Feriā quinta poſt oculi
Paruuli petierūt panē. ⁊ nō erat qͥ frangerꝫeis. Panis aīaꝝ eſt verbū dei. Mat. iiij. Nōin ſolo pane viuit hō. ſꝫ ī oī ꝟbo qd̓ ꝓcedit d̓ore dei Pauꝑes xp̄i petūt panes ⁊ nō eſt quidet eis. nō faciebāt ſic̄ antiqͥ ſancti. imo legit̉de beato Augꝭ. ꝙ v̓bū dei p̄dicauit vſqꝫ adſuā egritudinē. Nota etiā d̓ Beda. ceco ex antiqͥtate. qͥ tn̄ ex feruore volebat p̄dicare et ſel̓deceptꝰ a ductore ſuo puero p̄dicauit lapidibus ⁊c̄ Sꝫ mō dicūt mgr̄i ī theologia. voloqͥeſcere. ⁊ male faciūt. qꝛ viatores nō debentqͥeſcere qͦuſqꝫ ſūt ī termīo Iō iſti qͥ mō qͥeſcūtlaborabūt in inferno. Iō p̄dicatoribꝰ dicit̉.Euntes in mundū vniuerſum p̄dicate euāgelium. Marc̄. xvj.FFeria quinta poſt oculi.Sermo. ij.Ocrus Simoniss tenebat̉ magnis febribꝰ. Luc̄. iiij.In iſto ẜmone volo declarare omnes ſpūales infirmitates aīe pctōꝝ. Et dabo medicinas curatiuas ẜm regl̓as medicine illiꝰ magni Ipocratꝭ .ſ. xp̄i. Materia eritvtilis ⁊ ꝓficuoſa. Sꝫ vt ſit deo acceptabiliſ⁊ gratioſa ſalutet̉ ꝟgo glorioſa. Socrꝰ ſimonis tenebat̉ ⁊c̄. Hoc verbū ad lr̄am habet̉ d̓quodā miraculo qd̓ fecit xp̄us ẜm ꝙ recitatbeatꝰ Lucas ī euāgelio hodierno. Dic breuiter hyſtoriā euāgelij. Queſtio lr̄alis quarexp̄s voluit curare illā mulierē imperādo. cūdicit ſcpͥtura ꝙ ſtās ſuꝑ illā imꝑauit febri ⁊c̄Alias em̄ curauit tāgendo. qꝛ ſingul̓ manꝰimponēs curauit illos Rn̄det̉ ꝙ ꝑ imperiuꝫcurādo oſtēdit nobis ſuā diuinitatē. Et pertactū ſanādo on̄dit ſuā verā humanitatemSecūda queſtio quare nō ſinebat loqui demonia cū tn̄ dicerēt veritatē. Rn̄ſio. ꝙ ꝓpternoſtꝝ exemplū. ne ꝓ quocūqꝫ bono q̄ramusauxiliū demonū. etiā ꝓ reſtauratōe totiꝰ mūdi. De infirmitate dic̄ thema. Socrꝰ aūt ſimonis ⁊c̄. patꝫ thema lr̄aliter Modo iuxtaintellectū allegoricū ſeu moralē vidēda ſūttria .ſ. quis ſit iſte ſocrus ſimonis. ſecūdo qͥseſt iſte ſimon. tertio q̄ febres ſunt iſte. Quantum ad pͥmū ſciendū ꝙ ſocrꝰ ſignificat carnēaut corpꝰ. Rō. quia ſicut ſocruſ ⁊ nurꝰ malecōmuniter cōueniūt: ſꝫ bn̄ diſcordāt. Sic īter carnē ⁊ aīam eſt cōtinuo diſcordia. qͥa ſꝑvnū opponit̉ alteri. ⁊ ſemꝑ rixant̉. quia ſi aīavellet ieiunare ⁊ abſtinere. ⁊ caro vellꝫ comedere. anima vellet orare: caro dormire. et ſicde alijs. Iō apl̓s. Caro ꝯcupiſcit aduerſus
