Sermo
¶ Quintū opus fuit pia ſiue ſancta deſcenſio .ſ. aīe ad lymbū ſōcꝝ patꝝ. ac ſi rex iret ꝑſonalit̓ ad captōem ꝓ liberatōne captiuoꝝ.qͥbꝰ ip̄e miſericordit̉ ꝑceret. cū tn̄ poſſet mittere mihaelē vl̓ aliū. Ecce opꝰ ſingulare. d̓ qͦZach̓. ix. Au ꝟ̓o in ſanguīe teſtam̄ti tui emīſiſti vinctos tuos de lacu in qͦ nō erat aqua.Dn̄e fac etiā h̓ in patria tua. Nota qūo xp̄svoluit deſcēdere ad ſanctos qͥ erāt ī lymbo.Qui erāt pr̄es xp̄i ẜm hūanitatē ip̄os honorando. ⁊ exemplū nob̓ dando honorādi parētes in hͦ mūdo. ⁊ deſcēdendi ad eos ſi ſuntin purgatorio ꝑ ſuffragia. ꝯplēdo teſtamenta. qͥ ſtatim ſentiūt r̄frigeriū. Auto. Qui ẜmſpm̄ ſūt q̄ ſūt ſpūs ſentiūt. Ro. viij. Al̓s conquerūt̉ ⁊ petūt iuſticiam. Ideo d̓t ſcripturaij. Mach̓. xij. Sancta gͦ ⁊ ſalubris eſt cogitatio ꝓ defunctꝭ exorare. vt. ⁊c̄. ¶ Sextumopus mirabile fuit vera reſurrectio .ſ. in diepaſce. qn̄ aīa de lymbo redijt ad corpꝰ ⁊ ſurrexit de ſepulcro. Dic qūo in paſſiōe hūanitas fuit diuiſa. ſꝫ nō diuinitas. Ad hͦ declarandū nota ſil̓itudinē de pomo. qͦ diuiſo induas ꝑtes. nō diuidit̉ odor. Uel nota ſil̓itudinē in ſplēdore d̓ criſtallo. Sic cogitate ꝙxp̄i hūanitas ſit vt petia d̓ criſtallo plena diuinitate ex ꝯiūctiōe ꝑſonali. qͣ diuiſa ſplendor diuinitatis remāſit cū vtraqꝫ ꝑte .ſ. cuꝫcorꝑe ī ſepulcro. ⁊ cū aīa in lymbo. ꝓpter qͦdvrūqꝫ habebat poſſe in infinitū reſurgendiIdeo xp̄s Ioh̓. x. Nemo tollit anīaꝫ meama me .ſ. me inuito. ſꝫ ego pono eā. ⁊ poteſtatēhabeo ponēdi aīaꝫ meā. et poteſtateꝫ habeoiteꝝ ſumēdi eam. Iō dn̄e. qͣnta audiuimꝰ ⁊c̄Fac etiā h̓ in patria tua. vt ſcꝫ corpꝰ noſtrū⁊ aīa reſurgāt moralit̓. Corpꝰ āt pctōris iacet mortuū in ſepulcro pctī mortal̓. ⁊ aīa ininferno ſepulta .i. ꝯdemnata. ſꝫ reſurgūt virtute diuina: qn̄ aīa dimittit pctm̄ ſuꝑbie velauaricie vel luxurie. ⁊c̄. Tūc corpus recipitaīaꝫ qn̄ eiꝰ imꝑio hūiliat̉ ⁊ facit oꝑa miſcd̓ieAuc̄tas. Qūo xp̄s ſurrexit a mortuis ꝑ gloriā pr̄is. ita ⁊ nos in nouitate vite ābulemꝰ.ad Ro. vj. ¶ Septimū opꝰ ⁊ ꝯpletiuū aliorū fuit alta aſcēſio. qn̄ corā ꝟ̓gīe mr̄e apl̓is ⁊diſcipul̓ aſcēdit in celū. Io. xvj. Exiui a patre ⁊ veni in mūdū. ⁊ iteꝝ relinqͦ mūdū ⁊ vado ad pr̄em. Dn̄e fac et h̓ in patria tua. Dicqūo bis in die debemꝰ aſcēdere in celum. nōcorꝑe. qꝛ vſqꝫ ad dieꝫ iudicij corpꝰ nō poteſtaſcendere in celū: ſꝫ ſpū .ſ. mane ⁊ ſero orādoqꝛ oratio eſt aſcenſus mentꝭ in deū. vt dicit
