Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria quarta pꝰ palmarum.

O qͣntā pnīaꝫ fecit ille ⁊c̄. Idē de pbr̄is laycis. De iſtꝭ d̓t Augꝰ. qn̄ audiuit famā ſāctitatꝭ anthonij. Surgūt īdocti celū rapiūt. nos ſcientijs nr̄is ad infernū demergimur. Nota. celū rapiūt .i. ſecrete oꝑa pnīe. noſ .ſ. dicimꝰ facimꝰ. Surgūt. rectetāgit modū quē tenēt latrones qn̄ volūt rapere aliqͦd caſtꝝ ſurgūt de nocte obẜuātcuſtodes ſecrete ſilētio ſcalāt caſtꝝ qͦuſqꝫ ſūt altiꝰ qꝛ tūc clamāt. Ita ꝑſone penitentes ſurgūt de nocte ſecrete ſcalāt caſtꝝ paradiſi aſcēdētes ſcalā pnīe. cuiꝰ gradꝰ ſuntoꝑa pnīalia. vel ſcala ē q̄dā ꝟtꝰ. cuiꝰ gͣdꝰ ſuntqͦdlibꝫ opꝰ illiꝰ ꝟtutꝭ. Uerbi gr̄a. deuotio eſtvna ſcala. cꝰ gͣdꝰ ſunt orare. ꝯtēplari. audiremiſſas. ſmōes. cōicare. ⁊c̄. Miſcd̓ia ē aliaſcala. cꝰ gͣdꝰ ſūt ſeptē oꝑa mīe corꝑalis ſeptē ſpūalis. Caſtitas ē alia ſcala. cꝰ gͣdꝰ ſuntgub̓natio qͥnqꝫ ſēſuū. cauere aꝯcupiſcentijsoculoꝝ. ab auditu auriū. illa materia carnis ⁊c̄. cauere a mala ſocietate. ab occaſiōibꝰIlli ſecrete faciūt iſta oꝑa ꝟtutū ſcalantſecrete. ſilētio caſtꝝ regni celoꝝ intrant d̓t ſurgūt. de dd̓. Btūs vir cꝰ ē auxiliūabs te: aſcēſiōes ī corde ſuo diſpoſuit ī valleſacrīaꝝ in loco quē poſuit. pͣsͣ. lxxxiij. Notaexēplū ī vitaſpatꝝ libro autentico eukariſto vxore ſua. qͣttuor ſcalis .ſ. ꝟ̓gītatispnīe. deuotōis. mīe. ſcalabāt ꝑadiſū. Iſtemodꝰ ē bonꝰ ꝑſonis mūdanis ſecrete faciūt ſuas deuotōes pnīas. ſic̄ ſūt vidue. domicelle Talibꝰ d̓t xp̄s. Nolite tīere puſillusgrex. qꝛ ꝯplacuit pr̄i vr̄o dare vob̓ regnū celoꝝ Lu. xiij. Nota ſi placꝫ dicere circa illd̓ d̓r. nos ſciētijſ nr̄is ad īfernū demergimur. tres ꝯditōes ſcīaꝝ .ſ. nigromātia iurꝭtheologie. Prīa mala de ſe ē. ſūt excōicādioēs illi illā ſtudēt pͣcticāt. Scd̓a ē iurꝭ .ſ.canonū legū. ſe bone ſūt. ſꝫ pn̄t maleex mala ītentōe. qn̄ mala volūtate ſtudent̉ exercēt̉. tūc peccat mortal̓r. totū ē ī peccato. ſꝫ dn̄t ordīare ītentōꝫ vt bono cōi.iuſticia ꝯẜuāda. Idē de iure canonico. Siſtudēt vt hēant bn̄ficia. pctm̄ ē. qꝛ finis ē malꝰ. Itē ſi rōne ſtudij dimittūt horas. Theologia ſe ē optima. ſꝫ ſi mala ītentōe hēt̉ vtaſcēdat̉ ſtudiū ſup̄ alios. nihilvꝫ. quiaſcīa vite facit mortē et̓nā. qn̄ d̓t. ego mgr̄ intāgibil̓. ſꝫ qn̄ ſtudet vt cogͦſcat ſuū creatoreꝫtalē ducit tale ſtudiū ad gl̓aꝫ apl̓s Heb̓.vl. Doctrīs varijs ꝑegrinis nolite abduciSb̓dit. Optimū ē gr̄a ſtabilire cor. Tertiꝰ modꝰ hn̄di regnū ē a caſu. quēadmoduꝫ

