Sermo
Quarto dieta p̄cipit̉. cognita infirmitatehoc fit in vite reſtrictiōe ⁊ abſtinētia a pctōrū occaſione. vbi gr̄a. Nā dieta quā dat xp̄smediāte ꝯfeſſore ſuꝑbo vano ⁊ pōpoſo eſt ꝙhumiliet̉. Idē de muliere vana. ⁊ ſic de alijspctīs luxurie. auaritie ⁊c̄. Nota ꝯͣ aliqͦs ꝯfeſſores qͥ neſciūt dare niſi dietā miſſaꝝ. cuilibet morbo apponūt vnā medicinā. Nota etiam ꝯͣ illos qui nolūt tenere dietā datā a cōfeſſore ꝓ ſanitate aīe. ſꝫ bn̄ ſeruāt dietā a medico ꝓ ſanitate corꝑis. Iō apl̓s Chariſſimiobſecro vos abſtinere a carnalibꝰ deſiderijſque militāt aduerſus aīam. j. Pe. ij. ¶ Quinto ſyropus īmittit̉. hoc fit in grata ⁊ deuotaoratiōe. Syropus eſt dulcis. ſic dulcis eſt ⁊oratio. Nunqͥd videret̉ tibi dulce ſi oī horapoſſes loqui cū rege vel papa Cū xp̄o rege ⁊papa loquit̉ homo in deuota orōe. Et ip̄e reſpondet iuxta modū dādo cōſolationē. illuminationes. bonū propoſitū. ⁊ iſtis ſimilia.Sed multi ſunt ſurdi qͥ nō audiūt. Sꝫ Dauid ꝓpheta audiuit. ideo dicit. in oratione inpͣs. cxviij. Quā dulcia faucibus meis eloquia tua ſuꝑ melori meo. Secūdo ſyropusrecipit̉ de mane ⁊ de ſero in certa mēſura. ſicdebet fieri oratio. Nota mane ⁊ ſero. ⁊ in certo numero. ſcꝫ tot pater noſter ⁊ tot aue maria ⁊c̄. Tertio ſyropꝰ recipit̉ cuꝫ aqua calidamixta. Sic etiā quādo in orōe deꝰ dat aliqͣſlachrymas ⁊c̄. De qͦ dicit̉. Potū dabis nobiſin lachrymis ī mēſura. pͣsͣ. lxxix. De iſto dic̄chriſtꝰ. Oportꝫ ſemꝑ orare .i. omni die .ſ. mane ⁊ ſero ⁊ nō deficere. Luc̄. xviij. ¶ Sextopurgatio tribuit̉. Hoc fit in ablatoꝝ reſtitutione ⁊ iniuriaꝝ remiſſione. Purgatio enimamara expellit hūores corruptos ſuꝑfluos⁊ emittit eos. Purgatio dat̉ ꝯtra colerā. ⁊ ſignificat ꝙ debemꝰ remittere iniurias ꝓpterdeū. claudere oculos. Dicāt gētes qͥcqͥd voluerint neceſſariū eſt reſtituere iniuſtū. tu latro ſi habes aliqͥd de furto ī domo. vl̓ tu vſurarie. vl̓ tu manumiſſor. tu iudex. tu aduocate. tu mercator. vl̓ tu clerice ſi cū ſymonia obtinuiſti bn̄ficiū. neceſſaria eſt vob̓ purgatioreſtitutiōis ſi vultis ſaluari. ⁊ iō dr̄. Nō em̄dimittit̉ pctm̄ niſi reſtituat̉ ablatū. Regl̓a ētā theo. qͣꝫ iuriſtaꝝ. xiiij. q. vj. Si res. Certedicerꝫ aliqͥs. Iſta purgatio amara ē. alie medicine ſatꝭ placēt mihi. Remediū ꝯͣ iſtā amaritudinē eſt guſtare ſiue mordere in vna ꝑtemalipunici amari. qd̓ fit cogitādo acerbitatē eterne dānatiōis. ⁊ mortē ꝑ quā vi vl̓ gratis te oportet dimittere oīa q̄ habes. Meliꝰ
