IIIISermo

chriſtꝰ prudēter interrogās inſtruebat doctores ī fide. in fine euāgelij cātat Credo invnū deū ⁊c. vbi ſūt pͥncipia fidei catholice.de qͥbꝰ xp̄s inſtruxit iudeos ¶ Octauū opꝰfuit inuētio dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i in tēplo. ſcilꝫ qn̄btā ꝟgo maria inuenit eum in tēplo. et talegaudiū habuit ꝙ nō poterat lacrimas ꝯtinere. Uideatꝭ quid fecit xp̄s ſtatim vt viditmatrē ſuā ad ea recurrit ꝯfortādo ⁊ oſculando. ⁊ tūc regreſſus ē cū illis ī naͣzareth. ⁊ qͣꝫuis eſſꝫ dn̄s mūdi tn̄ voluit eſſe ſubditꝰ illisvt d̓r Lu. ij. ⁊ has ꝯſolatōes repn̄tat pb̓r qn̄dicto Credo v̓tit ſe ad ppl̓ꝫ ⁊ d̓t. dn̄s vobiſcū⁊ oſculat̉ librū euāgelij. Et pꝰ hͦ admīſtratōqua facit ī altari parādo corꝑalia ⁊ caliceꝫ ⁊ea q̄ ad ſacrificiū ꝑtinēt rep̄ſentat illd̓ miſteriū ⁊ ſeruitiū qͦd dn̄s nr̄ faciebat ſue ſāctiſſime matri. ⁊ iō ip̄emet dicebat Mat. xx. Filiꝰ hoīs n̄ veīt mīſtrari. ſꝫ mīſtrare. Iuuabateī ioſeph pr̄eꝫ ſuū putatiuū ī officio carpētarij. Rō. qꝛ ꝓpt̓ ſenectutem nō poterat ducereſerrā nec ſecare ligna groſſa. iō iuuabat eumEt iō d̓t mgr̄ Nicolaꝰ de lyra ſuꝑ illo paſſuNōne h̓ ē faber filiꝰ marie. Marci. vj. ꝙ ioſeph cū xp̄o vtebat̉ ſuo officio. ⁊ iō dicebantNōne h̓ eſt filiꝰ fabri. qꝛ xp̄s iuuabat ioſephcredebāt iudei ꝙ eſſet filius eius. o qͣꝫ ſtulti.¶Nonū opꝰ fuit baptiſmi ſuſceptio qn̄ fuiit in etate. xx. annoꝝ veīt ad baptiſmū. ⁊ lꝫnō fuit ei neceſſariꝰ. tn̄ hͦ fecit vt ſāctificaretaquas in nr̄am ſaluatōem. Et hͦ repn̄tat̉ inmiſſa qn̄ pb̓r abluit manus. Nūc interrogoqͣre pb̓r abluit manus. nōne iam abluit cōſcientiā ꝑ ꝯfeſſionē ſacramētalē. ⁊ manꝰ ante miſſam. certe ſic. ſꝫ iō pb̓r lauat manꝰ. nōvt lotione indigeat. ſꝫ ad rep̄ſentādū ꝙ xp̄snō indigebat baptiſmo. cum eſſet ī eo plenitudo ſanctitatꝭ. tn̄ ꝓpt̓ hūilitatē ⁊ nr̄aꝫ vtilitatē voluit baptiſari vt daret v̓tutē aqͥs adabluendū nos. Et pb̓r nō obſtāte ꝙ ſit confeſſus ſacramētalit̓. etiā qͣntūcūqꝫ ſit ſanctꝰ⁊ ſine aliqͣ macula peccati. dꝫ tn̄ lauare manus ſuas Iō d̓t pb̓r. Lauabo int̓ innocēteſmanꝰ meas. qͣi vellet dicere. qͣꝫuis ſim purꝰ ⁊mūdꝰ a macula pctī. ꝓpt̓ qͦd ſū cōputatꝰ īterinnocētes. tn̄ dn̄e ꝓ rep̄ſentatōe illiꝰ ablutōnis lauabo ſic̄ vos qͣꝫuis eſſetꝭ plenitudo ſāctitatꝭ tn̄ voluiſtꝭ lauari. ¶ Decimū opꝰ eſtꝙ poſtqͣꝫ baptiſatꝰ fuit intrauit deſertū ⁊ ibiieiunauit. xl. diebꝰ ⁊. xl. noctibꝰ. Matth. iiij.In qͥbꝰ nullā refectionē corꝑalē ſūpſit. ſꝫ ſtetit ſꝑ in or̄one. nō ꝓ ſeip̄o cū nō indigeret. ſꝫꝓ nob̓ pctōribꝰ. Et hͦ repn̄tat̉ in miſſa qn̄ ſa

