Sermo .II.
pͥma Coꝝ. vj. Itē peccatū accidie eſt ꝯͣ corpus ad inſtarenſis gladij ſeu ferri qd̓ rubiginat̉ qn̄ nō ſeruit. idē eſt de corꝑe. Iō laborate mō ordinato ⁊c̄. Iſti defectꝰ dicunt̉ ꝓpriepctā .i. pecoꝝ acta ẜm ethymologiā. qꝛ comedere bibere luxuriari ociari ſunt acta pecudum. Alij defectꝰ ſunt qͥ fiūt immediate d̓ directo ꝯͣ aīam. qͥ nō tāgunt ꝓximū nec corpuſvt p̄ſumptio. ſuꝑbia. q̄ ſolū tangūt aīam Etetiā vana gl̓ia. hypocriſis. ira. inuidia. odiūmalicia. mala deſideria. male cogitatōes deſiderioꝝ vindicte. nō ſunt niſi venenū q̄ occidūt aīam. expellūt gr̄am dei q̄ eſt aīe vita.Ezech̓. xviij. Aīa q̄ peccauerit ip̄a morieturaꝓprie dicunt̉ delicta. qͣſi derelicta. qꝛ aīadebet diligēter cuſtodiri ⁊ ꝯſeruari qͣſi reliquia p̄cioſiſſima. Alia ſunt q̄ immediate ⁊ d̓directo fiūt ꝯtra deū q̄ ſunt alijs maiora ⁊ gͣuiora. ſicut iurare. renegare. blaſphemare ethmōi. Et iſta dicunt̉ ꝓprie ſcelera. Ptꝫ gͦ differētia q̄ eſt int̓ defectꝰ vicia ⁊ pctā ſtricte loquēdo. Auctoritas. Iob petēs veniā a deodicebat. Quātas habeo iniqͥtates ⁊ peccata. ſcelera mea atqꝫ delicta on̄de mihi. Iob.xiij. Mō on̄de mihi q̄ ad pctōꝝ correctionēneceſſaria ſunt. qꝛ ip̄oꝝ cognitio. ⁊ tūc ſequitur correctio. De peccatꝭ aūt q̄ fiūt ſingulariter ꝯtra deū. loquit̉ thema p̄dicatori dicensAnnūcia ppl̓o meo. ſupple tu p̄dicator. ſcelera eoꝝ. nō dic̄ iniqͥtates nec pctā nec delictalicet ſint etiā annūciāda ⁊ corrigēda. ſꝫ ſcelera Iō iuxta p̄ceptū dei mō volo vob̓ declarare ⁊ nūciare peccata q̄ fiūt ꝯͣ deū ex qͥbꝰ veniūt iſte tribulatōes. Quā annūciationē faciam ꝑ quādā figurā q̄ habetur Ezech̓. viij.vbi legit̉ ꝙ in terra iuda ⁊ in ciuitate hierl̓mvenit magna tribulatio mortalitatꝭ ⁊ peſtilentie ⁊ ppl̓us orabat deū vt ip̄os iuuarꝫ Ettribulatio augmētabat̉. De qͦ ꝓph̓a dolēs etadmirās plangēs ppl̓um orādo dicebat. Odn̄e ⁊ qͣre datis tot mala populo vr̄o. Tuncdeꝰ volēs reuelare ꝓph̓e rōem ⁊ cām ſubitoportauit eū in hierl̓m vt videret pctā q̄ ibi fiebant ꝯͣ deū Et poſuit ip̄m ī porta ciuitatisE3dicens. Reſpice. L ꝓph̓a reſpexit. ⁊ vidit ibiidolū zeli ad ꝓuocandū irā dei. Et oēs gentes recurrebat ad idolū. Cui dixit deꝰ. Filihoīs vides qͥd faciūt iſti Et ꝓph̓a. O dn̄e qͣlepeccatū iſtud ſufficit vt veniāt tot mala Nādixit deꝰ. qꝛ adhuc on̄dam tibi alia. Et duxit eū ad vnā magnā plateā ciuitatꝭ muratāin circuitu. Et dixit ſibi Fode parietē et videabominatōes quas iſti faciūt. Qui fodit
