Sermo I
fructꝰ viri iuſti ſic̄ ſctā ſcpͥt̉a d̓t erit claritas.vn̄. Fulgebūt iuſti ſic̄ ſol. Mat. xiij. Scd̓sfructꝰ erit agilitas. qꝛ ita agiles erūt ſicut iācogitatio nr̄a. Sic̄ de dn̄o d̓r qꝛ pꝰ reſurrectionē ſuā erat ita agilis ꝙ mō apparebat diſcipulis eūtibꝰ ī emaus. mō illis qͥ erāt ī hieruſalē. Tertiꝰ erit ſubtilitas. qꝛ tūc non erūtcorꝑa ita turbida ſic̄ mō ſūt. ſꝫ erūt vald̓ ſubtilia. Sic̄ de dn̄o d̓r ꝙ intrauit ad ſuos diſcipulos ianuis clauſis. qͦd nō potuiſſꝫ feciſſe an̄ reſurrectōꝫ niſi ꝑ miraculū. ſꝫ tūc fecitſine miraculo. Quartꝰ īpaſſibilitas .i. ſanitas. qꝛ nec in corꝑe nec in aīa erit infirmitaſPrimꝰ fructꝰ aīe erit cognitio dei. Un̄ apl̓sNūc cognoſco ex ꝑte. tūc āt cognoſcā ſic̄ etcognitꝰ ſū Ibidē. jͣ. Coꝝ. xiij. Uidemꝰ nūc ꝑſpeculū in enigmate. tūc āt facie ad faciem.Scd̓s erit de hūanitate xp̄i ī gl̓a. qꝛ videbitiuſtꝰ deū ī nat̉a hūana. hāc gl̓iaꝫ n̄ habebūtāgeli. Tertiꝰ erit amor. qꝛ ſi aīa videret ⁊ cognoſceret ⁊ nō diligeret nō eſſet totalit̓ btā.ſed amabit ⁊ videbit ⁊ cognoſcet. Un̄ dicendo de fructibꝰ corꝑis ⁊ anīe veniemꝰ ad palmā ꝯtēplatōis Palma em̄ anguſta ē inferiꝰ⁊ ſuꝑiꝰ lata. ſic anima q̄ vult aſcēdere ad deūdꝫ eſſe ſtricta ⁊ gracilis ad om̄s voluptatesterrenas ⁊ carnales affectꝰ. et ſuꝑiꝰ lata peramorē celeſtiū. Quia aīa qͣnto magꝭ ſe extēdit ꝑ amorē tanto magꝭ dilatat̉ ꝑ ꝯtēplatōꝫIſta palma hꝫ ſeptē ramos. ⁊ ſuꝑ vnumqueqꝫ ramū vnā auē ⁊ vnū florē. ¶ Primusram eſt ꝯſideratio ſui qn̄ aīa ꝯſcīaꝫ ſuā bona fide exqͥrit ne in ea aliqͥd remaneat qͦd d̓iocl̓os offendat. Un̄ Bern̄. Nemo abſqꝫ ſuicognitōe ſaluat̉. de qͣ mr̄ ſalutꝭ hūilitas orit̉vnde hūilitas liberat De hͦ pͣs. Hūiliatꝰ ſuꝫ⁊ liberauit me. ſcd̓o ſaluat. pͣsͣ. Qm̄ tu ppl̓mhumilē ſaluū faciēs ⁊c̄. Humilē ſpū ſaluab̓.Tertio ꝟtutes ꝯẜuat. Un̄ Gregꝰ. Qui ꝟtutes ſine hūilitate ꝯgregat qͣi puluerē in ventū portat. Bern̄. Hūilitas mr̄ eſt v̓tutū ⁊ cinis ꝯẜuās ignē caritatꝭ. Suꝑ hunc ramūnidificat pauo. qꝛ talis eſt nat̉e ꝙ qn̄ dormitde nocte ſi euigilauerit clamat. qͥa credit ſeamiſiſſe ſuā pulcritudinē. ⁊ ſignificat aīaꝫ q̄in hꝰ ſcl̓i tenebris dormit. q̄ ſēꝑ timere dꝫ neſpēꝫ ſuā amittat .i. ne dona gr̄e a deo ſibi collata ꝑdat. et dꝫ clamare magno clamore qn̄ſentit ſibi aliquid inherere peccati. Superhūc ramū naſcit̉ vnꝰ flos boni odorꝭ ⁊ celeſtꝭcolorꝭ q̄ viola vocat̉. q̄ ſignificat humilitatēUn̄ in canticꝭ. Nardꝰ mea dedit odorē ſuū.Nardꝰ em̄ q̄dā herba ꝑuula eſt calide nat̉e.
