Feria quinta poſt oculi
ſtetit. tertio imperauit febri. Hunc modū tenet deꝰ ſanādo aīas noſtras a febribꝰ pctōꝝmortaliū ꝑ p̄dicationē. in qua fit pͥmo rogatio ſiue orō. pͥmo dicēdo Aue maria. ſecūdoſtat p̄dicator altiꝰ. qꝛ tenet locū xp̄i. qꝛ nō dꝫſedere. tertio imꝑat. qꝛ loquit̉ in ꝑſona Xp̄i.Matth̓. x. Nō em̄ vos eſtis qͥ loqͥmī. ſꝫ ſpūſpris veſtri qͥ loquit̉ in vob̓. Iō hn̄t auctoritatē imperādi. vt gētes dimittāt pct̄a ⁊ ꝯfiteant̉ ⁊c̄. Et qn̄ pctōr qͥ audit ẜmonē recipitbonū ꝓpoſitū cauēdi a pctīs. tūc infirmꝰ curatur a febre pctī. vnꝰ a febre ſuꝑbie. alius afebre auaricie. aliꝰ a febre luxurie ⁊c̄. Auctoritas. Incēſa igni ⁊ ſuffoſſa ab increpatōnevultꝰ tui ꝑibūt. pͣs. lxxix. Pro cuiꝰ ītellectuſciendū. ꝙ omīa pctā mortalia ſunt ſepteꝫ. q̄cōmittunt̉ dupl̓r. vel ex ꝯcupiſcētia mali. vl̓ex negligētia boni Et pͥmo veniūt ſeptē peccata mortalia qͣſi incēſa igni .ſ. exꝯcupiſcentia ignita. De qua dicit ſcpͥtura. Ignis ē vſqꝫ ad ꝯſumptionē deuorās. Iob. xxxj. Un̄ſuꝑbia. auaricia. luxuria. gula. ira. nō ſūt niſi ignis ⁊ inflāmatio. Alia duo pctā .ſ. inuidia ⁊ accidia dicunt̉ ſuffoſſa .i. ſuffoſſe. quiaveniūt ex negligentia. Qui aūt vult diruerealiquā domū. ſubtꝰ cauat pͥmo ip̄m fundamentū. Sic fundamēta xp̄iani ſunt lapideſbonoꝝ opeꝝ. vnita ⁊ ſolidata bitumīe charitatis ſiue dilectiōis. Sed peccatū inuidieſuffodit ⁊ expellit bitumen charitatꝭ. ⁊ peccatū accidie diruit lapides bonoꝝ operum.Ecce quare dicit incēſa igni ⁊ ſuffoſſa. Remediū eſt. ab increpatiōe vultꝰ tui .ſ. p̄dicationis. peribūt. ſupple peccata ⁊ ſequitur ſanitas. Predicatio dicit̉ vultꝰ dei. Rō. quoniāſicut in facie cognoſcit̉ ꝑſona. ita deꝰ cognoſcitur a nobis in p̄dicatione quō eſt vnꝰ deꝰin eſſentia. ⁊ trinus in ꝑſonis. Dauid pͣs. xxvj Faciē tuā dn̄e reqͥrā .ſ. p̄dicatōꝫ ¶ Secūda ꝟtus xp̄i quā declarat nobis euāgeliumeſt humana clemētia. Pro cuiꝰ intellectu ſciendū ꝙ chriſtꝰ erat verus deꝰ ⁊ verꝰ homo.Ideo nō ſemꝑ faciebat oꝑa diuina. nec diceretur ſolū deus. ne faciebat ſemꝑ oꝑa hūana. ne diceret̉ ſolū homo. Sed aliqn̄ ſil̓ faciebat oꝑa ſoli deo ꝓpria. vt curare infirmos. etiam aliqua humanitatis. vt infirmos manibus tangendo. vt medicꝰ. Iō dicit ſcd̓a ꝑseuāgelij. Cum ſol occidiſſet omnes qͥ habebant infirmos varijs languoribꝰ ducebantillos ad eū. At ille ſingulis manus imponēſcurabat eos. Nota h̓ duo ſecreta. Primū cogitādo modū curatiōis iſtoꝝ infirmorū di-