ſpūm. ⁊ ſpūs aduerſus carnē. hec em̄ ſibi inuicem aduerſāt̉. Gal̓. v. Quantū ad ſecūdūſimon ſignificat ſpm̄. ſimon aūt interpretat̉obediēs. ſic ſpūs rōnalis inqͣntū eſt ad imaginē dei deo obediēs eſt. qꝛ ẜm ſuā naturā ⁊ꝯditionē ſpūalem ſꝑ vellet cōplacere ſuo creatori. Un̄ apl̓s. Cōdelector legi dei ẜm interiorē hoīem .ſ. ſpūm. Roꝝ. vij. Sꝫ aliqn̄ eſtinobediēs deo. hoc eſt ꝓpter carnē. Iō apl̓s.Uideo aliā legē in mēbris meis repugnāteꝫlegi mētis mee. ⁊ captiuantē in lege peccati.que eſt in mēbris meis. Ibidē. Quantuꝫ adtertiū febris in ſacra ſcriptura ſignificat peccatū mortale. Ratio. qꝛ pctm̄ mortale habꝫcōditiōes febris. Qm̄ ſicut febris aufert appetitū comedēdi ⁊ deordinat guſtū corporꝭ.quia cibꝰ dulcis videt̉ amarꝰ. ⁊ ecōuerſo. et īfirmus appetit cōtraria ⁊ nociua. hoc idē facit peccatū mortale Quādiu em̄ ꝑſona eſt ſana. que ſcꝫ eſt in gr̄a dei ⁊ in bona vita: ſentitmagnū ſaporē ⁊ dulcedinē in cibis anime. q̄ſunt orōes. lectiones. ꝯtēplatiōes. miſſe. ſermones ⁊ hmōi. qͥbꝰ aīma viuit ⁊ impinguat̉.Auctoritas Nō in ſolo pane viuit homo ⁊c̄Matth̓. iiij. Sꝫ qn̄ venit febris pctī mortalis ſeu ꝑ ꝯſenſum ſiue ꝑ opꝰ: factū eſt. ſtatimꝑdit guſtū. nec ſentit ſaporē nec dulcedinemīmo ſi vult orare ſtatim attediat̉. ⁊ ſic d̓ alijsAuguſtinꝰ. Impiꝰ nō ſentit dulcedinē dei.qꝛ de febre iniqͥtatis palatum cordis amiſitCū gͦ dicit thema. ſocrus ſimonis .i. caro aqua ſunt peccata initiatiue. ſꝫ ſunt in aīa ſubiectiue: tenebat̉ magnis febribꝰ. Nota magnis nō loquit̉ de peccatis venialibꝰ. ſed demortalibꝰ. nec de febre in ſingulari. ſed de febribꝰ in plurali. Dicunt auctores medicineꝙ ſeptē ſunt ſpēs febriū corꝑis .ſ. cōtinua. qͦtidiana. tertiana. qͣrtana. effimera. erratica.ethyca. Sic ſpūaliter ſunt ſeptē febres anime ſignificate ꝑ has ſeptē febres corꝑis. ꝓpt̓qd̓ dicit thema. ſocrꝰ ſimonis ⁊c̄. ¶ Primad̓r ꝯtinua. qꝛ ꝯtinue affligit taꝫ de die qͣꝫ denocte. Hec ſignificat febrē cōtinuā anime q̄eſt peccatū auaricie. qꝛ ꝯtinue affligit auaꝝ.intantū ꝙ nō ſentit ciboꝝ dulcedinē nec ſaporem. imo qn̄ auarꝰ eſt in mēſa ⁊ videt vxorem filias ⁊ familiā bene comedere dic̄ intraſe. O miſer iam deſtructꝰ ſum. ecce iaꝫ vxormea comedit vnū panē. Idē de alijs. Et ſicallegat ꝑ oppoſitū liberal̓. ⁊ gaudet ⁊ letaturO comedamꝰ ⁊ bibamꝰ qꝛ dn̄s ꝓuidebit nobis. Itē auarꝰ qn̄ eſt in eccīa vbi orare deberet ⁊ cogitare de alio mūdo. tunc ip̄e cogitat