SermoIII
amaritudo cauſat̉. Hec em̄ pax eſt amara.amarior. amariſſima. ex amaritudīe .i. cōtritōe. Amara qꝛ ꝑdidit grām d̓i Amarior qͥaꝑdidit hereditatē ꝑadiſi. Amariſſimā quiaeſt ſententiatꝰ ad damnationem infernaleꝫ.¶ Scd̓a ydria ē cōfeſſio ſacramētal̓. Notaꝙ ꝯfeſſor dꝫ ſedere tāqͣꝫ iudex ⁊ pctōr ad eiꝰpedes dꝫ ꝯfiteri oīa pctā ſua accuſādo ſe ⁊c̄.Et ī fine ꝯfeſſionis qn̄ ꝯfeſſor abluit aīa purificat̉ ab oībꝰ culpis mortalibꝰ. De hͦ figura. iiij. Re. v. Ubi hēt̉ ꝙ qͥdā nobil̓ hō qͥ eratleproſus veīt ad heliſeū vt purificaret̉ ab eoa maculis lepre. Cui dixit ꝓph̓a. Uade lauare ſepties in iordane ⁊ recipiet ſanitatē carotua atꝫ mūdaberꝭ Et ſic fuit ſcm̄. Hic fuit figurata ꝯfeſſio. vn̄ flumen iordanis idē ē qͦdflumen iudicij Ecce h̓ ꝯfeſſio. in qͣ ꝯfeſſor eſtiudex. id̓o dꝫ ſedere. pctōr eſt reꝰ qͥ dꝫ lauariibi ſepties .i. ꝯfiteri de ſeptē pctīs mortalibꝰad q̄ oīa alia pctā reducūt̉. Primo ꝯfiteri d̓pctō ſuꝑbie. nō ſolū ī genere. qꝛ non ſufficitſꝫ ī ſpecie. Idē de alijs pctīs. ⁊ ſic aīa purificat̉. O magͣ gr̄a eſt iſta ꝙ ex cōfeſſione pctōrabſoluit̉. Oppoſitū fit ī iudicio hūano. in qͦfacta ꝯfeſſiōe criminū pctōr ſentētiat̉ et ꝯdēnat̉. ⁊c̄. Iō eſt maxīa culpa illoꝝ qͥ nolūt ꝯfiteri. īmo ſtabūt ꝑ tres l̓ qͣttuor ānos ⁊c̄. Siꝯfiteamur pctā nr̄a fidelis ⁊ iuſtꝰ eſt d̓s vt remittat nob̓ pctā noſtra .ſ. v̓tute cōfeſſiōis. ⁊emūdet noſ ab oī iniqͥtate. jͣ. Ioh̓. j. Propterhͦ ē ordinatū ab eccl̓a vt qͥlibꝫ ad minꝰ ſemelī anno ꝯfiteat̉ .ſ. ī qͣdrageſima. ⁊ cōicet in paſca. al̓s dꝫ pͥuari eccl̓iaſtica ſepult̉a. Iuxtadecretalē. Oīs vtriuſqꝫ ſexꝰ. extra d̓ pe. et re.¶ Tertia ydria ē afflictio pnīal̓. Rō ē qꝛ occaſiōe carnis nr̄e facimꝰ omīa pctā. qꝛ aīa exſua ꝓpria ꝯditōe ſꝑ vellet ꝯtēplari vt angeli.ſꝫ caro trahit ip̄aꝫ. modo ad ſuꝑbiā. mō adauariciā. mō ad luxuriā. ⁊c̄ijs. Caro ꝯcupiſcit aduerſū ſpm̄ ⁊c̄. ad Gal̓. v. Iō caro ē corripiēda ⁊ caſtigāda afflictōibꝰ ⁊ ieiunijs. ⁊c̄.qm̄ meliꝰ eſt ꝙ pr̄ corrigat filiū vel filiā qͣꝫ ꝙvadat ad furca. Sic corpꝰ ē filiꝰ. caro ē filiameliꝰ eſt vt corrigat̉ a te qͣꝫ a ſagionibꝰ īferni.i. a demonibꝰ. Auto. Si noſmetip̄os iudicaremꝰ nō vtiqꝫ a dn̄o iudicaremur. jͣ. ad Corinth̓. xj. Sꝫ defectꝰ ē nr̄ qͥ ꝓ ſanitate corꝑisabſtinemꝰ libēter. ⁊ ꝓ ſanitate aīe nolumusaliqͥd facere Hoīes armoꝝ ꝓ nihilo ſuſtinēttot labores. eſuriūt. ſitiūt. portāt arma ferrea ⁊c̄. ſꝫ ꝓ aīa nihil. Iō faciet d̓s iuſticiā etpunitōneꝫ ī inferno. Auto. Dico vob̓ ꝙ niſipnīaꝫ habueritꝭ oēs ſil̓ ꝑibitꝭ ſic̄ illi. xviij. ſu.
