Sermo. II.

celi ⁊ terre ⁊c̄. Sꝫ ibi qn̄ dicit ſctōꝝ cōioneꝫintelligatis .i. ſacramētoꝝ. ⁊ iſti articuli nonpereūt ſimpl̓r. dicunt̉ tn̄ ꝑire qn̄ xp̄ianus hꝫbn̄ in corde ſꝫ nō ī ore. qꝛ tūc modico ad modicū peribūt. Et ſi vultis hͦ meliꝰ videre. ponam vnā candelā accēſam in aliqͣ lucerna īqua nō ſit aliqd̓ ſpiramē. claꝝ eſt ꝙ modicoad modicū extinguet̉. Ita eſt d̓ fide. Nā corhomīs eſt lucerna. ⁊ fides eſt cādela. Quia īpͣs. d̓r. Illuminas lucernā meā dn̄e ⁊c̄. et qn̄venis ad demōſtrationē ⁊ titubationē incidis in hereſim. Quid eſt gͦ fiendū. Dico vob̓ꝙ ī qͦlibet mane cū es indutꝰ ⁊ caligatꝰ flexisenibꝰ dicas ſemel credo in deū. ⁊ idē d̓ ſeroan̄qꝫ ſis in lecto. ⁊ cū ꝓteſtatōe dicēdo. tuncreſpirat candela ⁊ lumē ꝯſeruat̉. Et cū venerit ꝓditor ille antixp̄s tūc ſtabis firmꝰ. ⁊ an̄ꝑmittes te fruſtari an̄qͣꝫ ſibi ꝯſentires. Iſtagͦ miſericordia liberal̓ eſt neceſſaria ⁊ alijs etnobis. qm̄ aīe ſue dꝫ qͥlibet miſereri. ⁊ hͦ ē verū fruſtū .ſ. mīa liberal̓. ¶ Sextū fruſtū ē beniuolētia ꝟtual̓ cū dic̄ ibi. Illi gͦ hoīes cū vidiſſent ſignū qd̓ fecerat dicebāt qꝛ h̓ eſt vereꝓph̓a qͥ veturꝰ eſt in mundū .ſ. facere gr̄as. recognoſcēdo bn̄ficia. Ita ſꝑ poſt comeſtionē⁊c̄. ⁊ an̄ prandiū debetis gr̄as agere deo. Etiō ip̄e an̄ accipiēs panes bn̄dixit Nā xp̄s an̄introitū mēſe ſꝑ faciebat ꝟſum ex pſalmiſta.Oculi oīm in te ſperāt dn̄e. ⁊ tu das eſcā illorū in tꝑe oportuno. Aperis tu manū tuā ⁊c̄.Quia eſca corꝑalis fuit venenata ꝑ diabolum. ⁊ iō dꝫ poni medicina ſeu tyriaca ꝯͣ venenū. ſaltē ad minꝰ dicēdo Ih̓s. ſi aliā orōꝫꝓpter tuā guloſitatē nō potes facere nec dicere. ⁊ in fine ſil̓r deū laudare debes. Uidi ī ꝑtibꝰ lombardie ꝙ ī quodā hoīe erāt bn̄ qͥngēti diaboli ⁊ q̄ſiui cur intrauerūt. ⁊ pl̓es rn̄debant dicētes. ꝙ comedēdo vl̓ bibēdo ⁊ nō faciendo orōem vl̓ ſignū ſancte crucꝭ. Et circahͦ refert beatꝰ Gregꝭ. in pͥmo dialogoꝝ. ꝙ ī qͦdam monaſterio monachaꝝ ī orto erāt lactuce ml̓te. ⁊ vna ip̄aꝝ monachaꝝ deſideriomomordit ī vnā illaꝝ. ⁊ nō dixit ih̓s. ⁊ ſic comēdēdo intrauit diabolꝰ ī corꝑe ip̄iꝰ. Et diabolꝰ iſte ꝯiurabat̉ ꝑ vnū ſanctū hoīnem. ⁊dicebat. Dimittas me ego nō habeo culpā.qꝛ erā ſupͣ lactucā. ⁊ ip̄a ꝯmedēdo poſuit meintra ſuū corpꝰ. Et ideo ꝓuidit nob̓ xp̄s dādo nobis exemplū qn̄ eleuauit oculos ad celum. ⁊ dixit. Oculi oīm in te ſperāt dn̄e ⁊c̄. īpͣs. cxliiij. Exaltabo. Idē in fine prandij vl̓cene. Nā dicit ſanctꝰ Mattheꝰ ꝙ ī die cenehymno dicto exierūt ip̄i in montē oliuarū et