et ſignificat hūilitatē. Huilitas eī mīme eēp̄t ſine calore caritatꝭ. Talis hūilitas magnū odorē dedit. Hec em̄ dei filiū in terraꝫtraxit. atteſtāte btā maria ꝟgīe. q̄ d̓t. Reſpexit hūilitatē ancille ſue. Hec em̄ fuit ſpecial̓ꝟtus ꝓpt̓ quā deſcēdit in ip̄aꝫ. qꝛ niſi hūilisfuiſſet nūqͣꝫ dn̄s in ip̄aꝫ deſcēdiſſꝫ. Dn̄s ſuperbis reſiſtit. humilibꝰ āt dat grāꝫ. j. Pe. v.Hūc florē deſiderabat dd̓ cū orādo diceretAſperges me dn̄e yſopo. Hoc em̄ ſignificatyſopꝰ qͦd nardꝰ. yſopꝰ purgat pectꝰ. ⁊ humilitas purgat mentē ab oī inuidia et malicia.¶ Scd̓s ramꝰ eſt cōpaſſio ꝓximi. qꝛ an̄ aīabōa ⁊ ſerena intentōe q̄rit ne creatori ſuo diſpliceat: tūc ſtatī poſtqͣꝫ receperat hūilitateꝫtūc hūiliter deſcēdit ad imbecillitatē ꝓxīoꝝ⁊ eis ꝯpatit̉. Suꝑ hūc ramū nidificat yenaq̄dam auis. q̄ talis nat̉e eſt ꝙ iuxta mortuorū ſepulturā inhabitat. ⁊ qn̄ aliqͥs morti appropinqͣt tūc ſentit a longe et clamat. Auisiſte ſigͣt aīaꝫ cōpaſſione plenā q̄ dꝫ cōmorari int̓ illos qͥ morte pctī mortui ſūt vt ipſosad viā veritatꝭ valeat reuocare. Et qn̄ perceperit aliquē morti aīe appropinqͣre dꝫ clamare clamore cōpaſſiōis ꝑ or̄onem ⁊ lacrimaꝝeffuſioneꝫ. Suꝑ hūc ramū creſcit flos qͥ d̓rglay. Hic flos creſcit circa aqͣs. ꝑ quē floreꝫintelligunt̉ illi qͥ pctā deflent more fluentisaque. circa illos dꝫ aīa cōpatiēs cōmorari.Hūc florē deſiderabat dd̓ cū dicebat. Exitꝰaquaꝝ deduxerūt oculi mei. Hūc etiaꝫ hēbat Hieremias qͥ dicebat. Quis dabit capiti meo aquā. ⁊ oculis meis fontē lacrimarūvt plorare valeam interfectos ppl̓i mei die acnocte. Hiere. ix. Tales lacrimas dꝫ hr̄e aīaq̄ in cacumine palme ꝯtēplatiōis deſiderataſcend̓e. Suꝑ hūc paulꝰ aſcēdit qͥ dicebat.Quis infirmat̉ ⁊ ego nō infirmor. qͥs ſcādalizat̉ ⁊ ego nō vror. Si gl̓iari oportꝫ in hisq̄ infirmitatꝭ mee ſunt gloriabor. ij. Loꝝ. xj.¶ Tertiꝰ ramus eſt tꝑalis afflictio. qꝛ qn̄ fidelis aīa in ſtatu pnīe eſt ꝯſtituta oēs afflictiones tꝑales pacienter tollerare conatur.Suꝑ huc ramuꝫ nidificat olor. qͥ alio noīecignꝰ d̓r. qͥ talis nat̉e ē ꝙ qn̄ morti appropinquat ſuaue cantat. et ſignat in tribulationeſeu afflictione gaudentē. Suꝑ hunc ramūꝯſcenderūt apoſtoli. de quibꝰ dictū ē. Ibātapoſtoli gaudentes a cōſpectu cōſilij. quiaꝫdigni habiti ſunt ꝓ noīe ih̓u ꝯtumelia patiActuum. v. Suꝑ hunc ramum creſcit floslilij. Unde ſponſus in canticis. Sicut lilium inter ſpinas ſic amica mea inter filias.