Feria quarta pꝰ palmarum.
O qͣntā pnīaꝫ fecit ille ⁊c̄. Idē de pbr̄is ⁊ laycis. De iſtꝭ d̓t Augꝰ. qn̄ audiuit famā ſāctitatꝭ anthonij. Surgūt īdocti ⁊ celū rapiūt.⁊ nos cū ſcientijs nr̄is ad infernū demergimur. Nota. celū rapiūt .i. ſecrete ꝑ oꝑa pnīe.⁊ noſ .ſ. qͥ dicimꝰ ⁊ nō facimꝰ. Surgūt. rectetāgit modū quē tenēt latrones qn̄ volūt rapere aliqͦd caſtꝝ qͥ ſurgūt de nocte ⁊ obẜuātcuſtodes ⁊ ſecrete cū ſilētio ſcalāt caſtꝝ qͦuſqꝫ ſūt altiꝰ qꝛ tūc clamāt. Ita ꝑſone penitentes ſurgūt de nocte ⁊ ſecrete ſcalāt caſtꝝ paradiſi aſcēdētes ꝑ ſcalā pnīe. cuiꝰ gradꝰ ſuntoꝑa pnīalia. vel ſcala ē q̄dā ꝟtꝰ. cuiꝰ gͣdꝰ ſuntqͦdlibꝫ opꝰ illiꝰ ꝟtutꝭ. Uerbi gr̄a. deuotio eſtvna ſcala. cꝰ gͣdꝰ ſunt orare. ꝯtēplari. audiremiſſas. ſmōes. ⁊ cōicare. ⁊c̄. Miſcd̓ia ē aliaſcala. cꝰ gͣdꝰ ſūt ſeptē oꝑa mīe corꝑalis ⁊ ſeptē ſpūalis. Caſtitas ē alia ſcala. cꝰ gͣdꝰ ſuntgub̓natio qͥnqꝫ ſēſuū. cauere aꝯcupiſcentijsoculoꝝ. ab auditu auriū. d̓ illa materia carnis ⁊c̄. cauere a mala ſocietate. ab occaſiōibꝰIlli gͦ qͥ ſecrete faciūt iſta oꝑa ꝟtutū ſcalantſecrete. ⁊ cū ſilētio caſtꝝ regni celoꝝ intrantIō d̓t ſurgūt. de hͦ dd̓. Btūs vir cꝰ ē auxiliūabs te: aſcēſiōes ī corde ſuo diſpoſuit ī valleſacrīaꝝ in loco quē poſuit. pͣsͣ. lxxxiij. Notaexēplū ī vitaſpatꝝ libro autentico d̓ eukariſto ⁊ vxore ſua. qͥ cū qͣttuor ſcalis .ſ. ꝟ̓gītatispnīe. deuotōis. ⁊ mīe. ſcalabāt ꝑadiſū. Iſtemodꝰ ē bonꝰ ꝓ ꝑſonis mūdanis q̄ ſecrete faciūt ſuas deuotōes ⁊ pnīas. ſic̄ ſūt vidue. domicelle Talibꝰ d̓t xp̄s. Nolite tīere puſillusgrex. qꝛ ꝯplacuit pr̄i vr̄o dare vob̓ regnū celoꝝ Lu. xiij. Nota ſi placꝫ h̓ dicere circa illd̓cū d̓r. nos cū ſciētijſ nr̄is ad īfernū demergimur. tres ꝯditōes ſcīaꝝ .ſ. nigromātia iurꝭ ⁊theologie. Prīa mala de ſe ē. ⁊ ſūt excōicādioēs illi qͥ illā ſtudēt ⁊ pͣcticāt. Scd̓a ē iurꝭ .ſ.canonū ⁊ legū. q̄ d̓ ſe bone ſūt. ſꝫ pn̄t eē maleex mala ītentōe. qn̄ ꝓ mala volūtate ſtudent̉⁊ exercēt̉. tūc eī peccat mortal̓r. ⁊ totū ē ī peccato. ſꝫ dn̄t ordīare ītentōꝫ vt ꝓ bono cōi. ꝓiuſticia ꝯẜuāda. Idē de iure canonico. Siſtudēt vt hēant bn̄ficia. pctm̄ ē. qꝛ finis ē malꝰ. Itē ſi rōne ſtudij dimittūt horas. Theologia d̓ ſe ē optima. ſꝫ ſi mala ītentōe hēt̉ vtaſcēdat̉ ꝑ hͦ ſtudiū ſup̄ alios. nihilvꝫ. quia d̓ſcīa vite facit mortē et̓nā. qn̄ d̓t. ego mgr̄ intāgibil̓. ſꝫ qn̄ ſtudet vt cogͦſcat ſuū creatoreꝫtalē ducit tale ſtudiū ad gl̓aꝫ Iō apl̓s Heb̓.vl. Doctrīs varijs ⁊ ꝑegrinis nolite abduciSb̓dit. Optimū ē gr̄a ſtabilire cor. ¶ Tertiꝰ modꝰ hn̄di regnū ē a caſu. quēadmoduꝫ
