Druckschrift 
Collectorium super Magnificat
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

et vedire in illud eſſe ydeale. quodhabuit eſſēcialiter in arte diuinaEt hoc eſſet prorſus mētē anichilari. a̓ niehil ōnino pooſſet ānichilare deus. Et hoc aliqui volūt ſedmale. quia ſimiliter ipſe crearenichil poſſet. Quid ē igitur mētēſe ipſam deſerere. hoc ē ipſam inactu p̓mo ſuo eſſēciali manentemnullū actū ſecundū circa ſeipſamaut circa qd̓ libet aliud ens. p̄terdeū exercere. et tūc intrat nouamcaliginē de qua ſequit̉ exponend̓Exꝑmētalis dei cognicio ſeu noticia vel ꝑcepcio quā inueſtigamꝰqꝛ nō terminat̉ ī deū clare ⁊ nudēviſū ſiſtitur in caligine quadamſupra ſe. deſerendo pͥmā taliginemcreaturarū. pꝰ ſe. vel ſub ſe ymo ⁊ſe pꝰ et ſub ſe modo dicto. Racioeſt quia nec mens habet oculumqui natus ſit videre deū. nec deꝰobicit directe et in mediate ſeipſūGrādis attamē difficultas eſt. ſioīs noticia exꝑimētal̓ ſit intuitīaſuꝑ qua noticiā tractat̉ de ſcō nomine dei Satis ſit h̓ dicere ꝙ intuitina. cognicō dei nō negat̉ hicī via ex hoc p̄ſciſe ꝙ deꝰ eſt obiectū ī ꝓporcionatū inētis oculo ꝓpt̓excellēciā viſibilis ſcd̓ quia nonplacet deo. Racō qꝛ obiectū intelligibile ꝙͣto eſt ꝑfectius tāto magis ydoneꝰ ē oculus mentis caꝑeip̄m Nō em̄ ledīt̉ armoīa mētisde ſe ab excellēcia intelligibilisqꝫadmodū deſtruit̉ armonia oculiſenſual̓ ꝑ excellēciā lucis. Cōꝑacōigit̉ oculi veſpertilionis ad ſolem.nōn dicit ōnem ſimilitudinem aboculū mētis. reſpectu manifeſtiſſimorū in natura. dicente ariſtotileꝙ intellectus ꝙͣto ꝑfectiora ītelligit tāto ſi abilis ad alciora. Vnde probāt ī naturalitatem ipſiusExꝑimentalis dei ꝑcepcō ꝑ caliginem nō fit ſn̄ clariſſima iradicacōne ac ſn̄ ſilēcio ſuſurā te et occultedcēte difficilius hoc videt̉ ad explicādum Credendū tn̄ eſt verbisdyoniſij. crebro ſic loquētis ī diſfinicone ſappīe ⁊ alibi Placuit īq̄rire exemplū ſēſibile viſus corꝑalis ad lucē ſol̓. ſit em̄ frequensꝑ dyoniſiū auguſtinū. arriſtotelēcū ceteris cōꝑacio tal̓. qꝛ incil ſimilius in creaturis corporijs luciſpirituali. ꝙͣ lux ſol̓ ſic viſui corporeo viſio mētis. Exemiplū vnumSint due domus valide diſtātesquarū qͥlibet feneſtrā habeat aꝑtaaſpectū mutuo ⁊ directo ſit medium prorſus expeditū ſit oculꝰ ſeuvidens ī vna feneſcrarū. cōſtatqꝫꝙ ſi nullū ſit ī medio lumē. putade nocte. oculus erit inter duascaligines qͣrū nullā attīget quianec illā q̄ retro ſe eſt in domo ſuefeneſtre nͨ iſtā q̄ in iſta feneſtra ēqꝛ ad feneſtrarū vatuitatē nō ꝑtīgit medio nō illuſtrato Sed illuſtretur mediū ꝑ qd̓ acies oculi dirigatur ad feneſtrā oppoſita. indicabit vtiqꝫ talis oculus eſſe caliginē. ꝙͣuis domus intra ſe copioſe illuſtrata ſit. Docet hoc exꝑienciacū racōne ꝑſpectiurū. quia non ꝙvidetur lux ſine coloris mixtioneq̄ non eſt niſi in corpore terminato. Vnde oculꝰ carnis pure ī medio