tūc dixerūt. Memoriā fecit mirabiliū ſuoꝝmiſericors ⁊ miſerator dn̄s: eſcā dedit timētibꝰ ſe ⁊c̄. Et ideo teneatis iſtā regulā vt recognoſcatis dei bn̄ficia. Et ideo d̓r. pͥma adThymo. iiij. Cibos deꝰ creauit ad ꝑcipiēdūcū graꝝactiōe fidelibꝰ. ⁊ his qͥ cognoueruntveritatē. qꝛ oīs creatura dei bona. ⁊ nihil abijciendū qd̓ cū gr̄aꝝactiōe ꝑcipit̉. Sanctificatur em̄ ꝑ v̓bū dei ⁊ orōem. Ecce gͦ h̓ ſextūfruſtū. ⁊ ideo colligite poſtqͣꝫ nō fuiſtis in illo prandio.¶ Dominica quarta in quadrageſimaSermo. ij.Abet quinqꝫ panes ordeaceos ⁊ duos piſces Ioh̓.xvj. Quilibꝫ dn̄s ſiue pr̄familias tenet̉ de iure naturali pōtificali ⁊ etiā īꝑiali ſuis ẜuitoribꝰ ⁊ domeſticꝭ ſufficiēter ꝓuidere. jͣ.Thy. v. Si qͥs ſuoꝝ ⁊ maxīe domeſticoꝝ curā nō hꝫ: fidē negauit ⁊ ē infideli deterior ⁊c̄.Summꝰ itaqꝫ pr̄familias dn̄s ih̓s qͥ nō venit legē ſoluere ſꝫ adimplere. ſufficientē imoreuera ſuꝑabūdantē ſec̄ ꝓuiſionē ꝓ ſuis ẜuitoribꝰ ⁊ domeſticꝭ. Nā hꝫ qͥnqꝫ panes ordeaceos ⁊ duos piſces. qͥ ſufficiūt abūdātiſſimevt ī euāgelio hodierno myſtice deſignat̉.Primus eſt corꝑalisSecundus penitētialisTertius ſacramentalis¶ Quartus doctrinalis¶ Quintus celeſtialisDe qͥbꝰ dicit thema. Hꝫ qͥnqꝫ panes ⁊c̄. iuxta intellectū allegoricū. De pͥmo pane corporali qͦ intelligit̉ oīs humanꝰ victꝰ ordeaceus ē ꝓpt̓ aſperitatē exteriorē .ſ. in acqͥrendoGen̄. iij. In ſudore vultꝰ tui veſcerꝭ pāe tuo.donec reuertaris in terrā de qua ſumptꝰ es.Hūc merent̉ veri ſeruitores dei. qui ſcꝫ faciunt voluntatē dei obediētes mādatis eius.Quare petimꝰ in orōe dn̄ica. Fiat volūtastua ſic̄ in celo ⁊ ī terra. panē ⁊c̄. Dic exemplūde ſutore ⁊ cōpatre. De ſcd̓o. Panis penitētialis ē qͥ ex vili materia .ſ. ex pctōꝝ recordatione ꝯficit̉. Ordeaceꝰ qͥdē ⁊ aſper eſt ꝓpt̓ dolorē ꝯtritōis Ordeaceꝰ ⁊ aſper ex rubore cōfeſſiōis. ex labore ſatiſfactōis. Dic exēplū demuliere dānata ex rubore ꝯfeſſionis. pͣs. xlj.Fuer̄t mihi lacrime mee panes die ac nocteEzec. iiij Quaſi ſb̓cinericiū ⁊ ordeaceū panēcomedeſ. De tertio. Pāis ſacr̄al̓ qͥdē ex puriſſima mat̓ia ꝯfectꝰ fuit ī vtero ꝟ̓ginali ꝑ ſpm̄ſcūꝫ. imo ẜꝫ theologiam ī celo genitꝰ. ī vtero