Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

in maſculino genere. qꝛ vacce .i. ꝑſone ſpūales ꝑfcē dāt lacte vbeꝝ veterꝭ noui teſtamēti p̄dicādo. ⁊c̄. Tertia ibi. inſuꝑ pecoracāpi. ſūt infideles. ſubijciūt̉ xp̄o ſiue velint ſiue nolint. lꝫ ip̄m negēt dicēdo. nolumꝰ. Quarta ibi. Uolucreſ celi .ſ. ꝯtēplatiui. volāt ī altū ad inſtar auiū. Quīta ibi.Et piſces marꝭ .ſ. negociatores. Om̄es iſtiſubijciunt̉ xp̄o dn̄o. Ecce qͣre d̓t. Dediſti eiptātē oīs carnis. Hec ptās ei fuit data quādeꝰ pr̄ in ꝯſiſtorio trinitatꝭ ordīauit eiꝰ filiꝰ incarnaret̉. tūc ſil̓ ordīauit curiā ſui pͥmogeniti vt tales eēt ꝯſiliarij .ſ. pr̄iarche. ꝓph̓eapl̓i. eiꝰ milites ſūt. martires camerarij ſcutiferi. vt daret eis vitā eternā. qꝛ meritumpaſſiōis hēmꝰ introitū ad gl̓aꝫ quā amiſeramꝰ adā. Auc̄tas. Quos p̄ſciuit p̄deſtinauit ꝯformes fieri ymagīs filij ſui vt ſit ip̄emogenitꝰ in multꝭ fratribꝰ. ad Ro. viij. Sic̄ xp̄s ī ſua or̄oe petijt. x. clarificatōnes. ſic et̄poſtulauit ſuis a pr̄e ſibi creditꝭ ordīatꝭ p̄deſtinatōꝫ vt daret eis vitā eternā Et declarauit qͥd eſt vita et̓na di. Hec ē vita et̓navt cognoſcāt te ſolū veꝝ deū et quē miſiſti ieſum xp̄m. Cōtra errores iudeoꝝ ponuntſuā gl̓aꝫ ī ip̄m leuiathan in abundātia bonoꝝ tꝑaliū. Et agarenoꝝ ponūt ī melle. lacte. in mulieribꝰ ꝟgībꝰ ⁊c̄. Cōtra qͦs d̓txp̄s. ē vita et̓na. Nota. ſolū veꝝ deū. Suꝑ d̓t Arriꝰ hereticꝰ ſolꝰ pr̄ eſt verꝰ deꝰ. cumd̓t. ſolū veꝝ deū. Sꝫ nota. dictio excluſiua ſolū p̄t addi ſubiecto vel p̄dicato. itap̄t de ſubiecto vel p̄dicato excluſo. Sicutſi ego dicerē vni iurato hꝰ ville. vos ſolꝰ eſtiſiuratꝰ .ſ. excludēdo alios. tūc eēt falſa. Sꝫa ꝑte p̄dicati eēt ꝟa. dicendo. vos eſtꝭ iuratꝰſolū .ſ. excludēdo alia officia. Et tūc eēt veraIdem de iſta. vt cognoſcāt te ſolū verū deūexcludēdo hūanitatē. tūc ē vera. qꝛ pr̄ ē ſo d̓s. qꝛ eſt Idē de ſpūſcō. ſed filiꝰeſt deꝰ ſolū. ſꝫ ē d̓s. ſic̄ de illo eēt baliuꝰ iuratꝰ eſt veꝝ dicere. vos eſtꝭ iuratꝰ ſolūqꝛ etiā eſt baliuꝰ In ꝯſiſtit gl̓a. vid̓e xp̄mveꝝ deū hoīeꝫ. Ecce qūo petijt xp̄s gl̓iam ſuis p̄deſtinatis. Queſtio. ſi dicat̉. Quareoportebat pet̓e ſi p̄deſtinati erāt. qꝛ p̄deſtinatio infallibilis eſt Sꝫ ſtulta eſt hec.. qꝛ ſi aliqͥs dn̄s ordīauit facere aliqͦd inſtrumētū. ad qͦd faciendū ſe p̄parat notariꝰ iam recipit ꝑgamenū. incauſtū ⁊c̄. Si diceret̉ notario qͣre recepiſtis ꝑgamenū. cala. hmōi. reſpōderet id̓o. qꝛ alit̓ inſtr̄m p̄t ſcribi. Idē de diuina p̄deſtinatōe. in-