burſa pecunijs īuenit̉ a caſu ī via. qꝛ cogitauer̄t ip̄o nec petūt ip̄m. nec forte ip̄mcredūt. ſic̄ ſūt illi homīes viuūt ī pctīs vicijs ī tota iuuētute et̄ ī ſenectute. Et qn̄ ſūtcirca portā īferni d̓s dat eis tantā ꝯtritōꝫdolorē de pctīs īueniūt ꝑadiſū. Hocille latro īuenit ꝑadiſū ſꝑ tenuerat malaꝫvitā. De d̓t leo ppͣ nūqͣꝫ fecerat aliqͦd bo. Sꝫ qn̄ fuit circa portā īferni. qꝛ eratcrucifixꝰ dēbat mori habuit tātā ꝯtritōeꝫ vix potuit formare ꝟba. Dn̄e mem̄to mei.⁊c̄. Cui rn̄dit xp̄s. Amē dico tibi. hodie me erꝭ ī ꝑadiſo. Ecce qūo a caſu īueīt ꝑadiſūde nūqͣꝫ curauerat nec crediderat. Notahūilitatē latrōis ī pnīa. largitatē xp̄i ī dando. Latro petijt regnū celoꝝ. qꝛ ſe reputabat dignū ex pctīs. ſꝫ petijt. Dn̄e memēto⁊c̄. vt ſic̄ ſū ſociꝰ tuꝰ ī patibulo ita ſim ſociꝰilloꝝ erunt a dextra tua in iudicio. Nota venerꝭ ī regnū tuū. aſſigͣt certū tꝑs qn̄qͣi di. In iudicio recipiatꝭ me ī regnū veſtꝝ.Sꝫ ecce largitas xp̄i. Amē dico. ⁊c̄. Et dimiſit ſibi oīa pctā. qͣꝫtū ad culpā qͣꝫtū ad pe. Tn̄ ītrauit ſtatī in ꝑadiſū celeſtē necterreſtrē. īmo d̓ſcēdit ī lymbū. vbi vidit diuinā eſſētiā. hūit ꝑadiſū eſſential̓r. ē vid̓edeum. Moral̓r. Credo qͥlibꝫ vr̄m iſto vellꝫ hr̄e ꝑadiſū īueniēdo ip̄m. curādo bōa vita nec pnīa ſꝫ viuere ad libituꝫdicēdo. Sic̄ d̓s peꝑcit latrōi ſic mihi. Nota qūo ī tota ſcpͥt̉a legit̉ aliqͦ male vixerit bonū finē habuerit niſi latrōe.quā aſſignāt doctores aliqͥ d̓uoti. qͣre latro erat ſuſpēſus a dextrꝭ xp̄i fuit ꝯuerſꝰ.ille erat a ſiniſtrꝭ. fuit vmbra brachij xp̄iip̄m tetigit. Dic qūo crux xp̄i erat altior acſi xp̄s fuiſſꝫ capitaneꝰ latronū. vmbra fuittāte ꝟtutꝭ ip̄ꝫ illuīauit Nec miꝝ. ſi vmbrapetri erat tāte ꝟtutꝭ ſanabat īfirmos. vt legit̉ Act̉. v. locū a mīori arguendo. ⁊c̄.Eſt tn̄ ꝓphetia ad Oſee. xiiij. Sedētes invmbra eꝰ viuēt. Sumꝰ ſtulti qꝛ miracu ſolū ſel̓ fuit fct̄m̄ nos cogitāꝰ nob̓ euenire. ml̓ta alia miracl̓a legūt̉ xp̄o. ſꝫ iſtamat̓ia legit̉ niſi iſtd̓ caueatꝭ vob̓ ne accidat vob̓ ſic̄ militi ſtulto. Dic ꝑabolā de rege edificauit nobilē ciuitatē quam voluitpopulare ſolū ꝑſonis generoẜ. fec̄ p̄conizari cuicūqꝫ generoſo veniēti. et ī ciuitatehītare volēti. ip̄e daret ſibi pulcrā domuꝫbonā ꝓuiſionē. Duo milites ſocij auditaconizatōe voluer̄t ire ad dictā ciuitatē adtādū. Unꝰ ꝑauit ſe bn̄ ornauit ſe et recepit