lius qͥ vult ſupplicare pape vel regi cui ſunttria neceſſaria. Primo vt camera ſibi aperiatur. Secundo eſt ſibi neceſſariū vt exhibeatreuerentiā regi. Tertio vt dicat ſuā ſupplicationem. Sic crux chriſti clauis eſt paradiſi. vt dicit Rabanus. que aperit portam camere chriſti. Oſtende modū ſignificādi. velextende manꝰ in modū crucis vt moyſes faciebat et ſacerdos in miſſa. Deinde ingreſſoſpū capite diſcooperto etiam genubꝰ flexisponat ſe ad pedes ieſu xp̄i .ſ. cogitando cuꝫquo loquit̉ homo. Deinde preſenta tuā ſupplicatōnem. ſcꝫ orationem. Idem dicendūcum quis orat deū aut virginem. ⁊c̄. Dic cōtra illos qui orant ſe induendo ⁊ calciando.Ideo apius. j. Coꝝ. xiiij. Si orem lingua:ſpūs meꝰ orat. mens aūt mea ſine fructu eſt.Qui ſubdit. Quid gͦ eſt. Orabo ſpū. orabo⁊ mente. Pſallam ſpū. pſallam et mente. Exemplū pulcrū vide de or̄one. pͥmo lib̓. apumxij. cap̄. de comite campanie qui diſpoſuit ꝓſe oraturumSermo ſecundusRaſiens per medium illoꝝ ibat. Luce. iiij. Sanctum euangeliū hodiernū declarat nobis vnam pulcrā defenſionē quam fecit chriſtꝰ ꝯtra vnā malā ꝯcluſionē vel reprehenſionē quā fecerūt ſibi iudei ciuitatꝭ nazareth Pro quo ſciendū ꝙ xp̄s in ſua puericiafuit nutritꝰ in ciuitate nazareth quouſqꝫ habuit. xxx. annos vbi nō p̄dicauit nec miracula fecit. ſꝫ viuebat inter eos multum deuotevtens vt dicūt doctores lr̄ales. arte ſeu officio ioſeph. Et qꝛ in nazareth fuit nutritus ⁊tm̄ moratꝰ. iō vocat̉ ih̓s de naͣzareth. Mat.ij. Ueniēs .ſ. de egypto habitabat in ciuitate nazareth. Poſt baptiſmū quē a iohāne ſuſcepit. ⁊ quadrageſimā quā ieiunauit iuit capharna. ibi incepit p̄dicare. et miracula facere. Mat. iiij. Relicto ciuitate nazareth: venit ⁊ habitauit ī ciuitate capharnaū maritima. Exinde incepit p̄dicare. Predicatio em̄xp̄i ⁊ miracula diuulgebāt̉ ꝑ totā terrā ⁊ fama venit in nazareth. ꝓpt̓ qͦd illi d̓ nazaretherāt indignati ꝯͣ eū. qꝛ ibi nō fecerat miracula illa. deinde xp̄s veīt in ciuitatē nazareth.Rectores āt ciuitatꝭ ⁊ etiā alij de ciuitate indignati ꝯͣ xp̄m. dixerunt ſibi. Quare in alijsciuitatibꝰ faciebat miracula ⁊ nō in ciuitate ſua nazareth vbi erāt tot infirmi. Xp̄s ātdefendit ſe tripliciter. ſcilicet