Sermo .I.
uerunt ꝙ certi de ip̄is ſtarēt in monte victoriali alto ad meliꝰ ꝯtemplādū celū. vbi ſe lauabāt credētes ex hoc eis remitti peccata. etorabāt dicētes O deꝰ celi deꝰ iſrael mitte illam ſtellā. ⁊ quādo cōplebit̉ illa ꝓphetia. ⁊ ſicꝑ ꝑtes diuidebāt ſibi tꝑs Et in nocte natiuitatis accidit dīna ordinatione ꝙ iſti tresreges oriētis magni ph̓i ⁊ aſtrologi fueruntin mōte victoriali obſeruātes dictā ſtellam.Et inhora qͣ xp̄s exiuit de vtero v̓ginis ſtella apparuit eis clariſſima ⁊ baſſa in aere. necclaritas ſolis īpediebat eiꝰ aſpectū. Et recitat chryſoſtomꝰ opinionē ꝙ ī illa ſtella eratforma pueri cū cruce in fronte. Dicūt aliqͥ ꝙmagi voluerūt adorare ſtellā. Sꝫ dicit Auguſtinꝰ ꝙ angelꝰ dn̄i dixit eis ꝙ nō adorarētſtellā. ſed ꝙ irēt adorare creatorē nouit̓ natūTūc reges tenuerunt ꝯſiliū quomō irēt. qͣliter ſe p̄pararēt ⁊ qͥd ſibi portarēt ⁊ offerrēt.dicēteſ. Iſte res magnꝰ eſt ⁊ potēs offeramꝰei auꝝ. ⁊ eſt deꝰ ⁊ creator. qꝛ ſtelle ſibi ẜuiuntideo offeramꝰ ei incēſum. ⁊ in hͦ ſigno crucisoſtēdit̉ ꝙ debet pati ī cruce. ideo offeramꝰ eimirrā amarā. Eccl̓ia. Magi vidētes ſtellādixerūt ad inuicē. hoc ſignū magni regis eſtEamꝰ ⁊ inquiramꝰ eū ⁊ offeramꝰ ei muneraauꝝ thꝰ ⁊ mirrā. Credo ego licet nō legat̉ ꝙrationabilit̓ ſancti reges in muneribꝰ ſignificabāt qd̓ de xp̄o credebāt. Credo ꝙ etiā inveſtibꝰ. qꝛ rex qͥ portabat auꝝ voluit induide pāno aureo. Et ille qͥ portabat thꝰ d̓ purpura alba. qͥ mirrā de ſcarlata rubea. Eccequō parauerūt ſe aꝑte tā in muneribꝰ qͣꝫ ī veſtibꝰ ¶ Moralit̓ inuenio ī ſacra ſcriptura ꝙdeꝰ ꝓmiſit hoībꝰ duas ſtellas. vnā ī veteri lege .ſ. iſtā que apparuit regibꝰ oriētis q̄ figurabat redēptionē humanalē. Secūdā meliorēꝓmiſerat in nouo teſtamēto dicēs. Qui vicerit ⁊ cuſtodierit vſqꝫ in fineꝫ oꝑa mea daboilli ſtellā matutinā. Apoc̄. ij. Hec figurabatſaluationē celeſtialē Nota qͥ vicerit .ſ. diabolum ꝑ humilitatē. carnē ꝑ caſtitatē. ⁊ mūdūꝑ pauꝑtatē. ⁊ cuſtodierit vſqꝫ ī finē oꝑa meadabo illi ſtellā matutinā .ſ. angelū bonū perducentē aīam vſqꝫ ad xp̄m. Dic quō angeliin ſacra ſcriptura dicunt̉ ſtelle. Ratio. qꝛ ſic̄celū firmamēti decorat̉ ⁊ ornat̉ ſtellis. ſic celum empireū decorat̉ ⁊ ornat̉ angelis ſctīs:ꝓpter qd̓ dicunt̉ ſtelle. Auctoritaſ. Stelle dederūt lumē in cuſtodijs ſuis. ⁊ letate ſūt. vocate ſunt ⁊ dixerūt. Aſſumꝰ. ⁊ luxerūt ei cumiocūditate qͥ fecit illas ⁊c̄. Baruth. iij. Notaſtelle. id eſt. angeli dederūt lucē in cuſtodijs