burſa cū pecunijs īuenit̉ a caſu ī via. qꝛ n̄ cogitauer̄t d̓ ip̄o nec petūt ip̄m. nec forte ip̄mcredūt. ſic̄ ſūt illi homīes qͥ viuūt ī pctīs ⁊ vicijs ī tota iuuētute ⁊ et̄ ī ſenectute. Et qn̄ ſūtcirca portā īferni d̓s dat eis tantā ꝯtritōꝫ ⁊dolorē de pctīs ꝙ īueniūt ꝑadiſū. Hoc mōille latro īuenit ꝑadiſū qͥ ſꝑ tenuerat malaꝫvitā. De qͦ d̓t leo ppͣ ꝙ nūqͣꝫ fecerat aliqͦd bonū. Sꝫ qn̄ fuit circa portā īferni. qꝛ iā eratcrucifixꝰ ⁊ dēbat mori habuit tātā ꝯtritōeꝫꝙ vix potuit formare ꝟba. Dn̄e mem̄to mei.⁊c̄. Cui rn̄dit xp̄s. Amē dico tibi. hodie mecū erꝭ ī ꝑadiſo. Ecce qūo a caſu īueīt ꝑadiſūde qͦ nūqͣꝫ curauerat nec crediderat. Nota h̓hūilitatē latrōis ī pnīa. ⁊ largitatē xp̄i ī dando. Latro n̄ petijt regnū celoꝝ. qꝛ ſe n̄ reputabat dignū ex pctīs. ſꝫ petijt. Dn̄e memēto⁊c̄. vt ſic̄ ſū ſociꝰ tuꝰ h̓ ī patibulo ita ſim ſociꝰilloꝝ qͥ erunt a dextra tua in iudicio. Notadū venerꝭ ī regnū tuū. nō aſſigͣt certū tꝑs qn̄qͣi di. In iudicio recipiatꝭ me ī regnū veſtꝝ.Sꝫ ecce largitas xp̄i. Amē dico. ⁊c̄. Et dimiſit ſibi oīa pctā. qͣꝫtū ad culpā ⁊ qͣꝫtū ad penā. Tn̄ nō ītrauit ſtatī in ꝑadiſū celeſtē necterreſtrē. īmo d̓ſcēdit ī lymbū. vbi vidit diuinā eſſētiā. ⁊ hūit ꝑadiſū eſſential̓r. q̄ ē vid̓edeum. ¶ Moral̓r. Credo ꝙ qͥlibꝫ vr̄m iſtomō vellꝫ hr̄e ꝑadiſū īueniēdo ip̄m. nō curādo d̓ bōa vita nec d̓ pnīa ſꝫ viuere ad libituꝫdicēdo. Sic̄ d̓s peꝑcit latrōi ſic ⁊ mihi. Nota qūo ī tota ſcpͥt̉a n̄ legit̉ d̓ aliqͦ ꝙ male vixerit ⁊ bonū finē habuerit niſi d̓ latrōe. Rōquā aſſignāt doctores aliqͥ d̓uoti. qͣre latroqͥ erat ſuſpēſus a dextrꝭ xp̄i fuit ꝯuerſꝰ. ⁊ n̄ille qͥ erat a ſiniſtrꝭ. fuit vmbra brachij xp̄i q̄ip̄m tetigit. Dic qūo crux xp̄i erat altior acſi xp̄s fuiſſꝫ capitaneꝰ latronū. q̄ vmbra fuittāte ꝟtutꝭ ꝙ ip̄ꝫ illuīauit Nec miꝝ. ſi vmbrapetri erat tāte ꝟtutꝭ ⁊ ſanabat īfirmos. vt legit̉ Act̉. v. Iō ꝑ locū a mīori arguendo. ⁊c̄.Eſt tn̄ ꝓphetia ad hͦ Oſee. xiiij. Sedētes invmbra eꝰ viuēt. Sumꝰ gͦ ſtulti qꝛ hͦ miraculū ſolū ſel̓ fuit fct̄m̄ ⁊ nos cogitāꝰ ⁊ nob̓ euenire. ml̓ta alia miracl̓a legūt̉ d̓ xp̄o. ſꝫ d̓ iſtamat̓ia n̄ legit̉ niſi iſtd̓ Iō caueatꝭ vob̓ ne accidat vob̓ ſic̄ militi ſtulto. Dic ꝑabolā de rege qͥ edificauit nobilē ciuitatē quam voluitpopulare ſolū d̓ ꝑſonis generoẜ. qͥ fec̄ p̄conizari ꝙ cuicūqꝫ generoſo veniēti. et ī ciuitatehītare volēti. ip̄e daret ſibi pulcrā domuꝫ ⁊bonā ꝓuiſionē. Duo milites ſocij audita p̄conizatōe voluer̄t ire ad dictā ciuitatē ad hītādū. Unꝰ ꝑauit ſe bn̄ ⁊ ornauit ſe et recepit