ſtrum̄ta qͥbꝰ diuina p̄deſtinatio cōplet̉ ꝑficit̉: ſunt pſſio mors xp̄i. oratio. bona oꝑabona vita hoīs. pnīa. ꝯteri de pctīs. ꝯfiteri. ⁊c̄. Iſta ſūt inſtrum̄ta qͥbꝰ p̄deſtinatꝰ veītad effectū p̄deſtinatōnis. Dicūt qͥdā. Quidoportet me facere pnīaꝫ qꝛ ſi p̄deſtinatꝰ ſū ⁊c̄Dic qūo ī libro vite ſcribit̉. talis erit ſaluꝰſed etiā ponit̉ .ſ. oꝑa via ex qͥbꝰ ſaluabit̉.Uerbi gr̄a. Talis ſaluabit̉. qꝛ ſtatī baptizatus moriet̉. Si dicat̉ Quid oꝫ ip̄m baptizari. Rn̄det̉. qꝛ illud cadit ſub p̄deſtinatōe Itētalis ſaluabit̉ qꝛ humiliabit̉ talis. qͥa reſtituet. Idem de p̄ſcitꝭ. ſolū ſcribit̉. talis damnabit̉. ſed etiā ſcribit̉ quare damnabitur Sciens xp̄s p̄deſtinati venirent adgl̓iam ſuā or̄onem paſſionē. id̓o orauit.Gregoriꝰ in pͥmo dyalogoꝝ Ipſa et̓ni regnip̄deſtinatio ſic eſt ab oīpotēti deo diſpoſitavt ad hanc electi ex labore ꝑueniant. quatinus poſtulando mereant̉ accipere quod eisomnipotēs deꝰ ab eterno diſpoſuit donare. Moraliter. Sicut chriſtꝰ curauit ſolum de ſe. ſed etiam de ſuis ad ꝓcurandumeis ſaluationē. Sic quilibet dn̄s et pater familias ſolū tenet̉ ſaluare ſeip̄m. ſed etiaꝫtenet̉ ꝓcurare ſaluationē ſuis famulis et domeſticis. Inducant̉ dn̄i vt inducant ſuoscaptiuos infideles ad baptiſmū. Itemfilij et famuli ancille audiant miſſam. confiteant̉. cōmunicent qͦlibet anno. Alias dicit ſcpͥtura .j. Thimo. v. Si quis ſuorum etmaxime domeſticoꝝ curā hꝫ fidem negauit. eſt infideli deterior. Tertius punctꝰor̄onis xp̄i fuit allegatio prudens. Qm̄ ſicut dn̄i iuriſte quando volūt aliquid obtinere coram iudice: allegant ſua iura pͥuilegiaꝯſuetudines. Sic chriſtꝰ in ſua or̄one allegauit. di. deo patri. Ego te clarificaui ſuperterrā .ſ. veritatē fidei hōibꝰ docēdo. opꝰ conſummaui qͦd dediſti mihi vt faciā .ſ. paſſiōisqꝛ eiꝰ paſſio iam incipiebat. qua ꝑacta. dixitCōſummatū eſt. Ioh̓. xix. Pro ſe allegauitſolū obedientiā di. Manifeſtaui nomē tuūhōibꝰ. qͦs dediſti mihi de mūdo. Tui erāt etmihi eos dediſti. ẜmonē tuū ẜuauerūt. ⁊c̄.Seqͥt̉. Uerba dediſti mihi dedi eis. et ip̄iacceperūt cognouerūt vere. qꝛ a te exiui. etcrediderūt qꝛ tu me miſiſti. ⁊c̄. vſqꝫ in finem.vbi nob̓ in rōne exauditionis allegat credentiā obedientiā. Nota. Ego te clarificaui. qꝛ deꝰ pr̄ ante aduētū xp̄i cognoſcebatur ita diſtincte ſicut modo. nec etiam ſpūſſanctꝰ. Ideo petebat filiꝰ vt pater etiaꝫ ip̄m