Dominica in quinquageſima
vero gradꝰ figurabāt qͥndecim gradus ſcale bone vite qͥbꝰ in celū aſcēdimꝰ ꝓpter qd̓ dauid cōpoſuit qͥndecim pſalmos qͥ dicūt̉ canticū qͥndecim graduū. qꝛ in quolibet graducantabat̉ vnꝰ pſalmꝰ a leuitis aſcēdendo inmagnis feſtis ⁊ ſolēnitatibꝰ dū portaret̉ hoſtia in templū. In pͥmo gradu cātabat̉ pſalmus Ad dn̄m cū tribularer. ⁊ etiā a leuitisinchoātibꝰ. ⁊ ſic de alijs. Nā figura fuit ſcāle bone vite in qͣ ſunt qͥndecim gradꝰ ⁊ in qͦlibet angeli laudant deuꝫ. Iō Iſaias. Uenite aſcēdamꝰ ad montē dn̄i ⁊ ad domū deiiacob. ⁊ docebit nos vias ſuas. Iſa. ij. Dico tertō ꝙ in lege gr̄e hic aſcēſus fuit ꝟtualiter nominatꝰ. Tempꝰ legis gr̄e eſt tꝑs pn̄s īquo deꝰ ſua gratia voluit deſcendere vt nosaſcēdamꝰ. Quāuis em̄ Dauid in lege ſcpͥture p̄uideret numeꝝ graduū in aſcēſu per bonā vitā ad celū. tamē nō expreſſe eos nomīauit. ſꝫ ecce apoſtolꝰ Paulꝰ qͥ celū aſcenderateos exp̄ſſe nomīauit ꝑ v̓tutes charitati annexas dicēs ī epl̓a dn̄ice currētis. Charitaspatiēs eſt. benigna eſt ⁊c̄. Scala eſt charitaſque idē eſt qd̓ bona vita. Et enumerat quindecim v̓tutes charitati annexas tanqͣꝫ qͥndecim gradꝰ bone vite. Et pͥmo dicit. Charitas patiēs ē Ecce ꝙ patiētia eſt pͥmus gͣdusſcale charitatis ſeu bone vite. Rō. quia ſtatīmūdus bellat cōtra illū qͥ incipit bonā vitā.ſicut deberet cōmendari ⁊ laudari derideturdicēdo. Singularis eſt hypocrita ⁊c̄. ad placitū. Nota hic de quolibet ſtatu ẜm ꝙ expediet. Ideo neceſſaria eſt patiētia exēplo chriſti cui a malis dicebat̉. Samaritanꝰ es ⁊ demoniū habes. ⁊ patiēs ſuſtinuit. Benedictꝰeſt qui hāc virtutē habet ⁊ nō turbat̉ de ſimilibꝰ verbis. Et iſte talis pōt tūc cātare pͥmūpſalmū dicēdo Ad dn̄m cum tribularer clamaui ⁊ exaudiuit me. Dn̄e libera aīam meāa labijs iniquis ⁊ a lingua doloſa. ⁊c̄. Secūdo charitas benigna eſt. Et nota hic differētiam inter patīam ⁊ benignitatē. Et ml̓ti ſūtpatiētes qui nō ſunt benigni. Uerbi gratia.Qui nō vult vindictā de inimicis ⁊c̄. patiēſeſt. ſꝫ niſi faciat bonū inimicis orādo ꝓ eis n̄eſt benignꝰ. Multi remittūt iniurias dicendo. nō nocerē inimico meo. Modo habetispatīam. Sed niſi loqͣmini cum eo ſalutādoipſum. loquēdo cū eo. nō eſtis benigni. Id̓ooportet aſcēdere ſecundū gͣdū. Et ita faciebant ſancti qͥ nō ſolū erāt patiētes ſꝫ ⁊ benigni. Iō quilibet eis ſil̓is p̄t dicere ſecūdumpſalmū ⁊ cātare: dicēdo. Leuaui oculos me