ſuis .i. hoībꝰ quos cuſtodiūt. Dauid. Angel̓ſuis mādauit d̓ te vt cuſtodiāt te. Ipſi dat īintellectu qͥd ſit credēdū. in memoria qͥd ſittimendū ⁊ retinendū. in volūtate qͥd ſit ſperandū. ⁊ in oꝑe qͥd ſit fiendū. Et qn̄ hō recipit lumē inſtructiōis eoꝝ ipſi letant̉. Et in fine qn̄ homo eſt in articulo mortꝭ deus mittit ſtellā matutinā .i. angelū qͥ ducit aīam adxp̄m ſicut illa ſtella duxit reges ad xp̄m. Fiat gͦ ratio Si hec ſtella hodierna corruptibilis qꝛ ſtatim ꝯuerſa fuit in p̄iacentē materiam. ita fuit obẜuata ⁊ deſiderata. qͣnto magis nos debemꝰ expectare illā ſtellā incorruptibilē. lauādo nos ab omībꝰ immūdicijs ⁊peccatꝭ Primo lauādo cor ab ira odio ⁊ rancore ⁊ mala volūtate. os a blaſphemijs mendacijs ⁊ detractiōibꝰ. manꝰ a furtꝭ et vſuris⁊ ſic de alijs. ⁊ totū corpꝰ a corruptiōibꝰ luxurie ⁊ carnalitatꝭ. Nota ꝓ dicti p̄cedētꝭ euidentia ꝙ illa ſtella q̄ magis apparuit in natiuitate xp̄i nō fuit vna celeſtiū ſtellaꝝ. qͥntuplici rōne quas ſanctꝰ Tho. ponit. iij. ꝑte. q.xxxvj. ar. vij. Et dicit ſctūs Tho. alioꝝ narratis opinionibꝰ. De illiꝰ ſtelle qͥdditate ꝓbabilius videt̉ ꝙ fuerit ſtella de nouo creata. n̄in celo ſꝫ in aere vicino terre. q̄ ẜm diuinā voluntateꝫ mouebat̉. Qd̓ ⁊ Augꝰ. ſentit ſcꝫ ꝙnō fuerit de ſtellis celeſtibꝰ. qꝛ dicit ī libro ꝯͣFauſtū. Non ex illis erat ſtellis q̄ ab initiocreature itineꝝ ſuoꝝ ordinē ſub creatoris lege cuſtodiūt. ſꝫ nouo ꝟ̓ginis partu nouū ſydus apparuit Idē ſentit Chryſoſtomꝰ Secūdus pūctꝰ eſt ad declarandū quō iſti tresreges ſancti ambulauerūt fortit̉. qꝛ de capite mūdi ſcꝫ oriēte venerūt infra tredecim dies vſqꝫ ad iudeā q̄ eſt ī medio mūdi. Ad practicā ẜm ꝙ inuenio ī textu ⁊ in gloſis doctorū. ipſis p̄paratis ſtatim inceperūt viā. ⁊ ſtella p̄cedebat oſtēdens eis viā quā debebantfacere. Ita ꝙ quādo habebāt aſcēdere collē:pͥus ſtella aſcēdebat ⁊ qn̄ habebāt deſcēdere deſcēdebat. Itē qn̄ habebāt trāſire flumēſtella oſtēdebat eis locū tranſitꝰ. Et qn̄ erātin villis in qͥbꝰ habebāt qͥeſcere: ſtella ſtabatimmobiliter ſuꝑ hoſpitiū. Deinde in receſſuſtella īcipiebat viā ⁊ ip̄i ſequebant̉. Nūquidvidetur vobis iſtud fuiſſe magnū miraculūHoc modo venerūt vſqꝫ ad terminū terre ꝓmiſſionis. Et in craſtinū qn̄ debuerūt intrare terrā iudee ſtella diſparuit eis Logitate qͣlem triſticiā habuerūt dicētes. O miſeri qͥdeſt hoc. ex aliquo peccato alicuiꝰ noſtꝝ ſtelladiſparuit qͥd faciemꝰ? Dicit ſanctꝰ Tho. ꝙ