⁊ vidit ibi diuerſas imagīes beſtiaꝝ pictasqͥbus ſenes ciuitatꝭ dabat incēſum. Et dixit̉ꝓpheta. O dn̄e nō mirum ſi mittitis mala ⁊c̄Poſtea duxit eū ad aliā plateam. ⁊ ibi viditmulieres plorātes ⁊ plagētes adonydē. ẜmpoetas deū amorꝭ. O dn̄e dixit ꝓpheta quale pctm̄. neqꝫ miꝝ ⁊c̄. Adhuc dixit deꝰ on̄dātibi ampliꝰ. Et duxit eū ad plateam tēpli dicēs. Reſpice Et vidit ibi gētes vertētes dorſum tēplo dei. adorātes ad orientē. Et dixitꝓpheta. O dn̄e tā magnū peccatū. Tūc dixitſibi deꝰ. Ex his peccatꝭ ego faciā. ſupple. vindictam in furore meo. nec parcet oculꝰ meuſnec miſerebor cū clamauerint ad aures meas voce magna nō exaudiā eos. Ezech̓. viij.In qua figura deꝰ on̄dit ꝓphete qͣttuor ſcelera ſeu peccata q̄ fiebāt ꝯͣ deū ¶ Que ſignificant ⁊ figurāt quattuor pctā grauia q̄ fiunt̉modo in mūdo ꝯtra deū īmediate ⁊ de directo. Ex qͥbus veniūt iſta mala. Et nos clamamꝰ ad deū ⁊ ip̄e claudit .ſ. aures. Iō dicitAnnūcia ppl̓o ⁊c. Hec ciuitas eſt xp̄ianitasa dn̄o Ih̓u xp̄o fundata ⁊ edificata magniſlaboribꝰ ⁊ multis pͥuilegijs ⁊ gͣtijs dotata. d̓qua Dauid in pͣs. lxxxvj. Glorioſa dicta ſūtde te ciuitas dei. Porta huiꝰ eſt baptiſmusnec aliqͥs pōt eſſe ciuis ſeu habitator huiꝰ ciuitatis niſi intret ꝑ portā hꝰ baptiſmi. Hecporta dn̄i .ſ. actiue ⁊ paſſiue. iuſti intrabūt īeam. Et ibi dat̉ fides xp̄o ⁊ abrenūciat̉ diabolo ⁊ pompis eius. Dic̄ modū baptizandiSꝫ hic ponit̉ idolū zeli qn̄ ꝯͣ fidem xp̄i ꝓmiſſam in noſtris neceſſitatibꝰ recurrimꝰ ad diabolū vel ꝓ ſanitate hn̄da vel ꝓ re ꝑdita ad īueniendū. vel ꝓ filijs habēdis. vel ſi eſtꝭ maleficiati ſtatim vaditis ad idolū .ſ. diuinū. inquo eſt diabolꝰ. cū quo diuinꝰ facit oꝑa ſuaEcce idolū zeli ad ꝓuocandū irā dei. qͥa rexindignaret̉ ſi aliquis iret ꝑ ciuitatē ſubtrahendo ſibi ppl̓m ⁊ trahēdo ad ſuū inimicumQuid faceret rex ꝯtra illū ⁊ ꝯtra villā hͦ facicientē ⁊ ip̄m ſuſtinentē tanqͣꝫ ꝓditorē. daretip̄m ad furcā. Ita facit diuinꝰ ꝯͣ regē xp̄um.cui ſubtrahit ppl̓m ⁊ trahit ip̄m ad diabolūIdeo corripiant̉ ⁊c̄. Dic quo in oībꝰ ſuis neceſſitatibꝰ qͥlibet bonꝰ xp̄ianꝰ debet recurrere ad xp̄m. qͥ ſanat oēs infirmitates. qͥa diabolus nō poteſt aliquē curare veracit̉ ſanādo. ſꝫ a leſione ceſſando. vt legit̉ ī hyſtoria beati Bartholomei. Iō in ſacra ſcpͥtura precipit deꝰ dicēs. Uir ſiue mulier in qͥbꝰ diuinationis fuerit ſpūſ. morte moriat̉ lapidibꝰ obruēt eū. Leuit̓. xx. Et quare omnis populusp 2