimirū vſqꝫ indiem oſtēſionis ſue ad yſarahel qͣtenus ī terra repleret̉ loq̄ret̉ dn̄sad cor eius in ſolitudine reuelanset īdicas q̄ eſſet ipſe facturus adyſarahel et docturus. Sil̓ vt nonleui ſaltē maculare vitā famīe poſſet. Dedicabāt euāgenlicū virūin ſuo celibato virgineo ymitabatur vita Belie. ꝑ quē erat ipſe figuratꝰ Complebat pnunctiata deſe ꝓpheciā Yſaīe Ego vox clamāt̓in deſerto. Predicabat pͥmitꝰ exemplo ſanctorū ſpem regni celoꝝper contēptū terrenorū quatinusauctoritatis pondus adderet̉ verb̓ſuis oꝑacō atꝫ talis meīto iudicaret qͥ follere nollꝫ cupidine mūdanoꝝ ne dū alijs p̄dicaret penitēciāip̄e ꝑ deliciarū īſecucionem reprobus inuenieret̉. Diſ Collegiſtiſūmatī cauſas ſolitudinis in Iohāne de ceteris vero ſolitarijs qd̓ indicas Nō em̄ ſimilibꝰ tueri ſe valēt cauſis. Magꝭ. Operi tuo dicitAmbroſius Intēcio nomē imponit Et xp̄s Si oculus tuus fueritſimplex. nō habens aliquā ꝑtemtenebrarū. totū corpus tuū lucidūerit ⁊ ſicut lucera fulgoris illumnabit te. Primū igit̉ eſt aſpicereq̄ ſit ⁊ qualis intētio ſolitudineminqͥrentis Nouet aliqͦs feritas icōpoſita cōplexionis naturalis vel acqͥſite nō paciēs ciuilit cōuerſai̓ cuius odiū cōtra omnes ⁊ omniumcōtra ſe. ſicut de yſma hele loquit̉ſcriptura hāc cam ſolitudīs ī cachomōſtro ab hertule necato Hāc in
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten