IISermo

de xp̄o ſi eis fuiſſꝫ dicta trāſfiguratio reuelata: poſtea viſa ignominia paſſiōis xp̄i magꝭfuiſſēt ſcādalizati. ⁊ plꝰ peccaſſent ꝑdēdo fidē. Iō ip̄i tres apl̓i tacuerūt ⁊ nemī dixerūtī ill̓ diebꝰ ex his q̄ viderāt. Lu. ix. Credo tn̄ꝙ beatꝰ iohēs d̓ licētia xp̄i dixit ꝟgini marie gl̓ioſā xp̄i trāſfiguratiōeꝫ. Iō apparet ꝙxp̄s magꝭ voluit nrām ſaluatōꝫ qͣꝫ ſuā gl̓iaꝫcū dicat. Ego nō q̄ro gl̓aꝫ mea. ē qͥ q̄rit et iudicet. Io. viij. Et ſit pie fuit abſcōdita. gͦ nc̄habetis tria tabernacula h̓ quieſcatꝭ maxīehis temꝑibꝰ.¶ Sabbato ante Reminiſcere.Sermo ſecundusARanſfiguratꝰ eſtan̄ eoſ. Mat. xvij. Sermo nr̄ eritde ſcā ⁊ gl̓oſa trāſfiguratōe ih̓u xp̄i. qꝛ hͦ reqͥrit euāgeliū ⁊ ꝯtinet magͣs ſpeculatōnes ⁊doctrinas notabiles. Sed pͥmo ſalutet̉. ⁊c̄.Trāſfiguratꝰ ē an̄ eos. In iſto ẜmōe cogitaui tenere modū īꝑatoꝝ. ⁊c̄. ¶ Nota hiſtoriāeuāgelij lr̄alit̓ d̓t Matheꝰ sͣ. ꝙ vna die xp̄sdimiſſis alijs diſcipul̓ ⁊ apl̓is recepit petrū⁊c̄. Dicūt gloſe ꝙ mōs ille vocat̉ thabor. qͥd̓r ſāctꝰ ex ml̓tꝭ ⁊ magnis miracul̓ a d̓o factꝭet trāſfiguratꝰ ē an̄ eos .ſ. petꝝ. iacobū. et iohannē. ⁊ reſplēduit facies eiꝰ ſic̄ ſol. Non d̓tqͣꝫtū ſol. qꝛ ſine cōparatiōe facies xp̄i plꝰ reſplēduit. ſꝫ qꝛ in hͦ mūdo nihil ē clarius ſoleideo euāgeliſta cōparauit eā luci ſol̓. Idemde veſtim̄tꝭ eiꝰ ſic̄ nix. īmo ſine ꝯꝑatiōe plꝰ qͣꝫnix. ſꝫ nihil in mūdo albiꝰ niue Et venit aīamoyſi. qͥ fuerat mortuꝰ ꝑ mille ⁊. cccc. ānos.Item helyas venit qͥ fuerat an̄ mille annostrāſlatꝰ in paradiſū terreſtrē an̄ aduētuꝫ xp̄iad on̄dendū vt dicūt gloſe. ꝙ xp̄s ē dn̄s viuoꝝ ꝓpt̓ helyā. qͥ nūqͣꝫ mortuus ē nec moriet̉donec veniat antixp̄s. ⁊ mortuoꝝ ꝓpt̓ moyſen q̄ mortuꝰ eſt an̄ vt dictū eſt. Petrꝰ āt qͥ ibierat vidēs illā claritatē ⁊ gl̓aꝫ gauiſus eſt īeſtimabilit̓. ⁊ tūc dixit xp̄o. O dn̄e nō recedamꝰ de loco iſto. ſꝫ faciāꝰ h̓ ⁊c̄. Nā petiuit ꝓſe ⁊ nō ꝓ iacobo ⁊ ioh̓e. qꝛ faciebāt cōpotuꝫ.ꝙ ioh̓es qͥ fuit ſpeculatiuꝰ valde eſſꝫ ī tab̓naculo moyſi. qͥ etiā fuit valde ſpeculatiuꝰ. ⁊ iacobꝰ qͥ faciebat pnīaꝫ eēt in tab̓nacl̓o helye.qͥ magnā faciebat pnīaꝫ. ⁊ ip̄e faciebat compotū ſuū ꝙ eſſꝫ ī tab̓nacl̓o xp̄i. ⁊ ſic bonꝰ hōeligebat meliorē ꝑtē eſſe cū xp̄o ⁊c̄. Et pꝰ nubes obumbrauit eos. ⁊ ceciderūt p̄ timore īfacies ſuas. ⁊ veīt vox de nube .ſ. pr̄is dicēs.Hic eſt filiꝰ meꝰ dilectꝰ in qͦ mihi bn̄ placui.

