Druckschrift 
1 (1488/89) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. IIII.

tribulationū miſeriaꝝ neceſſitatū infirmitatū. ſimul exorte ſpine ſuffocauerunt illd̓.ſcꝫ mortē corꝑalem. totū ſuffocat. Secꝰſi adā non peccaſſet. Aliud cecidit in terrambonā ortū fecit fructū centuplū. ſcꝫ angeliboni qui ſteterūt fortiter. Qui poſt caſuꝫ malorū angeloꝝ ceciderūt corā deo verā obedientiā: dicētes Non eſt equū creatura eqͥparetur creatori. Et ortū fecit fructū centuplum .ſ. glorie cōfirmate. quia ſicut mali angeli fuerūt humiliati. ita boni fuerūt exaltati gratiā cōfirmati. Auctoritas. Suꝑ ſequit̉ humilitas humilē ſpiritu ſuſcipiet gloria. Prouerb̓. xxix. Nota ſuꝑbū .ſ. lucifeꝝ ſequit̉ humilitas deiectio. humilē ſpiritu ſuſcipiet gl̓ia .ſ. Michael. Ecce hic pͥmacamera ꝑſonis ſpeculatiuis cōtemplatiuis. Secūda camera vocat̉ allegoriā ſeufiguralis. eſt de humana redēptione. Dicitur allegoria ab aleon qd̓ eſt alienuꝫ. gogeſentētia. quaſi aliena ſentētia. quādo vnū factū ſignificat aliud credendū in ſancta fidecatholica. et exponit̉ de deo. Cuꝫ ergo dicit.Exijt ſeminat ⁊c̄. allegorice poteſt exponide incarnatiōe filij dei poteſt dici ſemīare.Nota ſicut ille ſeminat intēdit multiplicare fructū habere. ꝓpter qd̓ eligit terrā bonā ſpinoſam vl̓ arenoſam nec petroſaꝫ. Sicfecit deꝰ pater in filij ſui incarnatiōe. qꝛ licetin mūdo fuiſſent multe ml̓ieres ſancte. tamēvltra qͥnqꝫ milia annoꝝ ſpectauit terrā bonam dignā ſanctā .ſ. virginē Mariā optime culta. in qua nunqͣꝫ fuit mala herba peccati in qua ſeminauit illud ſuꝑbenedictū ſemen. de quo Luc̄. viij. Seme eſt verbuꝫ dei verbū caro factū eſt. Ioh̓.. vt multipliaret fructū faceret ineſtimabilē ſanctaruꝫꝑſonaꝝ. quot apoſtoli. diſcipuli. innumerabiles martyres. doctores. cōfeſſores. virgiies. innocētes. penitētes cōtinentes Ecceratio quare filij dei incarnatio dr̄ ſeminare.Auctoritas. Simile eſt regnū celoꝝ homini ſeminauit bonū ſemē in agro ſuo. Matthei. xiij. Nota in agro ſuo .ſ. virgine maria.que ſemꝑ fuit ager dei. Ideo dicit ſpirituſſāctus. Tota pulcra es amica mea. tota pulcra es. macula eſt in te. Can̄. iiij. Diciteuangeliū. Exijt .ſ. deus pater. Pro quo ſciē deꝰ pater a pͥncipio mūdi vſqꝫ ad filijſui incarnationē habitauit in domo rigoriſiuſticie clauſus. in qua habitauit vltra qͥnqꝫmilia annos ſeruās iuſticiā rigoroſam. intatum furto illiꝰ fructꝰ qd̓ fecit Adā fuit ita

rigoroſus in iuſticia nunqͣꝫ ꝑmiſit aliqͣꝑſona humana quātūcunqꝫ bona ſcā amica ſua intraret ꝑadiſum. Patet pͥmo adāqui poſt peccatū fecit magnaꝫ pnīam qͣꝫdiuvixit .ſ. nōgentis. xxx. annis. Geneẜ. v. fuitmortuꝰ bonꝰ ſanctꝰ amicꝰ dei. etiā Eua. tamen non ꝑmiſit eos intrare in ꝑadiſum. imodeſcenderūt ad infernū. Idē de Noe qui ſeruiuit deo nōgentis qͥnquaginta anniſ. Geneẜ. ix. ſic de alijs. Qd̓ plangēs Dauid dicebat. Quis eſt homo viuit non videbitmortē ⁊c̄. qͣſi diceret nullꝰ. imo erat intm̄ rigoroſus ſtatim poſt peccatuꝫ vindicauitſe de peccatoribꝰ. vt patet in diluuio Beneẜ.vij. Itē de ſodoma gomorra. Gen̄. xix. Itēde vitulo in deſerto de multis alijs ⁊c̄ Sꝫin ſuꝑbenedicta incarnatiōe filij ſui deꝰ pater exiuit de caſtro rigoris iuſticie intrauitplateā latā dulcoris miſericordie. Quia modo ſi moriunt̉ pueri nouiter baptizati ſtatiꝫrecipit eos in ꝑadiſum. inueniūt ianuā aꝑtam. licet nunqͣꝫ fecerūt aliqd̓ bonū. Ideꝫ deꝑfecte obediētibꝰ. Idē de digne penitētibuſquātūcunqꝫ fuerunt magni peccatores Itēſpectat modo ad penitētiā dicēs. Penitētiāagite Matthei. iiij. Ecce quomō exijt deuspater de caſtro iuſticie ſeminare ſemē ſuū ieſum in agro vteri virginalis. Sed notahoc ſemen cecidit quadrupliciter. Primo cecidit ſecꝰ viam .ſ. ī natiuitate. quia noluit naſci in palatio vel domo. ſed ſecꝰ viam .ſ. in diuerſorio ſeu ſtabulo. Dic quomō Ioſephvirgine grauida venit in bethleē nec inuenithoſpitiū nec domū nec hoſpitale in quo reciperent̉. Uide hoc in ſermone natiuitatꝭ. Sequit̉. Et cōculcatū eſt. id eſt. deſpectū a iudeis. qui licet audiuerūt tot mirabilia natiuitatis dei. claritate noctis ⁊c̄. tamē timore herodis noluer̄t ipſum reciꝑe nec adoraredicit̉ in ꝑſona Chriſti Iſaie.. Audite celi etauribꝰ percipe terra: quoniaꝫ dominꝰ locutus eſt. Filios enutriui exaltaui: ipſi auteꝫſpreuerūt me. Cognouit bos poſſeſſorē ſuū. aſinus p̄ſepe domini ſui. iſrael autē mecognouit Et volucres celi comederūt illudſcꝫ reges orientis. qui quaſi aues cito venerunt. ipſum ſuppliciter adorauerūt. cordialiter ſuſceperūt tanqͣꝫ deū creatorē ſaluatorē mundi Secūdo cecidit ſupra petrā. ſcꝫin ſua cōuerſatione. quia iudei voluerunt ipſum pluries lapidare. maxime quādo predicabat eis de ſua eternitate: dicēs. Amē amēdico vob̓ an̄qͣꝫ abraā fieret ego ſum Io. viij.