cerdos ſe ponit ad altare. ⁊ ibi ī medio iūctꝭmanibꝰ ſe hūiliat dicēs. In ſpū hūilitatꝭ etī aīo ꝯtrito ſuſcipiamur dn̄e a te ⁊c̄. Ad oſtēdendū hūiliatōꝫ ⁊ ꝓſtratōes qͣs xp̄us ſaluator nr̄ faciebat in deſerto orādo. Et pꝰ hͦ ſacerdos ſe ꝟtit ad ppl̓m dicēs. Orate pro mefrēs ⁊c̄. Ad oſtēdendū ꝙ xp̄s ꝓ nob̓ orabat.⁊ ſignificat orationē quā xp̄s faciebat in deſerto. q̄ erat multū ſecreta. qꝛ nō audiebaturab aliqͦ. Ita dꝫ ſacerdos tūc ſecrete orare. qꝛnō dꝫ audiri ab aliqͦ. ¶ Undecimū opꝰ fuitꝙ poſtqͣꝫ ieiunauit in deſerto incepit p̄dicare. ⁊ clamare alta voce. Penitentiā agite appropinquabit em̄ regnū celoꝝ. Matth. iiij.At ante ieiuniū nō ſic ſe manifeſtauit clareſꝫ voluit occulte agere pnīaꝫ ī deẜto. inſtruēdo hoīes occulte agere pnīaꝫ. et qͣlit̓ debeātpeccata ⁊ vicia vitare. ⁊ hͦ faciēdo diſcurrebat ꝑ villas ⁊ caſtra. ⁊c̄. Et ſicut ꝟbo docebat. ita etiaꝫ ꝑ opus oſtendebat. Ideo dicit̉Actuum pͥmo. Cepit ih̓us facere ⁊ docere.¶ Notate bōe gētes. ꝙ eſſꝫ magna benignitas ⁊ huilitas ī imꝑatore vel rege ſi ip̄emetiret ꝑ regnū ſuū in plateis publicādo ⁊ p̄conizando legē nouā. Sic fecit xp̄s. nec parabat̉ ſibi ſedes ad p̄dicandū. ſꝫ aſcēdebat ſuꝑaliquē lapidē monticulū ſiue colliculū. ⁊ ſicp̄dicabat fidē. Nam in pͥncipio nō habebat̉in tanta reuerētia a iudeis ꝙ pararēt ſibi locu. īmo deridebant eum. At hͦ rep̄ſentat pb̓rquando dicit alta voce p̄fationē. Et ad oſtēdenduꝫ ꝙ ſicut xp̄s ea q̄ p̄dicabat ore. opereoſtēdebat. ideo pb̓r debet ſemꝑ tenere in p̄fatione manꝰ altas. ad oſtendenduꝫ ꝙ illi qͥpredicant v̓bum del. debent exemplo ⁊ oꝑedemonſtrare illud quod verbo predicant etloquunt̉. Ideo dicebat apoſtolꝰ ad Romanos. xv. Non em̄ audeo aliquid loqui eoꝝ q̄ꝑ me nō efficit chriſtꝰ in obedientiā gentiuꝫꝟ̓bo ⁊ factis. ¶ Duodecimū opus eſt miraculoꝝ oſtenſio. qꝛ nō ſolū on̄debat ꝑ oꝑa eaq̄ p̄dicabat: ſꝫ etiā ꝑ miracula ſuā doctrināꝯfirmabat. q̄ nullꝰ niſi deꝰ poteſt facere. illaꝑficiendo ⁊ p̄cipiēdo tāqͣꝫ deꝰ. Cecos enimilluminabat. ꝑaliticos ſanabat. ſurdis auditū reſtituebat. mutis loquelā. mortuis vitā. Et hͦ repn̄tat ſacerdos qn̄ dicit. ſanctusſanctꝰ ⁊c̄. Ter d̓r ſanctꝰ ad denotandū ꝙ miracula q̄ faciebat nō faciebat. v̓tute hūana.ſꝫ ꝟ̓tute diuina. q̄ vno nūero exiſtēs ē ī tribꝰdiuinis perſonis .ſ. pre filio ⁊ ſpū ſancto. Etvlteriꝰ d̓r oſanna .i. obſecro ſalua nos. ī quoon̄dit ꝙ xp̄s faciebat miracula ꝓ ſalute nr̄a