uerſum. pͥmo dic̄. Oēs qͥ habebāt infirmosEt qͥlibet infirmꝰ dicebat ſuā infirmitatem.Et xp̄s ſingulis manꝰ imponēs. qͥ ſolo ꝟbopoterat ſimul oēs ſanare. tn̄ ſingl̓is manusimponebat: dicēdo. ẜm fidē ⁊ deuotionē tuāfiat tibi In hoc on̄dit xp̄s curationē noſtrāquā ip̄e facit de pctīs ī ſacramētali ꝯfeſſionead quā oportet venire vnū poſt aliū. quia ſiom̄s ſimul cōfiterent̉. nihil valeret ꝯfeſſio talis. Sed qͥlibet hō debet dicere ſuā infirmitatem .i. ſuū pctm̄ quantū ſcit ⁊ pōt. Nota ꝯͣillos qui dicūt ꝯfeſſori. interrogate me. quianō recordor de aliquo pctō. Sed ſi cōfeſſoreſſet auiſatꝰ: dicēdo. Quid mihi dicitis d̓ tali vicina veſtra. rn̄deret ſibi nō ſolū peccatamortalia ſꝫ etiā venialia. Et de ſuis dicit. ꝙnō recordat̉. oportet gͦ ꝙ voſmet dicatꝭ pctāꝓut ſcitis ⁊ poteritis recordari pctā p̄terita.cogitādo mēbra ꝑ que homo p̄t peccare .ſ. ꝑcor. os. manus. oculos. aures. ⁊c̄. licet cōfeſſor ſciat. tamē oportet dicere ꝯfitentē ꝑſonaliter totū. quia xp̄s iā ſciebat infirmitates illoꝝ. tamē ip̄e volebat ꝙ ip̄imet dicerēt Sicꝯfiteri nihil aliud eſt qͣꝫ dicere ſuā infirmitatem .ſ. dicēdo. ego ſum ſuꝑbus .i. ventꝰ ſuperbie intrauit aīam meā. Ideo pr̄ curetis me.Idem de alijs peccatis. Tūc ꝯfeſſor imponens manū ſua (qd̓ eſt de bene eſſe ⁊ nō d̓ neceſſitate abſolutōis) dicit in effectu. ẜm tuāfidem ⁊ deuotionē ſis abſolutꝰ de pctīs tuisIō dicit xp̄s ꝯfeſſoribꝰ. In nomīe meo ſuꝑegros manꝰ imponēt: ⁊ bn̄ habebūt Marci vltimo. Nota in noīne meo. qꝛ autoritatexp̄i pn̄t abſoluere ⁊ nō aliter Nota ꝙ triplexeſt gradꝰ pnīe ꝯtra aliquos ꝯfeſſores dicēteſꝙ pnīe ſunt arbitrarie. Quedam ſunt ex legedei mādate. q̄dā ſunt ꝑ eccīam ordinate. q̄dāſunt ꝑ ꝯfeſſorē impoſite Pnīe ex lege dei mādate ſunt. vt qͥ fecit furtū ꝙ reſtituat. iſta penitentia n̄ eſt arbitraria. ſed de lege dei. Redde quod debes. nec cōfeſſor ſiue papa poteſtdiſpenſare. Itē ſi iniuriaſti aliquē oportꝫ petere veniā. qꝛ de lege dei eſt. Secūdo q̄dampenitētie ſunt ab eccīa ordinate Dicunt aliqͥiuriſte ⁊ etiā theologi. ꝙ ꝓ quolibet peccatomortali debet̉ ſeptē annis de penitētia. al̓scomplebit̉ in purgatorio. Sed ꝑ penitētiaꝫ⁊ indulgētias reſecant̉. Sed qualitas penitentie eſt arbitraria Scd̓a moralitas cogitando tempꝰ in quo xp̄us curabat infirmosibi. Cū ſol occidiſſet. In ſacra ſcpͥtura xp̄uſd̓r ſol Ideo dicit eccleſia ꝟgini marie. Felixnāqꝫ es ſacra ꝟ̓go ⁊c̄. Occaſus ſol̓ iuſticie fu-