ip̄m audite .i. eiꝰ doctrinā indubitāter ⁊ ſinedubio recipiatꝭ. qꝛ n̄ p̄t fallere nec falli. Cogita h̓ qn̄ helyas reuerſus fuit ad ꝑadiſumterreſtrē quales queſtiones fuerūt int̓ ip̄umet Enoch ſociū ſuū. Queſiuit em̄ enoch Oſocie bene veneritis. mirabar em̄ vbi eratisRn̄dit helyas. O bona noua. Et q̄ꝫ ego venio d̓ ſaluatore ⁊ filio dei. qͥ recepit carnē humanā vt ſaluet hoīes. ⁊ hꝫ tot annos vt citorecipiet paſſionē Omī miſer dicebat enochnō fui dignꝰ vid̓e eū. nec eē vobiſcū. ⁊c̄. Ideꝫde aīa moyſi qn̄ exiuit limbū. dixer̄t alij ſctī.pr̄es. o vbi ē moyſes. qꝛ ibi oēs cognoſcebātſe. ⁊ qn̄ redijt dixerūt. o dn̄e bn̄ veneritꝭ. vbifuiſtis. Rn̄dit moyſes. Gaudete. ego portovob̓ meliora noua qͣꝫ vnqͣꝫ audiuiſtꝭ. O illūquē ſperabā vidi. o dn̄e dicatꝭ ꝓ certo. Egovidi ſaluatorē ⁊ locutꝰ ſū ſecū. ⁊ breuit̓ veīetad redimendū nos. Et ē iā trigītatriū ānorū vel circa. et p̄dicabat eis qͥcqͥd audiuerat⁊ viderat a xp̄o. Sꝫ qͣre iſti duo fuer̄t ī trāſfiguratōe plꝰ qͣꝫ alij ſcōꝝ d̓clarabit̉ poſtea. d̓tgͦ thēa. Trāſfiguratꝰ ē an̄ eos. d̓t Lucas ꝙapl̓i nemī qͥcqͣꝫ dixer̄t Et qn̄ vener̄t alij apl̓iad petrū iacobū ⁊ ioh̓. O bn̄ veneritꝭ dicatꝭnob̓ ⁊c̄. nō dixerūt. ſecretū ē. ¶ Mō veniūtq̄ſtiones pͥmo d̓ themate. Tranſfiguratꝰ eſtan̄ eos. Querit̉ vn̄ veīt tātꝰ ſplēdor xp̄i in facie. ⁊ tanta albedo in veſtimētꝭ. Rn̄ſio ꝙ doctrina eſt theologie. ꝙ xp̄s in inſtāti ſue ꝯceptōis habuit tantā gl̓am et ſapīaꝫ ī aīa qͣꝫtāhꝫ mō in celo. ſꝫ corpꝰ in ſua ſenſualitate fuit paſſibile ⁊ mortale. Rō hꝰ fuit. qꝛ xp̄i anīahꝫ maiorē ꝯformitatē cū filio dei qͣꝫ corpusqꝛ eſt ſub̓a ſpūalis ſic̄ diuinitas. et decebatvt eſſꝫ gl̓oſa ꝓpt̓ dignitatē diuine ꝑſone cuiīmediate vniebat̉ ꝑſonal̓r. Ideo Iohānespͥmo d̓r in ꝑſona iſtoꝝ triū apoſtoloꝝ. Uidimꝰ. nos ſcꝫ petrꝰ iacobꝰ ⁊ iohānes. gl̓iameiꝰ qͣꝫtū ad aīam. ⁊ corpꝰ remāſit paſſibile ꝓnr̄a neceſſitate .ſ. redemptiōe. Nōne ſic oportuit xp̄m pati .ſ. ꝓ nob̓ ⁊c̄. Cū igit̉ q̄rit̉ vnd̓venit illa claritas. Rn̄det̉. ꝙ claritas aīe redūdauit in corpꝰ. non habitualit̓ ſꝫ actualit̓ip̄m illuminās. De hͦ vide. b. Tho. iij. diſtī.xvj. q. ij. arti. ij. Itē. iij. ꝑte. q. xlv. ar. ij. Ut cādela accēſa infra lucernā illuiat eam. ſic claritas aīe exiſtēs interiꝰ illūiabat corpꝰ exteriꝰ. ideo reſplenduit faciēs eiꝰ ſic̄ ſol. ⁊ veſtimenta eiꝰ ſicut nix. ⁊ trāſfiguratꝰ eſt an̄ eos.De iſta trāſfiguratōe xp̄i ſubtiliſſime determinat beatꝰ Thomas. iij. ſcpͥ. diſtinc. xvj. q.ij. ⁊. iij. parte. q. xlv. in pluribus articulis.