per qͦs cecidit turris ſiloe ⁊ occidit eos. Nōta d̓cimūoctauū pctm̄ .ſ. impnīa final̓ damnat hoīeꝫ Luc̄. xiij. ¶ Quarta ydria eſt or̄oſpūal̓. Quidā faciūt ſolū or̄oeꝫ corꝑalē. qͥ ſolu ore dicūt v̓ba: ſꝫ cor cogitat aliud. ſiue d̓coqͥna. ſiue de foro. ſiue de taberna. Sꝫ or̄oſpūal̓ eſt qn̄ qͥs cogitat corde quod loqͥt̉ oreAugꝰ. ī regl̓a. Pſalmis ⁊ hymnis cū oratisdeū hͦ ꝟſet̉ in corde qͦd ꝓfert̉ in ore. Sic adhͦ innuendū ꝯiūgūt̉ due manꝰ. q̄ ſignificantꝯiūctōes oris ⁊ cordis. ⁊ tūc eſt oro ſpūalisꝟbi gr̄a. qn̄ hō d̓t pr̄ nr̄ vel aue maria cor dꝫtūc cogitare cū qͦ loqͥt̉. qꝛ qͥ cū papa vel cū rege loqͥt̉ cū magͣ reuerētia loqͥt̉ nō ſe agitādovel induēdo. Sic hō in or̄one loqͥt̉ cū ſummo pōtifice ⁊ rege xp̄o qͣre cū magna reuerētia. alias. ⁊c̄. Iō apl̓s. Si orem līgua .ſ. tm̄ſpūs meꝰ orat. mens aūt mea ſine fructu eſt.Quid gͦ. Orabo ſpū orabo ⁊ mēte. Pſallaꝫſpū pſallā ⁊ mēte. jͣ. ad Coꝝ. xiiij. Talis or̄oſpūalis purificat aīaꝫ ẜm qͦd declarat xp̄usTu .xviij. de illo publicano qͥ aſcēdit ad tēplū vt oraret di. Deꝰ ꝓpiciꝰ eſto mihi pctōri.neſciebat aliā or̄oeꝫ. de qͦ d̓t ibidē xp̄s Amēdico vob̓. deſcēdit h̓ iuſtificatꝰ in domū ſuā.Ideo oꝫ ſꝑ orare. Lu. xviij. ſcꝫ mane et ſeronō deſiſtere. ¶ Quīta ydria ē donatio miſericordialis. qꝛ deꝰ eſt liberal̓ ⁊ maxīe liberal̓Iō d̓t ip̄e. Qd̓ ſuꝑeſt date elemoſynā. ⁊ ecceoīa mūda ſūt vob̓. Lu. xj. Nota qͦd ſupereſtſcꝫ facta reſtitutiōe date elemo ſinā de bonoiuſto. ⁊ ecce oīa .ſ. pctā. ſūt vob̓ munda. Sidicat̉. Quid faciā qꝛ multa furatꝰ ſum ⁊ nihil habeo. Rn̄ſio ẜm ius. qͥ nō p̄t ſoluere cedat bonis. ⁊ eſt liberatꝰ. Quia d̓t regl̓a iurꝭxiiij. q. vj. Si res aliena ꝓpt̓ quā pctm̄ ē poſſit reddere ⁊ nō reddit̉. pnīa nō agit̉. ſꝫ ſimulat̉. Si āt veracit̉ agit̉ nō remittet̉ pctm̄ niſi reſtituat̉ ablatū. ſi reſtitui p̄t. plerūqꝫ eniꝫqͦd aufert̉ amittit̉ nec aliud hꝫ vnde reſtituat. huic certe non poſſumꝰ dicere Redde qͦdabſtuliſti. Hec Augꝰ. Sic ſedere poteſtis⁊ ſeruire deo in aliqͦ bono ſtatu ⁊ orare ꝓ ill̓qͥbꝰ tenemī. ⁊ ſic nullꝰ p̄t excuſari a reſtitutōne vel corꝑali l̓ ſpūali. Thobie. iiij. Ex ſub̓atua. nō ex aliena fac elemoſynā. qūo poterisita eſto miſericors. ſi multū tibi fuerit abundāt̓ tribue. ſi exiguū tibi fuerit. etiā exiguuꝫlibēt̓ īpartiri ſtude. ¶ Sexta ydria ē remiſſio iniurial̓. ſi vis vt d̓s tibi r̄mittat iniuriaſqͣs tu feciſti ꝯͣ deuꝫ remitte inimicꝭ iniuriasqͥs tibi fecer̄t. In pūcto eī qͦ remittꝭ inimicotuo. in eodē puncto deꝰ tibi remittit. qͥa deꝰ