eſt modo dimittere meritorie reſtituēdo Un̄Hieronymꝰ ad paulinū vlt̓. c. Facile ꝯtemnit oīa qͥ ſemꝑ cogitat ſe eſſe morituꝝ. Cū remedio huiꝰ cogitatiōis leuit̓ recipit̉ purgatio reſtitutōis. Un̄ apl̓s. Reddite oībꝰ debita. ⁊ nemī qͥcqͣꝫ debeatꝭ. ad Ro. xiij. ¶ Septimo refectio ꝯcedit̉ qn̄ ꝓ ꝯfortatiōe dant̉ carnes nō d̓ boue vl̓ de vacca. ſꝫ de pullo. ⁊ hocfit in euchariſtie cōione. qꝛ facta reſtitutiōehō poteſt cōmunicare ⁊ comedere agnū filium illiꝰ benedicte ouis ꝟginis Marie. Caro eſt delicatiſſima. ⁊ bibit̉ vinū ſcꝫ eius ſanguis. que infra hoſtiā cōtinent̉. Un̄ ipſemetdicit. Caro mea vere eſt cibꝰ. ⁊ ſanguis meꝰvere eſt potꝰ. Qui māducat meā carnē ⁊ bibit meū ſanguinē in me manet ⁊ ego in illo.Ioh̓. vj. Sicut em̄ corpꝰ infirmi cōfortat̉ īrefectione. ſic aīa in digna cōione. Sꝫ ſic̄ infirmo eſſet mors an̄ purgatōꝫ comedere carneſ. ita peccatori an̄ reſtitutionē cōicare Ecce gͦ dicit Ego veniā ⁊ curabo eū qd̓ ē themaDeo gr̄as.¶ Feria ſexta poſt cinerū Sermo.Utendite ne iuſticiam veſtrā faciatꝭ corā hominibꝰ.Matth̓. vj. Thema eſt verbū chriſti auiſando noſ: dicēdo. Attēdite ne ⁊c̄. Dominꝰ Ih̓s xp̄s in hͦ themate vocat penitētiam iuſticiā. Eſt etiā ꝯſuetudo in ſacra pagina tā in veteri qͣꝫ in nouo teſtamēto. ꝙ ꝟa penitētia dicit̉ iuſticia. Ratio. qꝛ ꝑ pnīam homo facit verā iuſticiā de ſe ⁊ de omnibꝰ bonis ex qͥbꝰ cōmuniter peccauimꝰ. q̄ ſunt triaſcꝫ corpꝰ materiale. aīa rationalis. ſubſtātiatemꝑalis Penitētia em̄ ſi vera eſt debet facere iuſticiā ⁊ punitionē de his tribꝰ. Et pͥmofacit iuſticia de corꝑe ꝑ ieiunia. vigilias. diſciplinas. ꝑegrinatiōes ⁊c̄. ipſum affligēdo.quia eiꝰ inclinatiōe multa pctā cōmittimuſEt ideo ne deꝰ faciat iuſticiā de corꝑe in inferno ꝑ illos malos miniſtros: homo ꝑ penitentiā debet hic facere iuſticiā. Hoc pͥuilegium fecit deꝰ ſingulariter humane nature. ꝙquēlibet fecit iudicē in cauſaꝓpria. Et ſi homo facit iuſticiā de ſeipſo eſt ꝯtētus. Ecce pͥuilegiū. Si noſmetipſos diiudicaremꝰ: nōvtiqꝫ a dn̄o iudicaremur in corꝑe nr̄o. jͣ. adCorint̓. xj. Ideo quādo aīa penitētis q̄ fecitiuſticiā venit corā xp̄o ad iudiciū ⁊ accuſat̉a demonibꝰ. tūc anima reſpōdet dictū Dauid ī pſal. cxviij. Feci iudiciū ⁊ iuſticiā. n̄ tradas me calūniātibꝰ me. Itē pnīa de anima.