os in mōteſ .i. in ſctōs. vn̄ veniet auxiliū mihi ⁊c̄. Tertio charitas nō emulat̉ .i. nō eſt īuidioſa. hͦ eſt magꝭ. Multi ſunt patiētes ⁊ benigni. ſꝫ qn̄ audiūt aliū laudari inuidēt ⁊ triſtant̉. Et ꝓpter hͦ dicit. Charitas nō emulat̉.Eſt aliqͥs inuidēs. qꝛ nō eſt iuratꝰ baliuꝰ ſeuvicariꝰ vt talis ⁊c̄. Cauete al̓s cadetꝭ de ſcala charitatis ⁊ bone vite. Itē inuidꝰ aliquiſqn̄qꝫ eſt de bonis ſpūalibꝰ. hec eſt maior īuidia. vt qꝛ alter eſt ſapiētior. doctior. deuotior. ſanctior. de qͦ nō eſt inuidendū ſꝫ gaudēdum. Et tūc in iſto caſu poterit cātare pſalmū .ſ. Letatꝰ ſum in his q̄ dicta ſunt mihi ⁊c̄Quarto charitas nō agit ꝑperā .i. ꝑuerſe aduerbiū. perperā vult dicere ꝙ ī oībꝰ dictis etfactis hō habeat ītentionē ad deū nō ad laudes. familiaritates. vl̓ ad bona tꝑalia. Et talis poterit cātare qͣrtū pſalmū dicendo. Adte leuaui oculos meos .i. intētiones rectaſ. qͥhabitas in celis. Quinto. charitas nō inflatur .ſ. ꝑ p̄ſumptionē vel ſuꝑbiā vl̓ iactantiā.⁊ licet faciāt multa bona ex hͦ nō inflant̉ ſuꝑbia. ſꝫ dicūt. Plura fecit deꝰ ꝓ me. qꝛ hr̄e ſuꝑbiā ⁊ p̄ſumptionē de bonis oꝑbꝰ ſtulticia ē.ac ſi aſinꝰ oneratꝰ de auro ſuꝑbiret. cū tn̄ ſitmagis timendū ⁊ ſuſpirādū. Nā ſic̄ aſinꝰ oneratus auro magꝭ ſuſpirat qͣꝫ ille qͥ eſt oneratus ſtercore. Ita de illis qͥ portāt onꝰ p̄cioſorū opeꝝ bonoꝝ nō p̄ſumere ſꝫ timere debent⁊ ſuſpirare. qꝛ niſi deꝰ iuuaret nō poſſetꝭ portare. Et tales pn̄t cātare Niſi qꝛ dn̄s erat innobis dicat nūc iſrael niſi qꝛ dn̄s erat ī nob̓.⁊c̄. Sexto. charitas nō eſt ambitioſa .ſ. tꝑalium honoꝝ. dignitatū. p̄lationū ⁊c̄. Suntmulti qͥ faciūt multa bona oꝑa. cogitādo hͦſciet̉ a rege ꝓpterea ero ꝓmotꝰ ⁊c̄. ꝓpter hͦ dicitcharitas nō eſt ambitioſa. Nullꝰ dꝫ ſibi procurare officiū. regimē. p̄lationc̄. vl̓ curā aīarū. imo deberet appellare dicēdo. O miſer neſcio quē cōputū dem de domo mea ⁊c̄. Namoēs dignitates huiꝰ mūdi ſunt niſi vētuſ. iōnō debetis ꝯfidere ī dignitatibꝰ ſꝫ ſolū ī deoEt tūc poteritꝭ cātare ſextū pſalmū Qui ꝯfidunt in dn̄o ſic̄ mons ſyon ⁊c̄. Septimo. caritas nō q̄rit que ſua ſūt. glo. ſꝫ cōia. ẜm gloſam beati Auguſtini dicētis Charitas de qͣſcriptū eſt ꝙ nō querit q̄ ſua ſunt. ſic ītelligit̉ꝙ nō ꝓpria cōmunibꝰ ſꝫ cōia ꝓprijs an̄ponit.Uerbi gratia. ſicut ī naui vbi ſunt camere. d̓qͥbus eſt magis curandū de camerꝭ vl̓ d̓ naui. claꝝ eſt ꝙ d̓ naui. de qͣ ſi amoueret̉ vna tabula oēs ſūt ſubmerſi. ⁊ nō ſi amouerēt̉ tresvel qͣttuor camere. Sic eſt. nā villa ſeu ciui-